Stefan Kuryłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Kuryłowicz
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1949
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 2011
Asturia
Narodowość polska
Dziedzina sztuki architektura
Styl modernizm
postmodernizm
neomodernizm
Ważne dzieła Narodowe Forum Muzyki
hotel Hilton w Gdańsku
Wolf Bracka
Strona domowa
Grób Stefana Kuryłowicza na Wojskowych Powązkach
(styczeń 2012)
(sierpień 2011)

Stefan Marian Kuryłowicz (ur. 26 marca 1949 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2011 w Asturii[1]) – polski architekt, doktor habilitowany inż. architektury i urbanistyki o specjalności architektura budynków użyteczności publicznej[2], wykładowca Politechniki Warszawskiej[2].

Życiorys[edytuj]

Ukończył Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej (1972). Od 1983 prowadził własne biuro projektowe, obecnie pod nazwą Autorska Pracownia Architektury Kuryłowicz & Associates. Był autorem projektów budynków handlowych, biurowych i przemysłowych, po 2000 także budynków mieszkalnych i osiedli. W 1990 uzyskał stopień doktora za pracę „Wpływ uwarunkowań zewnętrznych na kształt przestrzenny zespołów teatralnych” (promotor – profesor Małgorzata Handzelewicz-Wacławek)[3], a w 2002 – doktora habilitowanego (praca pt. „Architektura – idea i jej realizacja 1998-1999”)[2][4].

Uważany był za jednego z najbardziej wpływowych architektów polskich lat 90. XX wieku i początku XXI wieku[5]. Był członkiem Rady Architektury i Rozwoju doradzającej prezydent Warszawy Hannie Gronkiewicz-Waltz[1]. W 2010 został wybrany na jednego z architektów mających doradzać w kwestii renowacji budynków kwatery głównej ONZ w Nowym Jorku[6].

Był żonaty i miał dwóch synów. Zginął w wypadku lotniczym w Asturii, w górach gminy Bayas w comarce Castrillón[5]. 20 czerwca 2011 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Alei Zasłużonych[7].

Nagrody i nominacje[edytuj]

Był laureatem Honorowej Nagrody SARP (2003), był nominowany do Nagrody im. van der Rohe'a[1].

W 2009 został uhonorowany Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[8].

Ważniejsze prace[edytuj]

Prace Stefana Kuryłowicza
Biurowiec Focus Filtrowa
Ratusz w Wilanowie (w budowie)
Budynek biurowy Nautilus
Biurowiec Reprograf, Warszawa

Upamiętnienie[edytuj]

  • 5 listopada 2013 przed kompleksem biurowym Wola Center odsłonięto pomnik Stefana Kuryłowicza autorstwa Krzysztofa Bednarskiego[12].
  • 26 marca 2012, w rocznicę urodzin Stefana Kuryłowicza, została utworzona fundacja jego imienia. Ma ona celu promowanie spuścizny architekta oraz wspieranie i promocję odważnej i odpowiedzialnej twórczości architektonicznej[13].

Przypisy

  1. a b c Michał Wojtczuk: Miał ogromny wpływ na sylwetkę dzisiejszej Warszawy (pol.). wyborcza.pl, 2011-06-06. [dostęp 2011-06-07].
  2. a b c Stefan Kuryłowicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Wpływ uwarunkowań zewnętrznych na kształt przestrzenny zespołów teatralnych (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2011-06-12].
  4. Architektura - idea i jej realizacja 1998-1999 (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2011-06-13].
  5. a b Michał Wojtczuk: Stefan Kuryłowicz zginął w katastrofie lotniczej w Hiszpanii (pol.). wyborcza.pl, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-07].
  6. Polish architect Stefan Kuryłowicz to advise on UN Headquarters renovation project (ang.). mkidn.gov.pl, 2010-02-12. [dostęp 2011-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-12)].
  7. Pogrzeb Stefana Kuryłowicza. Warszawa pożegnała architekta. naszemiasto.pl, 2011-06-20. [dostęp 2011-06-20].
  8. Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (pol.). mkidn.gov.pl, 2010-06-16. [dostęp 2011-06-07].
  9. Warszawa straciła swojego starchitekta (pol.). tvnwarszawa.pl, 2011-06-07. [dostęp 2011-06-07].
  10. Reprograf. urbanity.pl. [dostęp 2012-08-21].
  11. Port Lotniczy Kielce S.A. (galeria). plksa.eu. [dostęp 2011-06-20].
  12. Dariusz Bartoszewicz: Wielki biurowiec z pomnikiem i skwerem Kuryłowicza. W: Gazeta Stołeczna [on-line]. warszawa.gazeta.pl, 05.11.2013. [dostęp 2013-11-23].
  13. O fundacji. W: Fundacja im. Stefana Kuryłowicza [on-line]. fundacja-sk.pl. [dostęp 2014-04-23].

Linki zewnętrzne[edytuj]