Stefan Mirau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Mirau
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1901
Różyny
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1942
KL Stutthof
Miejsce spoczynku Cmentarz na Zaspie
Zawód, zajęcie lekarz, społecznik, działacz harcerski
Narodowość polska
Alma Mater Uniwersytet Humboldtów w Berlinie
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi
Ul. Długa 20/21 w Gdańsku – dawny gabinet Stefana Miraua
Former doctor's office of Stefan Mirau, polonia activist in the Free City of Danzig.jpg
Plaque commemorating Stefan Mirau, M.D. on his former doctor's office.jpg

Stefan Mirau (ur. 2 sierpnia 1901 w Różynach, zm. 24 kwietnia 1942 w Stutthofie) – polski lekarz, społecznik, działacz harcerski w Wolnym Mieście Gdańsku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie o tradycjach patriotycznych, jego matka była siostrą znanego działacza narodowego Franciszka Kręckiego. Już jako gimnazjalista, z przyjacielem Alfem Liczmańskim, zakładał w 1917 patriotyczne Towarzystwo Filaretów. W okresie przed 1920 był tajnym łącznikiem swego wuja, Franciszka Kręckiego, który musiał się ukrywać w obawie przed aresztowaniem. W 1920 na obozie w Karwi złożył przyrzeczenie harcerskie, a po powrocie zorganizował pierwszą w Gdańsku drużynę harcerską im. Zygmunta Augusta i został jej drużynowym. W 1921 ukończył Gimnazjum Miejskie w Gdańsku i wyjechał do Berlina, gdzie studiował medycynę na Uniwersytecie Humboldtów, a następnie prowadził praktykę lekarską. W czerwcu 1932 powrócił do Gdańska i rozpoczął pracę w Polskim Czerwonym Krzyżu. Pełnił też obowiązki lekarza gdańskiej chorągwi, a w 1936 wszedł w skład zarządu Oddziału Gdańskiego Związku Harcerstwa Polskiego. Działał też w Gminie Polskiej, Macierzy Szkolnej, Towarzystwie Przyjaciół Nauki i Sztuki i Towarzystwie Ludowym „Jedność”.

Aresztowany po wybuchu wojny we wrześniu 1939, został osadzony w Nowym Porcie, a następnie zwolniony; na żądanie gdańskiej Izby Lekarskiej w październiku 1939 osadzono go ponownie w Nowym Porcie, gdzie pracował w obozowym szpitalu. Następnie w tym samym charakterze dostał się do obozu w Stutthofie, gdzie w najcięższych warunkach z wielkim poświęceniem starał się pomagać współwięźniom nękanym przez różne choroby. Tam zaraził się tyfusem plamistym i zmarł. Jego zwłoki pochowano na cmentarzu na Zaspie w Gdańsku.

Grób Stefana Miraua na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie

W 1938 był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Nazwiskiem doktora Stefana Miraua nazwano jedną z ulic w Gdańsku Oliwie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]