Stefan Pastuszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Pastuszewski
Data i miejsce urodzenia 19 sierpnia 1949
Bydgoszcz
Poseł I kadencji Sejmu
Okres od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993
Przynależność polityczna Chrześcijańska Demokracja

Stefan Marian Pastuszewski (ur. 19 sierpnia 1949 w Bydgoszczy) – polski polityk, pisarz i poeta, dziennikarz, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj]

Jest absolwentem Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Bydgoszczy (1971), Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1976) i Uniwersytetu Gdańskiego (1983). W 2013 doktoryzował się z nauk humanistycznych w zakresie historii na Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy[1].

Od 1967 do 1971 należał do Zrzeszenia Studentów Polskich. Od 1972 pracował jako dziennikarz w prasie bydgoskiej (m.in. „Ilustrowanym Kurierze Polskim” i „Wodniaku Bydgoskim”, w którym pełnił funkcję redaktora naczelnego). W 1974 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, z którego odszedł w grudniu 1980. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, był rzecznikiem związku w Bydgoszczy. W stanie wojennym został internowany 14 grudnia 1981, po zwolnieniu działał w podziemiu. Od 1983 do 1992 pracował jako nauczyciel akademicki na UAM, na początku lat 90. także jako nauczyciel w szkole średniej.

Sprawował mandat posła na Sejm RP I kadencji wybranego w okręgu bydgoskim z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji (jako przedstawiciela ChDSP – od 1989 był wiceprezesem tej partii). W latach 1990–2002 był radnym Bydgoszczy, ponownie objął tę funkcję w 2005 z ramienia Prawa i Sprawiedliwości, uzyskując reelekcję w 2006, 2010 i 2014. Od 1994 do 1998 obejmował stanowisko wiceprezydenta miasta. Od 2003 do 2007 był starszym inspektorem w Miejskim Ośrodku Kultury.

Należał do Stronnictwa Pracy (powstałego w 2000 z połączenia ChDSP i Koalicji Ludowo-Niepodległościowej). Bezskutecznie kandydował w wyborach parlamentarnych w 2001 do Sejmu z listy AWSP oraz do wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 z listy Ogólnopolskiego Komitetu Obywatelskiego „OKO”. W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu z własnego komitetu, a w wyborach w 2007 i w 2011 bezskutecznie ubiegał się o mandat poselski z listy PiS. W 2011 po wyborach opuścił Stronnictwo Pracy.

Jest autorem licznych zbiorów opowiadań i tomików wierszy, tłumaczonych m.in. na język bułgarski, czeski, niemiecki i ukraiński. W 1998 założył miesięcznik literacki „Akant”, w którym objął funkcję sekretarza redakcji.

Wybrane publikacje[edytuj]

Powieści
  • Późne majowe popołudnie (IW Świadectwo, 1995)
Zbiory wierszy
  • Druga gałąź (Staromiejski Dom Kultury, 1977)
  • Dzień, w którym przyszedł (WRZZ, 1977)
  • Odloty (ZLP, 1978)
  • Trzeba iść (K-PTK, 1989)
  • Imię moje (Pomorskie Wydawnictwo Prasowe, 1980)
  • Listy do siebie (Wydawnictwo Morskie, 1981)
  • Kuszenie Ikara (LSW, 1981)
  • Biały pokój (Młodzieżowa Agencja Kulturalna, 1981)
  • Czas ostateczny (Wydawnictwo Filip, 1983)
  • Wiersze (Młodzieżowa Oficyna Literacka, 1985)
  • Róża i miecz (Wydawnictwo Somix, 1991)
  • Smak malin i czereśni (IW Świadectwo, 1993)
  • Kobiety są (IW Świadectwo, 1993)
  • Zachłanność (K-PTK, 1994)
  • Listy do Pani (IW Świadectwo, 1995)
  • Przepaść w brzuchu (IW Świadectwo, 1996)
  • Wiersze wybrane (IW Świadectwo, 1997)
  • Sonety i poematy (Agencja Wydawnicza Gens, 1999)
  • Po przełomie (IW Świadectwo, 2000)
  • Pamiątki inflanckie (IW Świadectwo, 2003)
Zbiory opowiadań
  • Dziwne sprawy (LSW, 1980)
  • Szczególny zbieg okoliczności (IW Świadectwo, 1994)
  • Miasto (IW Świadectwo, 1996)
  • Nie-do-opowiadania (IW Świadectwo, 1997)
  • Karły (IW Świadectwo, 2000)
  • Dwanaście miłosnych miesięcy (IW Świadectwo, 2001)
  • Teraz Polska (IW Świadectwo, 2002)
  • Dwanaście pań i panów w lusterkach (IW Świadectwo, 2003)
Opracowania
  • Pierwsze lata NSZZ „Solidarność” w regionie bydgoskim (IW Świadectwo, 1995)
  • Bydgoski listopad 1956 (IW Świadectwo, 1996)
  • Bydgoszcz w literaturze (IW Świadectwo, 2003)

Przypisy

  1. Stefan Pastuszewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Bibliografia[edytuj]