Stefan Popiel (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Popiel
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Stefan Ignacy Dominik Popiel
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1896
Skawina
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 1927
Mała
Wzrost 178 cm
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
Lata Klub
1909–1913 Cracovia
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1913–1924 Cracovia 28 (0)
1919 Wisła Kraków
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1922–1923  Polska 2 (0)

Stefan Ignacy Dominik Popiel herbu Sulima (ur. 19 maja 1896 w Skawinie, zm. 22 grudnia 1927 w Małej) – polski piłkarz, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego.

Drużyna Cracovii – mistrza Polski z 1921. Pierwszy z lewej stoi Stefan Popiel

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Polski bramkarz, oraz wychowanek Cracovii był jej zawodnikiem od 1909 do 1924, a w 1919 gościnnie występował w Wiśle Kraków. Z Cracovią walczył w dwóch finałach Mistrzostw Galicji w 1913 i 1914 gdzie zagrał w 6 meczach[potrzebny przypis], a także w finałach Polski w 1921 i 1922 rozgrywając w nich 10 gier. W 1921 wywalczył z nią tytuł mistrzowski. Łącznie w "Pasach" rozegrał 129 meczów, w tym 34 spotkania w oficjalnych rozgrywkach[potrzebny przypis]. Nazywany był następcą Józefa Lustgartena. U schyłku kariery był określany jako najlepszy bramkarz, jakiego Polska wydała[1].

Był bratankiem znanego polityka galicyjskiego, Karola Popiela. Był właścicielem ogromnych majątków ziemskich. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami w 1920. Został odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych (po raz pierwszy w 1921[2]), między innymi za obronę Kamionki Strumiłowej. Po wojnie został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 2646. lokatą w korpusie oficerów rezerwowych piechoty[3][4]. W latach 1923–1924 posiadał przydział mobilizacyjny do 20 pułku piechoty w Krakowie[5][6].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Poniósł śmierć w tajemniczych okolicznościach 22 grudnia 1927 w swoim majątku w Małej Wsi. Początkowo ogłoszono, że popełnił samobójstwo, później jednak pojawiły się policyjne informacje, że przed powieszeniem został śmiertelnie pobity przez nieustalonych sprawców[1].

25 grudnia 1927, w krakowskim dzienniku „Czas” został opublikowany nekrolog o treści „Stefan Sulima-Popiel porucznik rez. W.P. 20 pułku piechoty, odznaczony 2 krzyżami za waleczność, przeżywszy lat 31, zakończył życie dnia 22 grudnia 1927 r. w majątku Mała wskutek skrytobójczego morderstwa. O czem w smutku pogrążona żona z synem, rodzice i rodzeństwo zawiadamiają Krewnych, Przyjaciół i Znajomych. O dniu pogrzebu nastąpią osobne powiadomienia”[7]. W powtórnym nekrologu, opublikowanym w tym samym dzienniku 30 grudnia 1927 oraz 1 stycznia 1928, prócz powielonych informacji z pierwszej publikacji, podano datę zgonu 21 grudnia 1927 oraz poinformowano o terminie pogrzebu na 31 grudnia 1928 w Krakowie[8][9][10].

Stefan Popiel został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[11].

Według doniesienia w tygodniku „Stadion” z 1 stycznia 1929 wskutek przeżyć po śmierci syna, zmarła matka Stefana Popiela[1], jednak w treści ww. nekrologów jako zawiadamiający o jego śmierci widnieli rodzice.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Ś. p. Stefan Popiel. „Stadjon”, s. 6, Nr 1 z 1 stycznia 1927. 
  2. Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 74)
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 511.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 450.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 183.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 172.
  7. Stefan Sulima Popiel. Nekrolog. „Czas”, s. 14, Nr 296 z 25 grudnia 1927. 
  8. Stefan Sulima Popiel. Nekrolog. „Czas”, s. 3, Nr 298 z 30 grudnia 1927. 
  9. Stefan Sulima Popiel. Nekrolog. „Czas”, s. 3, Nr 299 z 31 grudnia 1927. 
  10. Stefan Sulima Popiel. Nekrolog. „Czas”, s. 3, Nr 1 z 1 stycznia 1928. 
  11. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Stefan Popiel. rakowice.eu. [dostęp 2017-03-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]