Stefan Steinweg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Steinweg
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1969
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Dortmund, RFN
Wzrost 183 cm
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Niemcy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Barcelona 1992 kolarstwo
(Druż. na dochodzenie)
Mistrzostwa świata
Złoto
Stuttgart 1991 Druż. na dochodzenie
Złoto
Manchester 2000 Madison
Srebro
Maebashi 1990 Druż. na dochodzenie
Srebro
Bordeaux 1998 Madison
Srebro
Manchester 2000 Na dochodzenie
Brąz
Antwerpia 2001 Na dochodzenie
Brąz
Kopenhaga 2002 Scratch

Stefan Steinweg (ur. 24 lutego 1969 w Dortmundzie) – niemiecki kolarz torowy i szosowy, mistrz olimpijski oraz siedmiokrotny medalista torowych mistrzostw świata.

Kariera[edytuj]

Pierwszy sukces w karierze Stefan Steinweg osiągnął w 1986 roku, kiedy został mistrzem świata juniorów w wyścigu punktowym. Rok później w tej samej kategorii wiekowej zdobył srebrny medal w tej konkurencji, a na mistrzostwach świata w Maebashi w 1990 roku wraz z kolegami był drugi w drużynowym wyścigu na dochodzenie w kategorii seniorów. Podczas mistrzostw świata w Stuttgarcie w 1991 roku wspólnie z Michaelem Glöcknerem, Jensem Lehmannem i Andreasem Walzerem zdobył zloty medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie. W tym samym składzie reprezentacja Niemiec triumfowała także na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku. Na kolejny sukces Steinweg musiał zaczekać do 1998 roku, kiedy to na mistrzostwach świata w Bordeaux razem z Andreasem Kappesem zdobył brązowy medal w madisonie. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Manchesterze w 2000 roku, gdzie był drugi indywidualnie na dochodzenie, przegrywając jedynie z Lehmannem, a razem z Erikiem Weispfennigiem zdobył złoto w madisonie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Antwerpii zdobył brąz w drużynowym wyścigu na dochodzenie, a podczas mistrzostw świata w Kopenhadze w 2002 roku zdobył brązowy medal w scratchu, ulegając tylko Szwajcarowi Franco Marvulliemu oraz Brytyjczykowi Tony'emu Gibbowi.

Linki zewnętrzne[edytuj]