Stefano Pioli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefano Pioli
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 października 1965
Parma, Włochy
Wzrost 183 cm
Pozycja obrońca
Informacje klubowe
Klub ACF Fiorentina (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1979–1982 Parma F.C.
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1982–1984 Parma F.C. 42 (1)
1984–1987 Juventus Turyn 36 (0)
1987–1989 Hellas Werona 42 (0)
1989–1995 ACF Fiorentina 156 (1)
1995–1996 Calcio Padova 4 (0)
1996–1997 AC Pistoiese 14 (1)
1997–1998 U.S. Fiorenzuola 21 (0)
1998–1999 Colorno
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1985–1987  Włochy U-21 5 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub
1999–2002 Bologna FC (juniorzy)
2002–2003 Chievo Werona (juniorzy)
2003–2004 Salernitana Calcio 1919
2004–2006 Modena FC
2006–2006 Modena FC
2006–2007 Parma F.C.
2007–2008 US Grosseto
2008–2009 Piacenza Calcio
2009–2010 US Sassuolo
2010–2011 Chievo Werona
2011–2011 US Città di Palermo
2011–2014 Bologna FC
2014–2016 S.S. Lazio
2016–2017 Inter Mediolan
2017– ACF Fiorentina

Stefano Pioli (ur. 20 października 1965 w Parmie) – włoski piłkarz i trener piłkarski. Obecnie jest szkoleniowcem Fiorentiny.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Pioli jest wychowankiem Parma F.C.. Dzięki dobrym występom w Serie C oraz młodzieżowych reprezentacjach Włoch, został dostrzeżony przez Juventus Turyn. W tym klubie nie był wprawdzie podstawowym piłkarze, ale wywalczył z nim mistrzostwo Włoch i Puchar Europy. Stefano Pioli najwięcej czasu spędził w ACF Fiorentina, gdzie grał przez sześć lat. W 1993 roku spadł z klubem do Serie B, ale po roku wrócił do Serie A. Karierę kończył w Colorno. We włoskiej ekstraklasie rozegrał w sumie 204 mecze i zdobył jedną bramkę (29 października 1989 w wygranym 2:1 meczu z US Cremonese[1]).

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Stefano Pioli po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem młodzieżowych zespołów Bologni. W 2001 roku doprowadził zespół do lat 17 do mistrzostwa Włoch. Następnie był trenerem młodzieżowego zespołu Chievo Werona, a potem rozpoczął pracę z seniorami Salernitana Calcio 1919. W 2006 roku jako trener Modena FC i w 2010 roku prowadząc US Sassuolo grał w barażach o awans do Serie A, ale w obu przypadkach jego zespół odpadał w półfinałach. W 2011 roku został trenerem US Città di Palermo, ale nie poprowadził drużyny w żadnym meczu ligowym, ponieważ został zwolniony po dwóch remisach w Lidze Europy z FC Thun (do dalszych rozgrywek awansowali Szwajcarzy dzięki większej liczbie goli strzelonych na wyjeździe).

W 2014 roku Pioli został trenerem S.S. Lazio. W Serie A zajął z tym zespołem trzecią pozycję, najwyższą od 2007 roku. Dotarł także do finału Pucharu Włoch. 3 kwietnia 2016 po porażce z AS Roma 1:4 został zwolniony[2].

8 października 2016 roku został trenerem Interu Mediolan[3]. 10 maja 2017 roku został zwolniony z funkcji trenera Interu[4].

24 maja 2017 roku został trenerem Fiorentiny[5].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Jako piłkarz Juventusu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Calendario e Risultati – Stagione 1989-90 – 10^ Giornata (wł.). Lega Serie A. [dostęp 29.03.2017].
  2. Włochy: Stefano Pioli stracił pracę w Lazio (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 29.03.2017].
  3. Stefano Pioli trenerem Interu Mediolan (pol.). Rzeczpospolita. [dostęp 29.03.2017].
  4. Stefano Pioli nie jest już trenerem Interu Mediolan - Piłka nożna - rp.pl, www.rp.pl [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  5. Stefano Pioli trenerem Fiorentiny - eurosport.interia.pl, sport.interia.pl [dostęp 2017-11-20] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]