Stefano Rodotà

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefano Rodotà (2015)

Stefano Rodotà (ur. 30 maja 1933 w Cosenzie[1], zm. 23 czerwca 2017[2] w Rzymie[3]) – włoski prawnik, profesor, wykładowca akademicki i polityk. Deputowany krajowy, kandydat w wyborach prezydenckich w 2013.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1955 studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza[4][5]. Specjalizował się w zakresie prawa cywilnego. Wykładał na uczelniach w Maceracie, Genui i na macierzystym uniwersytecie, gdzie doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego (do czasu przejścia na emeryturę). Gościnnie prowadził wykłady na uczelniach zagranicznych, m.in. we Francji i Wielkiej Brytanii[5].

W latach 70. zaangażował się w działalność polityczną, początkowo w ramach Partii Radykalnej. Następnie związał się z Włoską Partią Komunistyczną, z którą na początku lat 90. współtworzył Demokratyczną Partię Lewicy (pełnił w niej honorową funkcję przewodniczącego). W latach 1979–1994 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych VIII, IX, X i XI kadencji[5][1], pełniąc w 1992 funkcję wiceprzewodniczącego niższej izby włoskiego parlamentu. Od 1983 do 1994 zasiadał w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. W latach 1997–2005 zajmował stanowisko przewodniczącego włoskiej komisji ochrony danych osobowych (Garante per la protezione dei dati personali). Brał udział w opracowaniu karty praw podstawowych Unii Europejskiej[6].

W 2013 został wysunięty na urząd prezydenta przez Ruch Pięciu Gwiazd, w sześciu kolejnych głosowaniach uzyskiwał od 210 do 250 głosów elektorskich.

Przypisy

  1. a b Stefano Rodotà na stronie Izby Deputowanych XI kadencji (wł.). [dostęp 2013-04-21].
  2. Morto Stefano Rodotà, una vita per i diritti di tutti (wł.). ansa.it, 24 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-24].
  3. Morto Stefano Rodotà: il giurista aveva 84 anni (wł.). ilmessaggero.it, 23 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-25].
  4. Stefano Rodotà (wł.). emsf.rai.it. [dostęp 2013-04-21].
  5. a b c Per Stefano Rodotà alla Presidenza della Repubblica (wł.). change.org. [dostęp 2013-04-21].
  6. Stefano Rodotà (ang.). coe.int. [dostęp 2013-04-21].