Steno długonosy

Steno długonosy
	Steno bredanensis
	(G. Cuvier, 1828)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Rząd	parzystokopytne
Podrząd	walenie
Infrarząd	zębowce
Rodzina	delfinowate
Rodzaj	Steno; J.E. Gray, 1847
Gatunek	steno długonosy
Synonimy
	Delphinus bredanensis G. Cuvier, 1828; Delphinus compressus J.E. Gray, 1843; Delphinus perspicillatus W.C.H. Peters, 1876; Delphinus rostratus A.G. Desmarest, 1817; Steno perspicillatus (W.C.H. Peters, 1876);
	Delphinus bredanensis G. Cuvier, 1828; Delphinus compressus J.E. Gray, 1843; Delphinus perspicillatus W.C.H. Peters, 1876; Delphinus rostratus A.G. Desmarest, 1817; Steno perspicillatus (W.C.H. Peters, 1876);
	Kategoria zagrożenia (CKGZ)
	; najmniejszej troski
	Zasięg występowania
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Steno długonosy^[4], delfin długonosy^[5] (Steno bredanensis) – gatunek ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Steno.

Systematyka

Takson po raz pierwszy opisany przez G. Cuviera w 1828 roku pod nazwą Delphinus bredanensis^[6]. Opis ukazał się w dziele R.P. Lessona, Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux^[6]. Jako miejsce typowe autor wskazał wybrzeża Francji^[6]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Steno – steno^[4], utworzonego przez J.E. Graya w 1846 roku^[7].

Charakterystyka

Z natury niezbyt liczny, ten duży delfin spotykany jest w pelagicznych tropikalnych wodach po ciepłe w różnych częściach wszechoceanu^[2]. Żyje w małych grupach około 3-4 osobników.

Te walenie zawdzięczają swoją nazwę długiemu dziobowi, ukształtowanemu jakby delfin się uśmiechał. Są szare, gdzieniegdzie w białe plamy.

Delfiny te dają się tresować ludziom, ale częściej niż w delfinariach, ludzie korzystają z ich pomocy w różnych projektach podwodnych, np. naprawie sprzętu ustawionego na dnie morskim.

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Steno bredanensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
↑ ^a ^b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Steno bredanensis w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 16 stycznia 2010]
↑ J.J. Kiszka J.J., R.R. Baird R.R., G.G. Braulik G.G., Steno bredanensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-09-16] (ang.).
↑ ^a ^b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 189. ISBN 978-83-88147-15-9.
↑ K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 44, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.
↑ ^a ^b ^c G. Cuvier: Cétatés. W: R.-P. Lesson: Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux. T. 1. Paryż: Chez Baudouin frères, 1828, s. 206. (fr.).
↑ J. Richardson, J.E. Gray: The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 1: Mammalia, Birds. Londyn: E. W. Janson, 1846, s. 43. (ang.).

[itis-1] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Steno bredanensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[msw-2] Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Steno bredanensis w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 16 stycznia 2010]

[iucn-3] J.J. Kiszka J.J., R.R. Baird R.R., G.G. Braulik G.G., Steno bredanensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.2 [dostęp 2015-09-16] (ang.).

[miiz-4] Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 189. ISBN 978-83-88147-15-9.

[msz-5] K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 44, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.

[Cuvier-6] G. Cuvier: Cétatés. W: R.-P. Lesson: Histoire naturelle générale et particulière des mammifères et des oiseaux. T. 1. Paryż: Chez Baudouin frères, 1828, s. 206. (fr.).

[Gray-7] J. Richardson, J.E. Gray: The zoology of the voyage of the H.M.S. Erebus & Terror, under the command of Captain Sir James Clark Ross, during the years 1839 to 1843. Cz. 1: Mammalia, Birds. Londyn: E. W. Janson, 1846, s. 43. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]