Stenotermia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stenotermia – termin z dziedziny ekologii oznaczający brak odporności na wahania temperatury otoczenia. Organizmy stenotermiczne (stenotermy) to stenobionty wymagające do przeżycia konkretnych wartości temperatury – politermy wymagają wysokiej, a oligotermy niskiej temperatury.

Stenotermami jest większość parzydełkowców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Jura: Bezkręgowce : podstawy morfologii funkcjonalnej, systematyki i filogenezy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 978-83-01-14595-8.