Stepan Pasicznyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stepan Pasicznyk
Ilustracja
Data urodzenia 9 stycznia 1998
Wzrost 180 cm[1]
Reprezentacja  Ukraina

Stepan Bohdanowycz Pasicznyk, ukr. Степан Богданович Пасічник[2] (ur. 9 stycznia 1998) – ukraiński skoczek narciarski. Uczestnik mistrzostw świata seniorów (2015) i juniorów (2015, 2016), a także Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2016 i Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2015. Wielokrotny medalista mistrzostw Ukrainy w skokach narciarskich.

W zawodach międzynarodowych zdobywał punkty do klasyfikacji generalnej jedynie w cyklach FIS Cupu (w pojedynczym konkursie najwyżej uplasował się na 11. miejscu) i Pucharu Karpat (w pojedynczym konkursie najwyżej na 6. pozycji). W konkursach Pucharu Kontynentalnego najwyżej zajął 38. miejsce (w ramach letniej odmiany tego cyklu, zimą w najlepszym starcie uplasował się na 44. pozycji), ani razu nie zdobywając punktów potrzebnych do uzyskania prawa startu w Pucharze Świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Pasicznyk zaczął trenować skoki narciarskie w 2008 roku[3]. Początkowo uprawiał również kombinację norweską, startując w tej dyscyplinie w lokalnych zawodach[4][5].

W lutym 2012 roku wziął udział w Mistrzostwach Krajów Bałkańskich w Skokach Narciarskich 2012, zajmując w nich 6. i 8. miejsce[6].

W marcu 2013 roku, wraz z drużyną Tarnopol II (startującą w składzie Ołeh Wiliwczuk, Stepan Pasicznyk, Rusłan Bałanda i Wasyl Żurakiwśkyj), zdobył brązowy medal mistrzostw Ukrainy w konkursie drużynowym na skoczni normalnej[7].

Sezon 2013/2014[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS) zadebiutował 27 lipca 2013 roku, zajmując 77. pozycję w FIS Cupie. Dzień później był z kolei 87. Odległe pozycje zajmował także kilkanaście dni później podczas zawodów tej samej rangi w Zakopanem, gdzie w obu startach uplasował się na 64. miejscu[6][8].

21 września 2013 roku zadebiutował w Pucharze Karpat, dwukrotnie zajmując 11. miejsce w konkursach rozegranych w kompleksie Skalite[6]. Dzięki zdobytym wówczas punktom (łącznie 48) uplasował się na 20. w klasyfikacji generalnej sezonu 2013/2014 tego cyklu[9].

Tydzień później, w rumuńskim Râșnovie, Pasicznyk zdobył także pierwsze w karierze punkty FIS Cupu, plasując się najpierw na 26., a następnie na 29. miejscu. W sumie zgromadził ich 7, co sklasyfikowało go na 244. pozycji sezonu 2013/2014 tego cyklu. Były to jednocześnie jego ostatnie starty w zawodach organizowanych pod egidą FIS w sezonie letnim 2013[6][8].

Sezon zimowy[edytuj | edytuj kod]

W sezonie zimowym 2013/2014 startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie plasował się w ósmej i dziewiątej dziesiątce. W zawodach tej rangi zadebiutował w grudniu 2013 roku w Renie, gdzie zajął 86. i 87. miejsce. W kolejnych startach w zawodach tej rangi plasował się na 75. i 78. miejscu (w Courchevel) oraz na 74. i 76. pozycji (w Seefeld in Tirol). Udział w rywalizacji międzynarodowej w sezonie 2013/2014 zakończył w lutym 2014 roku, startami w FIS Cupie w Zakopanem, gdzie zajmował 68. i 81. miejsce[6][8].

W marcu 2014 roku, wraz z zespołem Tarnopol I (oprócz Stepana Pasicznyka skakali w nim Rusłan Bałanda, Andrij Kłymczuk i Wiktor Pasicznyk), zdobył złoty medal mistrzostw Ukrainy[10].

Sezon 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

Starty na arenie międzynarodowej w sezonie letnim 2014 rozpoczął w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując w swoich trzech pierwszych konkursach 50. pozycję (dwukrotnie w Wiśle i raz w miejscowości Frenštát pod Radhoštěm), a w czwartym 51. miejsce (Frenštát pod Radhoštěm)[6][11].

We wrześniu 2014 roku wziął udział w 2 konkursach Pucharu Karpat i 4 zawodach FIS Cupu rozegranych w Szczyrku i Râșnovie. W rywalizacji w Pucharze Karpat zajmował 8. (Szczyrk) i 6. (Râșnov) pozycje, łącznie gromadząc 72 punkty, które pozwoliły mu uplasować się na 14. miejscu w klasyfikacji generalnej tego cyklu w sezonie 2014/2015[6]. Z kolei w konkursach FIS Cupu plasował się na 29. i 36. (Szczyrk) oraz 28. i 29. (Râșnov) miejscu, zdobywając w sumie 7 punktów, dzięki którym (w zimowej części sezonu 2014/2015, podobnie jak w poprzednim, nie powiększył już bowiem swojego dorobku punktowego) został sklasyfikowany na 195. pozycji w sezonu 2014/2015 cyklu FIS Cup[6][11].

W październiku 2014 roku zdobył złoty medal w konkursie drużynowym letnich mistrzostw Ukrainy w konkursie drużynowym na skoczni normalnej (wraz z nim w zespole skakali Rusłan Bałanda, Wiktor Pasicznyk i Andrij Kłymczuk)[12].

Sezon zimowy[edytuj | edytuj kod]

Starty międzynarodowe w sezonie zimowym 2014/2015 zaczął w grudniu 2014 roku, gdy najpierw zajął 57. miejsce w FIS Cupie w Szczyrbskim Jeziorze, a następnie w Engelbergu plasował się w siódmej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego (67. i 68. miejsce). W styczniu 2015 roku powrócił do FIS Cupu, gdzie zajmował miejsca w czwartej i piątej dziesiątce (52. i 49. w Zakopanem oraz 47. i 34. w Kranju)[6][11].

Na przełomie stycznia i lutego 2015 roku Pasicznyk wystartował w dwóch imprezach juniorskich rangi mistrzowskiej. 27 stycznia zajął 15. pozycję w konkursie indywidualnym skoczków na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2015 po tym, jak w drugiej serii oddał słabszy skok[6][11] (po pierwszej serii plasował się na 7. miejscu[13]). Z kolei 5 lutego uplasował się na 47. miejscu konkursu indywidualnego w ramach mistrzostw świata juniorów[6][11].

W lutym 2015 roku wystartował jeszcze w Pucharze Kontynentalnym w Lahti, gdzie plasował się na 44. i 47. pozycji. Starty na arenie międzynarodowej w sezonie 2014/2015 zakończył debiutem na seniorskich mistrzostwach świata – w Falun dwukrotnie odpadał w kwalifikacjach[6][11], zajmując w tej części rywalizacji 58. miejsce na skoczni normalnej i 51. na skoczni dużej[14]. W kwalifikacjach na skoczni dużej był najmłodszym ze startujących skoczków[15].

W marcu 2015 roku ponownie wziął udział w mistrzostwach Ukrainy, zdobywając indywidualnie srebrny medal na skoczni średniej i brązowy medal na skoczni normalnej[16], a drużynowo dwukrotnie (zarówno na skoczni średniej, jak i normalnej) złoty medal (w obu przypadkach w drużynie Tarnopol I skakali z nim Rusłan Bałanda, Andrij Kłymczuk i Wiktor Pasicznyk)[17].

Sezon 2015/2016[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni 2015 rozpoczął w sierpniu 2015 roku. W miesiącu tym wziął udział w 6 konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego i 3 zawodach FIS Cupu, ani razu nie zdobywając punktów do klasyfikacji generalnej któregoś z tych cykli. W startach w LPK, po dyskwalifikacji w pierwszym konkursie w Wiśle, plasował się kolejno na: 52. (Wisła), 52. i 48. (Kuopio) oraz 38. i 41. pozycji (Frenštát pod Radhoštěm). Z kolei w FIS Cupie zajmował kolejno: 51. i 57. (Kuopio) oraz 41. (Szczyrk) miejsce[6][18].

We wrześniu 2015 roku w Râșnovie ponownie zajął miejsca w najlepszej trzydziestce FIS Cupu, zajmując w rozegranych tam konkursach 15. i 13. miejsce. Łącznie zgromadził 36 punktów, dzięki którym (w zimowej części sezonu bowiem ponownie nie punktował w zawodach tej rangi) uplasował się na 114. miejscu w klasyfikacji generalnej sezonu 2015/2016 tego cyklu. W październiku 2015 roku wziął jeszcze udział w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego w Klingenthal, gdzie zajmował miejsca w siódmej (61.) i szóstej (52.) dziesiątce[6][18].

Sezon zimowy[edytuj | edytuj kod]

Sezon zimowy 2015/2016 Pasicznyk rozpoczął w grudniu 2015 roku, od startów w Pucharze Kontynentalnym w Renie, gdzie plasował się na 69., 65. i 60. miejscu. W styczniu wziął udział w 2 konkursach FIS Cupu w Zakopanem (31. i 54. miejsce) oraz 2 zawodach Pucharu Kontynentalnego w Bischofshofen (51. i 50. pozycja)[6][18].

W lutym 2016 roku wziął udział w dwóch imprezach juniorskich rangi mistrzowskiej – zimowych igrzyskach olimpijskich młodzieży oraz mistrzostwach świata juniorów. W konkursie indywidualnym skoczków na pierwszych z tych zawodów uplasował się na 13. pozycji, a w rywalizacji indywidualnej na mistrzostwach świata juniorów zajął 53. pozycję[6][18].

Starty międzynarodowe w sezonie zimowym 2015/2016 Pasicznyk zakończył w marcu 2016 roku, zajmując w norweskim Vikersund 55. i 54. miejsce[6][18].

Sezon 2016/2017[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

Latem 2016 wystartował w 5 konkursach FIS Cupu – w Szczyrku (91. i 77.) oraz Kuopio (82.) nie awansował do drugiej serii, udało mu się to z kolei w Râșnovie, gdzie był 11. i 25. W pierwszym z rozegranych w Rumunii konkursów poprawił swój najlepszy w karierze wynik w zawodach tej rangi, a za sprawą zdobytych tam 30 punktów (zimą bowiem już w FIS Cupie nie punktował) sezon 2016/2017 w klasyfikacji generalnej tego cyklu ukończył na 109. lokacie[6][19].

Wziął też udział w 8 zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego, ani razu nie punktując – w Kuopio był 60. i 59., we Frenštácie został zdyskwalifikowany w pierwszym konkursie, a w drugim zajął 38. lokatę, w Stams uplasował się na 55. i 60. pozycji, a w Wiśle był 55. i 59[6][19].

Sezon zimowy[edytuj | edytuj kod]

Zimą w sezonie 2016/2017 w międzynarodowych zawodach pucharowych startował tylko na przełomie grudnia i stycznia. W Pucharze Kontynentalnym w Engelbergu był dwukrotnie 57., a w Garmisch-Partenkirchen 56. i 48. Z kolei w FIS Cupie wziął udział tylko w zmaganiach w Zakopanem, gdzie zajął 52. i 49. pozycję[6][19].

W lutym 2017 w Park City po raz trzeci i ostatni w karierze wystartował w mistrzostwach świata juniorów, plasując się na 49. miejscu w zawodach indywidualnych[6][19]. W tym samym miesiącu po raz drugi wziął też udział w seniorskich mistrzostwach świata – w Lahti odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej, zajmując w tej części rywalizacji 50. miejsce[20].

W marcu 2017 ponownie stanął na podium mistrzostw Ukrainy, zdobywając medale w obu konkursach indywidualnych – na skoczni średniej brązowy, a na normalnej srebrny (ex aequo z Wiktorem Pasicznykiem)[21].

Sezon 2017/2018[edytuj | edytuj kod]

Sezon letni[edytuj | edytuj kod]

Latem 2017 startował głównie w Letnim Pucharze Kontynentalnym, biorąc udział w 11 z 13 rozegranych wówczas zawodów tej rangi (opuścił tylko konkursy w Trondheim). Ani razu nie punktował – w pierwszym konkursie w Kranju został zdyskwalifikowany, a w drugim był 66., a w kolejnych zawodach zajmował miejsca: 67. (Szczyrk i Wisła), 64. (Frenštát), 61. (oba konkursy w Stams), 62. i 58. (Râșnov) oraz 78. i 75. (Klingenthal). Wziął również udział w zawodach FIS Cupu w Villach (32. i 70.) i Râșnovie (50. i 61.)[6][22].

W letnich mistrzostwach Ukrainy po raz kolejny stawał na podium – w konkursie indywidualnym na skoczni średniej zdobył srebrny medal, a w zawodach drużynowych sięgnął po medal złoty (skocznia średnia) i srebrny (obiekt normalny)[23].

Pod koniec sezonu letniego 2017 doznał poważnego upadku, w wyniku którego opuścił cały sezon zimowy 2017/2018[24].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Szwecja Falun nie zakwalifikował się (K-90), nie zakwalifikował się (K-120)
2017 Finlandia Lahti nie zakwalifikował się (K-90)

Starty S. Pasicznyka na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-90 HS-100 indywid. 61,0 m 39,0 pkt Nie zakwalifikował się.
26 lutego 2015 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 indywid. 102,5 m 46,5 pkt Nie zakwalifikował się.
25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 79,0 m 80,8 pkt Nie zakwalifikował się.

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 47. miejsce
2016 Rumunia Râșnov 53. miejsce
2017 Stany Zjednoczone Park City 49. miejsce

Starty S. Pasicznyka na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
47. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 87,5 m 104,3 pkt 165,6 pkt Johann André Forfang
53. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 76,5 m 81,1 pkt 167,9 pkt David Siegel
49. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 77,5 m 92,4 pkt 170,8 pkt Viktor Polášek

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns 15. miejsce

Starty S. Pasicznyka na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 27 stycznia 2015 Austria Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 indywid. 91,0 m 86,0 m 226,1 pkt 45,2 pkt Niko Kytösaho

FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce Punkty
2013/2014 244. 7
2014/2015 195. 7
2015/2016 114. 35
2016/2017 109. 30

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Українська команда / Ukrainian Team for Lillehammer-2016 (ang.). issuu.com. [dostęp 2018-05-07].
  2. Наказ про проведення навчально-тренувального збору заключного етапу підготовки спортсменів-кандидатів до складу національної збірної команди України зі стрибків на лижах з трампліна до участі у ІІ зимових Юнацьких Олімпійських іграх 2016 року (ukr.). Мiнiстерство молоді та спорту України, 19 czerwca 2015. s. 3. [dostęp 2018-05-21].
  3. Athletes / PASICHNYK Stepan (ang.). wyog2016.sportresult.com. [dostęp 2016-04-15].
  4. Barbara Niewiadomska: MP UKS w Zagórzu: Jarząbek, Gąsienica-Laskowy i Gąsienica Mistrzami UKS w kombinacji. skijumping.pl, 2008-10-04. [dostęp 2016-04-15].
  5. Alicja Kosman: Wyniki sobotnich zawodów w skokach i kombinacji w Zagórzu. pzn.pl, 2011-08-31. [dostęp 2016-04-15].
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Adam Kwieciński: PASICHNYK Stepan 1998.01.09 UKR. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2016-04-15].
  7. ПРОТОКОЛ Чемпіонат України зі стрибків на лижах з трампліна Командні змагання, Трамплін К-90 м (ros.). nicesport.pl, 2013-03-07. [dostęp 2016-04-15].
  8. a b c Athlete : PASICHNYK Stepan Season 2014 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  9. Bartosz Leja: FIS Carpathian Cup 2013/2014. skokipolska.pl, 2014-04-06. [dostęp 2016-04-15].
  10. Здобутки кременецьких спортсменів на чемпіонатах України (ukr.). oblsport.te.ua, 2014-03-20. [dostęp 2016-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-23)].
  11. a b c d e f Athlete : PASICHNYK Stepan Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  12. Софія Левицька: Кременчани на Чемпіонат України завоювали п’ять медалей – в особистому заліку та п’ять – у командному (ukr.). 7days-ua.com, 2014-10-17. [dostęp 2016-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-18)].
  13. Ski Jumping Boys Individual Competition UNOFFICIAL RESULTS 1ST ROUND (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-04-15].
  14. Athlete : PASICHNYK Stepan Results Qualification 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-04-15].
  15. FIS Nordic World Ski Championships 2015 Falun (SWE) Ski Jumping Men Large Hill Individual Results Qualification (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-04-15].
  16. Чемпіонат України серед дорослих, юніорів та юнаків зі стрибків на лижах з трампліна та лижного двоборства 2015 року (ukr.). sfu.org.ua. [dostęp 2016-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-09)].
  17. Спортсмени Кременецької СДЮСШОР завершили зимовий сезон із хорошими показниками (ukr.). oblsport.te.ua. [dostęp 2016-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-09)].
  18. a b c d e Athlete : PASICHNYK Stepan Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  19. a b c d Athlete : PASICHNYK Stepan Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  20. Athlete : PASICHNYK Stepan Results Qualification 20175 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  21. Magdalena Celuch: Jewhen Marusiak: "Nie jest łatwo, ale radzimy sobie". skijumping.pl, 2017-03-29. [dostęp 2018-05-07].
  22. Athlete : PASICHNYK Stepan Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-05-07].
  23. Dominik Formela i Piotr Bąk: Tkaczenko i Żaparow mistrzami Kazachstanu, W. Pasicznyk i Kaliniczenko górą na Ukrainie. skijumping.pl, 2017-10-18. [dostęp 2018-05-07].
  24. Paweł Borkowski: Koniec epoki w ukraińskich skokach. skijumping.pl, 2018-04-05. [dostęp 2018-05-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]