Stephanie Brunner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stephanie Brunner
Stephanie Brunner
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1994
Austria
Klub WSV Hippach
Debiut w PŚ 17.03 2012, Schladming (23. miejsce - slalom)
Pierwsze punkty w PŚ 17.03 2012, Schladming (23. miejsce - slalom)
Pierwsze podium w PŚ 25.11 2018, Killington (3. miejsce - gigant)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Roccaraso 2012 Slalom
Srebro Hafjell 2015 Gigant
Srebro Hafjell 2015 Drużynowo

Stephanie Brunner (ur. 20 lutego 1994) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Stephanie Brunner pojawiła się 7 grudnia 2009 roku w Sölden, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła pierwszego przejazdu slalomu. W 2012 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso, zdobywając złoty medal w slalomie. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Paulinę Grassl ze Szwecji oraz Słowaczkę Petrę Vlhovą. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, największy sukces osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Hafjell w 2015 roku, gdzie zdobyła kolejne dwa medale. Najpierw była druga w gigancie, rozdzielając na podium swą rodaczkę Ninę Ortlieb i Valérie Grenier z Kanady. Następnie wspólnie z kolegami z reprezentacji wywalczyła kolejny srebrny medal w zawodach drużynowych.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 17 marca 2012 roku w Schladming, gdzie zajęła 23. miejsce w slalomie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwsze podium wywalczyła 25 listopada 2018 roku w Killington, zajmując 3. miejsce w gigancie. Wyprzedziły ją jedynie Włoszka Federica Brignone i Ragnhild Mowinckel z Norwegii. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 2015/2016, kiedy zajęła 55. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 2017 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie giganta ukończyła na piątej pozycji. W 2018 roku wzięła udział w slalomie i gigancie na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, jednak obu konkurencji nie ukończyła.

W styczniu 2019 podczas treningu giganta w Pozza di Fassa doznała kontuzji zerwania więzadeł w lewym kolanie co wykluczyło ją ze startów do końca sezonu (w tym m.in. Mistrzostw Świata)[1].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF2 15 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Gigant 2:20,02 - Stany Zjednoczone Mikaela Shiffrin
DNF1 16 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Slalom 1:38,63 - Szwecja Frida Hansdotter

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
5. 16 lutego 2017 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:05,55 min +1,30 s Francja Tessa Worley

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
1.FIS gold medal.png 1 marca 2012 Włochy Roccaraso Slalom 1:42,69 min - -
DNF2 3 marca 2012 Włochy Roccaraso Gigant 2:45,02 min - Norwegia Ragnhild Mowinckel
DNF1 21 lutego 2013 Kanada Québec Slalom 1:52,10 min - Szwecja Magdalena Fjällström
DNF2 22 lutego 2013 Kanada Québec Gigant 2:22,23 min - Austria Lisa-Maria Zeller
DNF1 27 lutego 2014 Słowacja Jasná Gigant 1:52,86 min - Włochy Marta Bassino
12. 28 lutego 2014 Słowacja Jasná Slalom 1:36,09 min +2,99 s Słowacja Petra Vlhová
2.FIS silver medal.png 7 marca 2015 Norwegia Hafjell Gigant 2:25,14 min +0,17 s Austria Nina Ortlieb
2.FIS silver medal.png 9 marca 2015 Norwegia Hafjell Drużynowo ? ?  Norwegia
13. 9 marca 2015 Norwegia Hafjell Slalom 1:43,54 min +1,80 s Stany Zjednoczone Paula Moltzan

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Stany Zjednoczone Killington25 listopada 2018 (gigant) - 3. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]