Stephanie Brunner

Stephanie Brunner
Data i miejsce urodzenia	20 lutego 1994 ; Schwaz
Klub	WSV Hippach
Wzrost	166 cm
Debiut w PŚ	17.03 2012, Schladming (23. miejsce – slalom)
Pierwsze punkty w PŚ	17.03 2012, Schladming (23. miejsce – slalom)
Pierwsze podium w PŚ	25.11 2018, Killington (3. miejsce – gigant)
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Austria
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata juniorów
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Stephanie Brunner (ur. 20 lutego 1994 w Schwaz^[1]) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Stephanie Brunner pojawiła się 7 grudnia 2009 roku w Sölden, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła pierwszego przejazdu slalomu. W 2012 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso, zdobywając złoty medal w slalomie. W zawodach tych wyprzedziła bezpośrednio Paulinę Grassl ze Szwecji oraz Słowaczkę Petrę Vlhovą. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, największy sukces osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Hafjell w 2015 roku, gdzie zdobyła kolejne dwa medale. Najpierw była druga w gigancie, rozdzielając na podium swą rodaczkę Ninę Ortlieb i Valérie Grenier z Kanady. Następnie wspólnie z kolegami z reprezentacji wywalczyła kolejny srebrny medal w zawodach drużynowych.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 17 marca 2012 roku w Schladming, gdzie zajęła 23. miejsce w slalomie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwsze podium wywalczyła 25 listopada 2018 roku w Killington, zajmując 3. miejsce w gigancie. Wyprzedziły ją jedynie Włoszka Federica Brignone i Ragnhild Mowinckel z Norwegii. Najlepsze wyniki osiągała w sezonie 2015/2016, kiedy zajęła 55. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 2017 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie giganta ukończyła na piątej pozycji. W 2018 roku wzięła udział w slalomie i gigancie na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Zdobyła jednak srebrny medal w zawodach drużynowych, mimo że była zawodniczką rezerwową i nie wystąpiła w żadnym przejeździe^[1]^[2].

W styczniu 2019 podczas treningu giganta w Pozza di Fassa doznała kontuzji zerwania więzadeł w lewym kolanie co wykluczyło ją ze startów do końca sezonu (w tym m.in. Mistrzostw Świata)^[3].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwyciężczyni
DNF2	15 lutego	2018	Pjongczang	Gigant	2:20,02	-	Mikaela Shiffrin
DNF1	16 lutego	2018	Pjongczang	Slalom	1:38,63	-	Frida Hansdotter
2.	24 lutego	2018	Pjongczang	Drużynowo	-	-	Szwajcaria
DNF1	7 lutego	2022	Pekin	Gigant	1:55,69	-	Sara Hector
DNF2	15 lutego	2026	Mediolan–Cortina d’Ampezzo	Gigant	2:13,50	–	Federica Brignone

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwyciężczyni
5.	16 lutego	2017	Sankt Moritz	Gigant	2:05,55	+1,30	Tessa Worley
14.	16 lutego	2021	Cortina d’Ampezzo	Gigant równoległy	-	-	Marta Bassino Katharina Liensberger
5.	17 lutego	2021	Cortina d’Ampezzo	Zawody drużynowe	-	-	Norwegia
DNF2	18 lutego	2021	Cortina d’Ampezzo	Gigant	2:30,66	-	Lara Gut-Behrami

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwyciężczyni
1.	1 marca	2012	Roccaraso	Slalom	1:42,69	-	-
DNF2	3 marca	2012	Roccaraso	Gigant	2:45,02	-	Ragnhild Mowinckel
DNF1	21 lutego	2013	Québec	Slalom	1:52,10	-	Magdalena Fjällström
DNF2	22 lutego	2013	Québec	Gigant	2:22,23	-	Lisa-Maria Zeller
DNF1	27 lutego	2014	Jasná	Gigant	1:52,86	-	Marta Bassino
12.	28 lutego	2014	Jasná	Slalom	1:36,09	+2,99	Petra Vlhová
2.	7 marca	2015	Hafjell	Gigant	2:25,14	+0,17	Nina Ortlieb
2.	9 marca	2015	Hafjell	Drużynowo	?	?	Norwegia
13.	9 marca	2015	Hafjell	Slalom	1:43,54	+1,80	Paula Moltzan