Stereometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stereometria[1]geometria przestrzeni trójwymiarowej. Pojęcie to odnosi się najczęściej do przestrzeni euklidesowej, ale może też dotyczyć przestrzeni hiperbolicznej i rzutowej.

Przedmiotem jej badań są własności brył oraz przekształcenia izometryczne i afiniczne przestrzeni[2].

Fundamentalne własności przestrzeni trójwymiarowej:

  • istnieją cztery punkty nienależące do jednej płaszczyzny,
  • przez trzy punkty nieleżące na jednej prostej można poprowadzić dokładnie jedną płaszczyznę,
  • dwie różne płaszczyzny są albo rozłączne albo mają wspólną prostą[a].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. własność nieprawdziwa w przestrzeni rzutowej, tam każde dwie różne płaszczyzny mają wspólną prostą

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. stereometria, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-10-02].
  2. Encyklopedia matematyka, Ewa Artymiuk, Agnieszka Nawrot, Kraków: Wydawnictwo Greg, [2008], ISBN 978-83-7517-015-3, OCLC 749808689.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]