Stereometria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stereometria - geometria przestrzeni trójwymiarowej. Pojęcie to odnosi się najczęściej do przestrzeni euklidesowej, ale może też dotyczyć przestrzeni hiperbolicznej i rzutowej.

Przedmiotem jej badań są własności brył oraz przekształcenia izometryczne i afiniczne przestrzeni. [1]

Fundamentalne własności przestrzeni trójwymiarowej:

  • istnieją cztery punkty nienależące do jednej płaszczyzny,
  • przez trzy punkty nieleżące na jednej prostej można poprowadzić dokładnie jedną płaszczyznę.
  • dwie różne płaszczyzny są albo rozłączne albo mają wspólną prostą[a].

Uwagi

  1. własność nieprawdziwa w przestrzeni rzutowej, tam każde dwie różne płaszczyzny mają wspólną prostą

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Borsuk, Wanda Szmielew: Podstawy Geometrii. Wyd. III poprawione. Warszawa: PWN, 1972.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia matematyka - Wydawnictwo Greg, ISBN 978-83-7517-015-3