Sternalice (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie opolskim. Zobacz też: inne znaczenia hasła sternalice.
Artykuł 50°58′9″N 18°34′9″E
- błąd 39 m
WD 50°58'N, 18°34'E, 50°58'13.15"N, 18°34'1.45"E
- błąd 2314 m
Odległość 347 m
Sternalice
wieś
Ilustracja
Panorama miejscowości
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat oleski
Gmina Radłów
Liczba ludności (2007) 838
Strefa numeracyjna 34
Kod pocztowy 46-333
Tablice rejestracyjne OOL
SIMC 0144443
Położenie na mapie gminy Radłów
Mapa konturowa gminy Radłów, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Sternalice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Sternalice”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Sternalice”
Położenie na mapie powiatu oleskiego
Mapa konturowa powiatu oleskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Sternalice”
Ziemia50°58′09″N 18°34′09″E/50,969167 18,569167

Sternalice (dodatkowa nazwa w j. niem. Sternalitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Radłów.

Administracja[edytuj | edytuj kod]

1 kwietnia 1939 r. do Sternalic włączono miejscowości: Ligotę Oleską, Radłów i Wolęcin[1].

Do 1952 r. Sternalice były siedzibą gminy Sternalice. W latach 1975–1998 miejscowość należała do województwa częstochowskiego.

Ze Sternalicami związanych jest 5 przysiółków: Ruda, Stary Folwark, Nowy Folwark, Goniszów i Brzozówka.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

27 kwietnia 1936 r. w miejsce nazwy Sternalitz wprowadzono nazwę Ammern O.S.[1][2]. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Sternalice[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do głosowania podczas plebiscytu uprawnionych było w Sternalicach 498 osób, z czego 356, ok. 71,5%, stanowili mieszkańcy (w tym 354, ok. 71,1% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 491 głosów (ok. 98,6% uprawnionych), w tym 490 (ok. 99,8%) ważnych; za Niemcami głosowało 316 osób (ok. 64,4%), a za Polską 174 osoby (ok. 35,4%)[4].

W 1925 r. w miejscowości mieszkało 940 osób, w 1933 r. – 856 osób, a w 1939 r. – 2593[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • kościół par. pw. św. Mateusza, z 1614 r., 1927 r.
  • dwór, z XVIII w., z poł. XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Oberschlesien, Kreis Rosenberg (niem.). 2006. [dostęp 2012-06-01].
  2. M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka: Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska. Opole, Kluczbork: 1997, s. 90.
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  4. Herbert Kunze: Landsmannschaft der Oberschlesier in B-W (niem.). [dostęp 2012-06-01].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 84. [dostęp 31.12.2012].