Przejdź do zawartości

Sterownik silnika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wnętrze sterownika silnika typu TDI samochodu Volkswagen Golf III

Sterownik silnika (ang. ECU – Engine Control Unit lub ECM – Engine Control Module) – urządzenie elektroniczne zarządzające pracą silnika spalinowego[1].

Może współpracować z takimi czujnikami jak: sonda lambda, czujnik położenia wału, czujnik położenia wałka rozrządu, czujnik podciśnienia, przepływomierz, czujnik temperatury cieczy chłodzącej, czujnik temperatury kolektora ssącego. Na podstawie informacji pobieranych z tych czujników, oraz danych zapisanych w pamięci komputer sterownika dobiera odpowiednie proporcje paliwa i powietrza w mieszance oraz ustala moment wtrysku paliwa do cylindra, określa moment zapłonu (kąt wyprzedzenia) mieszanki w silnikach z zapłonem iskrowym[1].

Pierwsze elektroniczne układy sterowania pojawiły się w latach 70., ale dopiero w latach 80. zaczęły być montowane seryjnie w autach osobowych. Były to początkowo systemy sterujące wyłącznie wtryskiem paliwa. Z czasem powstały zintegrowane rozwiązania, jak Bosch Motronic, łączące kontrolę wtrysku i zapłonu.

Od lat 90. ECU zyskały nowe możliwości – współpracę z turbosprężarkami, systemami emisji i coraz bardziej rozbudowaną diagnostykę. Dziś są częścią całych sieci komputerowych w samochodach, komunikując się z innymi modułami przez magistrale CAN, LIN czy FlexRay[2]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Sterownik silnika. [dostęp 2017-07-24].
  2. Sterownik silnika ECU – jak działa i dlaczego jest kluczowy dla tuningu? [online], 3 września 2025 [dostęp 2025-09-05].