Steve Collins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steve Collins
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1964
Thunder Bay, Kanada
Reprezentacja  Kanada
Debiut w PŚ 27 grudnia 1979
Cortina d’Ampezzo (10. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 27 grudnia 1979
Cortina d’Ampezzo (10. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 9 marca 1980
Lahti (1. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 9 marca 1980
Lahti (1. miejsce)
Rekord życiowy 172 m
Harrachov (29 marca 1980)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata juniorów
Gold medal with cup.svg Złoto
1980
Örnsköldsvik
indywidualnie
Bronze medal with cup.svg Brąz
1981
Schonach
indywidualnie
Tydzień Lotów Narciarskich
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
Harrachov 1980

Stephen Clark „Steve” Collins (ur. 13 marca 1964 w Thunder Bay) – kanadyjski skoczek narciarski pochodzący z plemienia Odżibwejów.

Trzykrotny olimpijczyk (1980, 1984 i 1988), uczestnik mistrzostw świata seniorów (1982, 1984 i 1985) i mistrzostw świata w lotach narciarskich (1981 i 1986). Indywidualny złoty (1980) i brązowy (1981) medalista mistrzostw świata juniorów. Najmłodszy w historii zwycięzca konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich (9 marca 1980 w Lahti, odnosząc swoją jedyną wygraną w karierze, miał 15 lat 11 miesięcy i 27 dni), w sumie w swojej karierze trzykrotnie stawał na podium zawodów tego cyklu. Zwycięzca Tygodnia Lotów Narciarskich z 1980. Były rekordzista Kanady w długości skoku narciarskiego mężczyzn (29 marca 1980 w Harrachovie uzyskał odległość 172 metrów).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Zimowe igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1980 Stany Zjednoczone Lake Placid 12. miejsce (skocznia normalna), 9. miejsce (skocznia duża)
1984 Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo 25. miejsce (skocznia normalna), 36. miejsce (skocznia duża)
1988 Kanada Calgary 13. miejsce (skocznia normalna), 35. miejsce (skocznia duża)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

1988 Kanada Calgary 9. miejsce[a]

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1982 Norwegia Oslo 21. miejsce (skocznia duża)
1985 Austria Seefeld 18. miejsce (skocznia normalna), 42. miejsce (skocznia duża)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

1982 Norwegia Oslo 5. miejsce[b]
1984 Szwajcaria Engelberg[c] 12. miejsce[d]
1985 Austria Seefeld 13. miejsce[e]

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1981 Niemcy Oberstdorf 31. miejsce
1986 Austria Tauplitz/Bad Mitterndorf 13. miejsce

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1979 Kanada Lac-Beauport 38. miejsce
1980 Szwecja Örnsköldsvik złoty medal
1981 Niemcy Schonach brązowy medal

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

  1. Finlandia Lahti – 09 marca 1980 (1. miejsce)
  2. Kanada Thunder Bay – 21 lutego 1981 (3. miejsce)
  3. Stany Zjednoczone Lake Placid – 15 grudnia 1985 (3. miejsce)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Skład zespołu: Horst Bulau, Steve Collins, Ron Richards, Todd Gillman
  2. Skład zespołu: Ron Richards, Steve Collins, Horst Bulau
  3. Zawody uznawane za nieoficjalne mistrzostwa świata
  4. Skład zespołu: Horst Bulau, Steve Collins, Ron Richards, David Brown
  5. Skład zespołu: Ron Richards, Steve Collins, Horst Bulau, David Brown (Brown nie wystartował)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]