Stevie Ray Vaughan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stevie Ray Vaughan
Ilustracja
SRV w 1989 roku – występ w telewizji Austin City Limits.
Pseudonim Stevie, SRV
Data i miejsce urodzenia 3 października 1954
Dallas
Data i miejsce śmierci 27 sierpnia 1990
East Troy
Gatunki blues rock
Zawód gitarzysta, piosenkarz
Aktywność 1982–1990
Powiązania David Bowie, Jackson Browne, Freddie King
Instrument
„Number One”, jego Fender Stratocaster z 1962
Zespoły
Stevie Ray Vaughan and Double Trouble (1982)
Strona internetowa

Stevie Ray Vaughan, właśc. Stephen Ray Vaughan (ur. 3 października 1954, zm. 27 sierpnia 1990[1]) – amerykański gitarzysta bluesrockowy. W 2003 pojawił się na 7. miejscu listy magazynu Rolling Stone 100 największych gitarzystów wszech czasów[2]. Wpływ na jego styl gry na gitarze wywarł Jimi Hendrix[3].

Vaughan urodził się i wychowywał się w Dallas w stanie Teksas. Interesował się muzyką rockową. Zaczął grać na gitarze. Jako nastolatek grał w zespołach garażowych. W wieku 17 lat porzucił szkołę by zostać muzykiem zawodowym. Założył zespół Stevie Ray Vaughan and Double Trouble. W 1982 zespół wystąpił na festiwalu w Montreux, dzięki czemu na Vaughana zwrócili swoją uwagę David Bowie i Jackson Browne. Bowie zatrudnił go przy nagrywaniu swojego albumu Let’s Dance. Planowane było również wzięcie udziału Vaughana w trasie promującej album, ten jednak odmówił. Za pośrednictwem swego menedżera Vaughan i jego grupa Double Trouble, podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Epic i nagrała kilka albumów. Kariera Vaughana cierpiała jednak ze względu na jego problemy z alkoholem oraz uzależnieniem od narkotyków. 27 sierpnia 1990 po koncercie w East Troy w Wisconsin Stevie Ray oraz inni muzycy biorący udział w koncercie, między innymi David Bowie, Robert Cray i Eric Clapton weszli na pokład dwóch śmigłowców, które miały ich przewieźć do Chicago. Śmigłowiec, na którego pokładzie podróżował Vaughan wraz z czterema innymi muzykami, uległ katastrofie krótko po starcie – wszyscy muzycy zginęli.

Wybrana dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[4]
AUS
[5]
NZL
[6]
Texas Flood
  • Data: 1983[7]
  • Wydawca: Epic Records
38 16
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
Couldn't Stand The Weather
  • Data: 1984[10]
  • Wydawca: Epic Records
31 5
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
Soul To Soul
  • Data: 1985[11]
  • Wydawca: Epic Records
34 16
  • USA: platynowa płyta[8]
  • CAN: złota płyta[9]
In Step
  • Data: czerwiec 1989[12]
  • Wydawca: Epic Records
33 36 16
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: złota płyta[9]
Family Style
(oraz Jimmie Vaughan jako Vaughan Brothers)
  • Data: styczeń 1990[13]
  • Wydawca: Epic Records
7 17 16
  • USA: platynowa płyta[8]
  • CAN: platynowa płyta[9]
The Sky Is Crying
  • Data: 5 listopada 1991[14]
  • Wydawca: Epic Records
10 33 20
  • USA: 2x platynowa płyta[8]
  • CAN: 2x platynowa płyta[9]
"—" album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[4]
NZL
[6]
Live Alive
  • Data: lipiec 1986[15]
  • Wydawca: Epic records
52 20
  • USA: platynowa płyta[8]
In The Beginning
  • Data: 6 października 1992[16]
  • Wydawca: Epic Records
58
  • USA: złota płyta[8]
Live At Carnegie Hall
  • Data: lipiec 1997
  • Wydawca: Epic Records
40
  • USA: złota płyta[8]
In Session (oraz Albert King)
  • Data: 17 sierpnia 1999[17]
  • Wydawca: Stax
"—" album nie był notowany.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1984 Best Traditional Blues Recording Blues Explosion Grammy Laur [18]
1989 Best Contemporary Blues Recording In Step Laur
1990 Best Rock Instrumental Performance D/FW Laur
Best Contemporary Blues Recording Family Style Laur
1992 Best Rock Instrumental Performance Little Wing Laur
Best Contemporary Blues Album The Sky Is Crying Laur

Przypisy

  1. Robert Santelli: The big book of blues: a biographical encyclopedia. Penguin Books, 2001, s. 474. ISBN 9780141001456.
  2. Rolling Stone’s „The 100 Greatest Guitarists of All Time” Do you agree? (ang.). theinsider.com. [dostęp 2010-05-22].
  3. Jimi Hendrix/Biography (ang.). www.rollingstone.com. [dostęp 2009-07-10].
  4. a b Stevie Ray Vaughan Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2016-04-18].
  5. Stevie Ray Vaughan Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2016-04-18].
  6. a b Stevie Ray Vaughan New Zealand Albums Chart (ang.). charts.org.nz. [dostęp 2016-04-18].
  7. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Texas Flood review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  8. a b c d e f g h i RIAA: Stevie Ray Vaughan (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2016-04-18].
  9. a b c d e f Music Canada: Stevie Ray Vaughan (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2016-04-18].
  10. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Couldn't Stand the Weather (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  11. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Soul to Soul review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  12. Stephen Thomas Erlewine: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan In Step review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  13. Dan Forte: Vaughan Brothers Family Style review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  14. Steve Huey: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan The Sky Is Crying review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  15. Steve Huey: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan Live Alive review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  16. Cub Koda: Stevie Ray Vaughan & Double Trouble / Stevie Ray Vaughan In the Beginning review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  17. Stephen Thomas Erlewine: Albert King / Stevie Ray Vaughan In Session review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-04-18].
  18. Grammy: Stevie Ray Vaughan (ang.). www.grammy.com. [dostęp 2015-08-09].

Linki zewnętrzne[edytuj]