Stipendium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stypendium (łac. stipendium) – w starożytnym Rzymie żołd wypłacany żołnierzom.

Armia rzymska w okresie Republiki była pospolitym ruszeniem powoływanym w razie zagrożenia. Po wygranej wojnie wojsko rozpuszczano do domu. Służba była obowiązkowa i bez nagrody. Potem nastał czas ciągłych walk i podbojów. Według historyków sytuacja zmieniła się w latach 406–396 p.n.e., kiedy Rzymianie przez 10 lat oblegali Weje, cały czas utrzymując armię pod bronią.

Za cesarza Augusta żołnierz otrzymywał trzy stypendia rocznie. Za Domicjana wypłacano już cztery stypendia.

Zestawienie roczne stypendiów poszczególnych formacji
formacja wojskowa\panujący cesarz August (29 p.n.e. – 14 n.e.) Domicjan (81–96)
pretorianie 750 denarów 1000 denarów
legioniści 225 denarów 300 denarów
cohortes urbanae b.d. 500 denarów
auxilia b.d. 100 denarów
ala b.d. 225 denarów

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]