Stołowa pilarka tarczowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pilarka tarczowa w wykonaniu fabrycznym. Widoczny tzw. klin rozszczepiający
Piła tarczowa "domowej" konstrukcji. Zwraca uwagę brak osłon

Stołowa pilarka tarczowa (krajzega – nazwa używana głównie w centralnej Polsce, trajzega – głównie w woj. łódzkim oraz świętokrzyskim, cyrkularka, curkulatka, piła do drewna, piła budowlana) – maszyna służąca do cięcia drewna, rzadziej betonu, płytek ceramicznych, aluminium przy pomocy piły mającej kształt okrągłej tarczy zębatej.

Składa się z podstawy (kratownica metalowa lub żeliwny odlew; dawniej także drewniane stoły o wzmocnionej konstrukcji), do której umocowany jest blat (stalowy bądź aluminiowy, w konstrukcjach domowych często drewniany lub z lignofolu) i wałek z przymocowaną piłą tarczową. Wałek ten jest napędzany paskiem klinowym do prędkości ok. 2-4 tys. obr./min przez silnik zamocowany w dolnej części konstrukcji.

Silnik elektryczny w niej zamocowany jest najczęściej trójfazowym silnikiem asynchronicznym pracującym przy napięciu trójfazowym 400 V.

Ze względu na prostą konstrukcję, piły tarczowe często wykonywane są w domowych warunkach. Zwykle nie posiadają one osłon ani innych zabezpieczeń (np. tzw. klina rozszczepiającego czy wyłącznika awaryjnego), co jest częstą przyczyną wypadków.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]