Stobno (wieś w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Stobno.
Stobno
Kościół w Stobnie
Kościół w Stobnie
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Trzcianka
Liczba ludności 540
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-905
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0530554
Położenie na mapie gminy Trzcianka
Mapa lokalizacyjna gminy Trzcianka
Stobno
Stobno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stobno
Stobno
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Stobno
Stobno
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Stobno
Stobno
Ziemia53°05′23″N 16°37′46″E/53,089722 16,629444

Stobno (niem. Stöwen) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka[1].

Stobno leży 13 km na północny wschód od Trzcianki, przy drodze wojewódzkiej nr 180, nad Strugą Stobnieńską.

Wieś królewska należała do starostwa ujskiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[2].

W dwudziestoleciu międzywojennym archeolodzy odkryli w Stobnie ślady pierwszych zbiorowisk ludzkich z okresu młodszej epoki kamiennej.

Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1418 r. Wieś Stobno powstała około 1597 r.[3], a ponowna lokacja nastąpiła dzięki przywilejowi starosty Stanisława Górki. W 1692 roku wieś zamieszkiwało czterech budników, działał też folusz. Wieś stanowiła własność królewską w starostwie ujsko-pilskim aż do 1772 r. Po I rozbiorze trafiła w granice Królestwa Prus.

W latach 1926-1927 został zbudowany w stylu eklektycznym kościół pw. św. Franciszka z Asyżu, jako filia kościoła parafialnego w Pile.

Ludność niemiecka opuściła Stobno w 1945 r., a zastąpili ją Polacy, w większości z Kresów Wschodnich oraz Łemkowie. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa pilskiego.

We wsi znajduje się przedszkole, szkoła podstawowa, remiza OSP, jak również Ośrodek Hipoterapii i Rehabilitacji dla Dzieci Niepełnosprawnych "Stecrom".

Do zabytków Stobna należą[4]:

  • stopień wodny „Nowe nr 12”, na rzece Noteć
  • urządzenia hydrotechniczne z 1896 r.
  • dom z końca XIX w.
  • budynek mieszkalno-gospodarczy z końca XIX w.
  • schron bojowy z 1938 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Atlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 242.
  3. Historia parafii Stobno pw. św. Franciszka z Asyżu. [dostęp 2010-12-19].
  4. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 2018-09-30. [dostęp 2010-12-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Linettej, Andrzej Świątek: Trzcianka. Miasto i gmina.. Poznań: Oficyna Wydawnicza GŁOS WIELKOPOLSKI, 2002, s. 42-43. ISBN 83-88965-26-3.
  • Piotr Maluśkiewicz: Trzcianka i okolice. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 36. ISBN 83-03-02947-9.