Stojczo Stoew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stojczo Stoew
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
15 sierpnia 1965
Razgrad, Bułgaria
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub Minior Pernik (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub
1980–1989
1989–1992
Lokomotiw Sofia
Panserraikos
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1987–1888  Bułgaria 2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998
2000
2001–2003
2007–2009
2009–2010
2010–
Lokomotiw Sofia, asystent
reprezentacja Bułgarii U-17
Akademik Swisztow
Czawdar Etropole
Sportist Swoge
Minior Pernik

Stojczo Zacharijew Stoew (ur. 15 sierpnia 1965) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji ofensywnego pomocnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Jest wychowankiem Lokomotiwu Sofia, w którym występował przez większą część swojej kariery. W ciągu dziewięciu lat gry w tym klubie zdobył Puchar Bułgarii (1982) oraz trzykrotnie – w sezonach 1982–1983, 1984–1985 i 1986–1987 – kończył rozgrywki na czwartym miejscu, gwarantującym grę w europejskich pucharach. W zespole Lokomotiwu rozegrał blisko dwieście meczów.

Po upadku komunizmu wyjechał za granicę, do greckiego Panserraikosu, jednak już po trzech latach, z powodu ciężkiej kontuzji, musiał zakończyć karierę.

Dwa razy zagrał w reprezentacji Bułgarii.

Kariera szkoleniowa[edytuj]

Działalność szkoleniową rozpoczął w 1998, kiedy został asystentem Christo Bonewa w Lokomotiwie Sofia. Później samodzielnie prowadził reprezentację Bułgarii juniorów oraz zespoły z niższych lig: Akademik Swisztow i Czawdar Etropole. Z tym ostatnim odniósł pierwszy poważny sukces w swojej karierze. W sezonie 2007–2008 drugoligowy Czawdar dotarł do 1/8 finału Pucharu Bułgarii, co do 2010 było najlepszym wynikiem w historii tego klubu.

Pod koniec 2009 roku Stoew został zatrudniony w zespole beniaminka I ligi, Sportiście Swoge. Pracował w nim przez całą rundę wiosenną, jednak nie został uratować go przed spadkiem do II ligi. Na koniec sezonu klub był przedostatni w lidze.

Stoew powrócił do ekstraklasy już w kolejnym sezonie, kiedy po piątej kolejce zastąpił Antona Wełkowa na stanowisku trenera Minioru Pernik[1]. Na koniec rozgrywek 2010-2011 zajął z nim dziewiąte miejsce, gwarantujące bezpieczne pozostanie w lidze.

Sukcesy[edytuj]

Kariera piłkarska

Bibliografia[edytuj]

Przypisy