Storm Hunter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Storm Hunter
Ilustracja
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1994
Rockhampton

Wzrost

166 cm

Gra

leworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Nicole Pratt

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 3 ITF

Najwyżej w rankingu

119 (18 października 2021)

Australian Open

1R (2014–2016, 2022, 2023)

Roland Garros

1R (2021)

Wimbledon

3Q (2021)

US Open

1R (2021)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

5 WTA, 13 ITF

Najwyżej w rankingu

12 (20 czerwca 2022)

Australian Open

QF (2022, 2023)

Roland Garros

2R (2021, 2022)

Wimbledon

SF (2021)

US Open

SF (2022)

Storm Hunter (z domu Storm Sanders, ur. 11 sierpnia 1994 w Rockhampton) – australijska tenisistka, zwyciężczyni US Open 2022 w grze mieszanej

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku po raz pierwszy zagrała w turnieju głównym rozgrywek singlowych cyklu ITF – w Bundaberg przegrała w pierwszej rundzie z Mari Inoue 6:3, 2:6, 1:6.

W karierze wygrała dwa turnieje w grze pojedynczej i trzynaście w grze podwójnej rangi ITF.

W zawodach cyklu WTA Tour Australijka wygrała cztery turnieje w grze podwójnej z dziewięciu rozegranych finałów.

W sezonie 2012 zadebiutowała w rozgrywkach wielkoszlemowych – rywalizowała w zawodach gry podwójnej na kortach Australian Open. Kolejne starty w Wielkim Szlemie zanotowała w latach 2013 i 2014, także w konkurencji deblowej w Melbourne. Za każdym razem przegrywała w swoim pierwszym meczu.

W sezonie 2014 wzięła również udział w turniejach gry pojedynczej i mieszanej na Australian Open, ale w obu przypadkach została pokonana w pierwszym meczu.

We wrześniu 2022 odniosła zwycięstwo w mikście podczas US Open, partnerując Johnowi Peersowi, z którym w finale pokonała parę Kirsten FlipkensÉdouard Roger-Vasselin 4:6, 6:4, 10–7.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2022 roku jej mężem został Loughlin Hunter[1].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q1 Q1 1R 1R 1R Q1 A A Q2 Q1 1R 1R 0 / 5 0 – 5
French Open A A A A A Q1 A A A A A A 1R Q1 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A NH Q3 Q2 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A Q1 A A A A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku [a] [a] 725 721 242 323 371 293 676 428 282 129 237 0 / 7 0 – 7

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R A 1R 2R QF QF 0 / 11 8 – 11
French Open A A A A A A A A A A 1R 1R 2R 2R 0 / 4 2 – 4
Wimbledon A A A A A A A A 2R A 1R NH SF 2R 0 / 4 6 – 4
US Open A A A A A A A A A A A 1R QF SF 0 / 3 7 – 3
Ranking na koniec roku [a] 432 545 280 262 242 134 68 1036 109 65 30 10 0 / 22 23 – 22

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R A A A QF A 1R SF 1R 1R 0 / 6 5 – 6
French Open A A A A A A A A A A A NH A 2R 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A NH A 1R 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A A A A A NH 1R W 1 / 2 5 – 1
1 / 10 11 – 9

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 11 (5–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 18 czerwca 2017 Nottingham Trawiasta Australia Monique Adamczak Wielka Brytania Jocelyn Rae
Wielka Brytania Laura Robson
6:4, 4:6, 10–4
Finalistka 1. 16 września 2017 Tokio Twarda Australia Monique Adamczak Japonia Shūko Aoyama
Yang Zhaoxuan
0:6, 6:2, 5–10
Finalistka 2. 23 września 2017 Kanton Twarda Australia Monique Adamczak Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 16 lutego 2020 Hua Hin Twarda Australia Arina Rodionowa Austria Barbara Haas
Australia Ellen Perez
6:3, 6:3
Finalistka 3. 13 września 2020 Stambuł Ceglana Australia Ellen Perez Chile Alexa Guarachi
Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
1:6, 3:6
Finalistka 4. 18 kwietnia 2021 Charleston Ceglana Australia Ellen Perez Stany Zjednoczone Hailey Baptiste
Stany Zjednoczone Catherine McNally
7:6(4), 4:6, 6–10
Finalistka 5. 13 czerwca 2021 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Caroline Dolehide Ukraina Ludmyła Kiczenok
Japonia Makoto Ninomiya
4:6, 7:6(3), 8–10
Zwyciężczyni 3. 9 stycznia 2022 Adelaide Twarda Australia Ashleigh Barty Chorwacja Darija Jurak Schreiber
Słowenia Andreja Klepač
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 4. 19 czerwca 2022 Berlin Trawiasta Czechy Kateřina Siniaková Francja Alizé Cornet
Szwajcaria Jil Teichmann
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 5. 23 października 2022 Guadalajara Trawiasta Brazylia Luisa Stefani Kazachstan Anna Danilina
Brazylia Beatriz Haddad Maia
7:6(4), 6:7(2), 10–8
Finalistka 6. 8 stycznia 2023 Adelaide 1 Twarda Czechy Kateřina Siniaková Stany Zjednoczone Asia Muhammad
Stany Zjednoczone Taylor Townsend
2:6, 6:7(2)

Gra mieszana 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 września 2022 US Open Twarda Australia John Peers Belgia Kirsten Flipkens
Francja Édouard Roger-Vasselin
4:6, 6:4, 10–7

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Pula Naw. Finalistka Wynik
1. 10/02/2013 Australia Launceston 25 000 twarda Japonia Shūko Aoyama 6:4, 6:4
2. 03/11/2019 Australia Playford 60 000 twarda Australia Lizette Cabrera 6:3, 6:4
3. 05/02/2023 Australia Burnie 60 000 twarda Australia Olivia Gadecki 6:4, 6:3

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Pula Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 06/07/2013 Stany Zjednoczone Sacramento 50 000 twarda Wielka Brytania Naomi Broady Stany Zjednoczone Naomi Anderson
Stany Zjednoczone Lauren Embree
6:3, 6:4
2. 01/02/2014 Australia Burnie 50 000 twarda Australia Jarmila Gajdošová Japonia Eri Hozumi
Japonia Miki Miyamura
6:4, 6:4
3. 13/07/2014 Stany Zjednoczone Sacramento 50 000 twarda Rosja Darja Gawriłowa Stany Zjednoczone Maria Sanchez
Stany Zjednoczone Zoe Gwen Scandalis
6:2, 6:1
4. 26/07/2015 Kanada Granby 50 000 twarda Australia Jessica Moore Wielka Brytania Laura Robson
Kanada Erin Routliffe
7:5, 6:2
5. 11/10/2015 Australia Cairns 25 000 twarda Australia Jessica Moore Stany Zjednoczone Jennifer Elie
Stany Zjednoczone Asia Muhammad
6:0, 6:3
6. 31/10/2016 Australia Canberra 50 000 twarda Australia Jessica Moore Australia Alison Bai
Australia Lizette Cabrera
6:3, 6:4
7. 06/05/2017 Niemcy Wiesbaden 25 000 ceglana Niemcy Vivian Heisen Łotwa Diāna Marcinkēviča
Szwajcaria Rebeka Masarova
7:5, 5:7, 10–8
8. 10/06/2017 Wielka Brytania Surbiton 100 000 trawiasta Australia Monique Adamczak Chang Kai-chen
Nowa Zelandia Marina Erakovic
7:5, 6:4
9. 11/05/2019 Włochy Rzym 25 000 ceglana Australia Arina Rodionowa Brazylia Gabriela Cé
Rumunia Cristina Dinu
6:2, 6:3
10. 19/05/2019 Hiszpania La Bisbal d’Empordà 60 000 ceglana Australia Arina Rodionowa Węgry Dalma Gálfi
Hiszpania Georgina García Pérez
6:4, 6:4
11. 02/11/2019 Australia City of Playford 60 000 twarda Stany Zjednoczone Asia Muhammad Wielka Brytania Naiktha Bains
Słowacja Tereza Mihalíková
6:3, 6:4
12. 31/01/2020 Australia Burnie 60 000 twarda Australia Ellen Perez Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
Stany Zjednoczone Asia Muhammad
6:3, 6:2
13. 08/05/2021 Stany Zjednoczone Charleston 100 000 ceglana Stany Zjednoczone Catherine McNally Japonia Eri Hozumi
Japonia Miyu Katō
7:5, 4:6, 10–6

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Storm Hunter, Tennis Australia [dostęp 2023-01-07] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]