Storm Sanders

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Storm Sanders
Ilustracja
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

11 sierpnia 1994
Rockhampton

Wzrost

166 cm

Gra

leworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Nicole Pratt

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 2 ITF

Najwyżej w rankingu

119 (18 października 2021)

Australian Open

1R (2014–2016, 2022)

Roland Garros

1R (2021)

Wimbledon

3Q (2021)

US Open

1R (2021)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

4 WTA, 13 ITF

Najwyżej w rankingu

12 (20 czerwca 2022)

Australian Open

QF (2022)

Roland Garros

2R (2021, 2022)

Wimbledon

SF (2021)

US Open

SF (2022)

Storm Sanders (ur. 11 sierpnia 1994 w Rockhampton) – australijska tenisistka, zwyciężczyni US Open 2022 w grze mieszanej

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku po raz pierwszy zagrała w turnieju głównym rozgrywek singlowych cyklu ITF – w Bundaberg przegrała w pierwszej rundzie z Mari Inoue 6:3, 2:6, 1:6.

W karierze wygrała dwa turnieje w grze pojedynczej i trzynaście w grze podwójnej rangi ITF.

W zawodach cyklu WTA Tour Australijka wygrała cztery turnieje w grze podwójnej z dziewięciu rozegranych finałów.

W sezonie 2012 zadebiutowała w rozgrywkach wielkoszlemowych – rywalizowała w zawodach gry podwójnej na kortach Australian Open. Kolejne starty w Wielkim Szlemie zanotowała w latach 2013 i 2014, także w konkurencji deblowej w Melbourne. Za każdym razem przegrywała w swoim pierwszym meczu.

W sezonie 2014 wzięła również udział w turniejach gry pojedynczej i mieszanej na Australian Open, ale w obu przypadkach została pokonana w pierwszym meczu.

We wrześniu 2022 odniosła zwycięstwo w mikście podczas US Open, partnerując Johnowi Peersowi, z którym w finale pokonała parę Kirsten FlipkensÉdouard Roger-Vasselin 4:6, 6:4, 10–7.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q1 Q1 1R 1R 1R Q1 A A Q2 Q1 1R 0 / 4 0 – 4
French Open A A A A A Q1 A A A A A A 1R Q1 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A NH Q3 Q2 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A Q1 A A A A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku [a] [a] 725 721 242 323 371 293 676 428 282 129 0 / 6 0 – 6

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R A 1R 2R QF 0 / 10 5 – 10
French Open A A A A A A A A A A 1R 1R 2R 2R 0 / 4 2 – 4
Wimbledon A A A A A A A A 2R A 1R NH SF 2R 0 / 4 6 – 4
US Open A A A A A A A A A A A 1R QF SF 0 / 3 7 – 3
Ranking na koniec roku [a] 432 545 280 262 242 134 68 1036 109 65 30 0 / 21 20 – 21

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R A A A QF A 1R SF 1R 0 / 5 5 – 5
French Open A A A A A A A A A A A NH A 2R 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A NH A 1R 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A A A A A A A A NH 1R W 1 / 2 5 – 1
1 / 9 11 – 8

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 9 (4–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 18 czerwca 2017 Nottingham Trawiasta Australia Monique Adamczak Wielka Brytania Jocelyn Rae
Wielka Brytania Laura Robson
6:4, 4:6, 10–4
Finalistka 1. 16 września 2017 Tokio Twarda Australia Monique Adamczak Japonia Shūko Aoyama
Yang Zhaoxuan
0:6, 6:2, 5–10
Finalistka 2. 23 września 2017 Kanton Twarda Australia Monique Adamczak Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 16 lutego 2020 Hua Hin Twarda Australia Arina Rodionowa Austria Barbara Haas
Australia Ellen Perez
6:3, 6:3
Finalistka 3. 13 września 2020 Stambuł Ceglana Australia Ellen Perez Chile Alexa Guarachi
Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
1:6, 3:6
Finalistka 4. 18 kwietnia 2021 Charleston Ceglana Australia Ellen Perez Stany Zjednoczone Hailey Baptiste
Stany Zjednoczone Catherine McNally
7:6(4), 4:6, 6–10
Finalistka 5. 13 czerwca 2021 Nottingham Trawiasta Stany Zjednoczone Caroline Dolehide Ukraina Ludmyła Kiczenok
Japonia Makoto Ninomiya
4:6, 7:6(3), 8–10
Zwyciężczyni 3. 9 stycznia 2022 Adelaide Twarda Australia Ashleigh Barty Chorwacja Darija Jurak Schreiber
Słowenia Andreja Klepač
6:1, 6:4
Zwyciężczyni 4. 19 czerwca 2022 Berlin Trawiasta Czechy Kateřina Siniaková Francja Alizé Cornet
Szwajcaria Jil Teichmann
6:4, 6:3

Gra mieszana 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 10 września 2022 US Open Twarda Australia John Peers Belgia Kirsten Flipkens
Francja Édouard Roger-Vasselin
4:6, 6:4, 10–7

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Pula Naw. Finalistka Wynik
1. 10/02/2013 Australia Launceston 25 000 twarda Japonia Shūko Aoyama 6:4, 6:4
2. 03/11/2019 Australia Playford 60 000 twarda Australia Lizette Cabrera 6:3, 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Pula Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 06/07/2013 Stany Zjednoczone Sacramento 50 000 twarda Wielka Brytania Naomi Broady Stany Zjednoczone Naomi Anderson
Stany Zjednoczone Lauren Embree
6:3, 6:4
2. 01/02/2014 Australia Burnie 50 000 twarda Australia Jarmila Gajdošová Japonia Eri Hozumi
Japonia Miki Miyamura
6:4, 6:4
3. 13/07/2014 Stany Zjednoczone Sacramento 50 000 twarda Rosja Darja Gawriłowa Stany Zjednoczone Maria Sanchez
Stany Zjednoczone Zoe Gwen Scandalis
6:2, 6:1
4. 26/07/2015 Kanada Granby 50 000 twarda Australia Jessica Moore Wielka Brytania Laura Robson
Kanada Erin Routliffe
7:5, 6:2
5. 11/10/2015 Australia Cairns 25 000 twarda Australia Jessica Moore Stany Zjednoczone Jennifer Elie
Stany Zjednoczone Asia Muhammad
6:0, 6:3
6. 31/10/2016 Australia Canberra 50 000 twarda Australia Jessica Moore Australia Alison Bai
Australia Lizette Cabrera
6:3, 6:4
7. 06/05/2017 Niemcy Wiesbaden 25 000 ceglana Niemcy Vivian Heisen Łotwa Diāna Marcinkēviča
Szwajcaria Rebeka Masarova
7:5, 5:7, 10–8
8. 10/06/2017 Wielka Brytania Surbiton 100 000 trawiasta Australia Monique Adamczak Chang Kai-chen
Nowa Zelandia Marina Erakovic
7:5, 6:4
9. 11/05/2019 Włochy Rzym 25 000 ceglana Australia Arina Rodionowa Brazylia Gabriela Cé
Rumunia Cristina Dinu
6:2, 6:3
10. 19/05/2019 Hiszpania La Bisbal d’Empordà 60 000 ceglana Australia Arina Rodionowa Węgry Dalma Gálfi
Hiszpania Georgina García Pérez
6:4, 6:4
11. 02/11/2019 Australia City of Playford 60 000 twarda Stany Zjednoczone Asia Muhammad Wielka Brytania Naiktha Bains
Słowacja Tereza Mihalíková
6:3, 6:4
12. 31/01/2020 Australia Burnie 60 000 twarda Australia Ellen Perez Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
Stany Zjednoczone Asia Muhammad
6:3, 6:2
13. 08/05/2021 Stany Zjednoczone Charleston 100 000 ceglana Stany Zjednoczone Catherine McNally Japonia Eri Hozumi
Japonia Miyu Katō
7:5, 4:6, 10–6

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]