Stosunki kuwejcko-polskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stosunki kuwejcko-polskie – relacje między Państwem Kuwejt a Rzecząpospolitą Polską.

Faktyczna współpraca gospodarcza obydwu państw rozpoczęła się dość późno. Dopiero w marcu 1990 podpisano umowę o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji. Jednakże kontakty dotyczące budowy i remontów obiektów przemysłowych datują się nieco wcześniej. Już w 1978 Polacy wybudowali przemiałownię cementu (Makrum S.A.). W latach 90. strona polska oddała do użytku dwie elektrownie i odsalarnię wody, a także uczestniczyła w remontach tego typu obiektów (Elektromontaż). W 2002 zbudowała walcownię drutu oraz wyposażyła jedną z cementowni budowanej w kooperacji. W ostatnich latach wzrósł znacznie eksport pieczywa cukierniczego (z 0,3 mld USD w 1995 r. do 1,9 mld USD) oraz wyrobów mleczarskich (zakłady w Krotoszynie i Wrześni). Eksportowane są również place do zabaw dla dzieci.

W opracowanie projektu portu centralnego w Kuwejcie na przełomie lat 70. i 80. XX w., wspólnie z partnerami holenderskimi, zaangażowany był Polimex-Cekop. Wartość kontraktu opiewała na 1 mld USD. Jednak jego realizację Kuwejt odłożył.

Od stycznia do marca 1991 polski kontyngent wojskowy brał udział w I wojnie w Zatoce Perskiej po stronie koalicji prokuwejckiej.

Na początku lat 90. XX wieku ożywiły się również polsko-kuwejckie kontakty sportowe, m.in. w piłce nożnej i ręcznej. Reprezentacja Polski w piłce nożnej trzykrotnie spotykała się z reprezentacją Kuwejtu. Polska dwukrotnie wygrała mecze po 2:0 (w 1991 i 1992 – reprezentacja olimpijska) i raz (w 1990) zremisowała 1:1.