Stosunki polsko-islandzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Położenie Polski i Islandii w Europie

Stosunki polsko-islandzkiestosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską a Islandią. Oba państwa są członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego, NATO, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy znany kontakt Islandii z Polską rozpoczął się w 1613 roku, kiedy to czeski mnich zamieszkały w Polsce, Daniel Vetter, z powodów prześladowań odwiedził Islandię i spędził znaczną część czasu na tej wyspie. W 1638 roku opublikował książkę o polskim tytule „Islandia, Albo Krótkie opisanie Wyspy Islandiy” (opublikowana została w Lesznie) o swojej podróży w kraju[1]. W XIX wieku polski pisarz Edmund Chojecki przybył na Islandię jako sekretarz przyszłego francuskiego cesarza Napoleona III[2][3]. W 1857 roku Chojecki opublikował książkę w języku francuskim, opisując swoje podróże i doświadczenie w Islandii[3].

W 1924 r. Islandia i Polska podpisały traktat handlowy[4]. Przed końcem II wojny światowej Islandia uznała polski tymczasowy rząd jedności narodowej w lipcu 1945[5]. Stosunki dyplomatyczne między dwoma narodami zostały oficjalnie ustanowione w styczniu 1946[5]. W 1956 r. Polska otworzyła konsulat w Reykjaviku, który pozostawał otwarty do 1981 roku[6]. W 2008 r. Polska ponownie otworzyła konsulat generalny w Reykjavíku. Polski konsulat został później przekształcony w ambasadę[6].

Migracja[edytuj | edytuj kod]

W latach sześćdziesiątych polscy migranci zaczęli przyjeżdżać na Islandię, aby pracować w stoczniach na terenie całej wyspy. Potrzeba pracy spowodowała, że Islandia zaczęła masowo rekrutować polskich pracowników w latach 80. Na początku XXI społeczność polska liczyła ponad 20 000 osób[7]. Po islandzkim kryzysie finansowym w latach 2008–2011 społeczność polska zmniejszyła się o połowę, jednak obecnie obywatele Polski stanowią ok. 3% ogółu mieszkańców wyspy, a polscy mieszkańcy stanowią największą społeczność zagraniczną w Islandii[6].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klub islandských fanatiků, www.islandklub.com [dostęp 2018-07-05] (cz.).
  2. Przegląd Australijski / australink.pl, przeglad.australink.pl [dostęp 2018-07-05] (pol.).
  3. a b New York Public Library, Voyage dans les mers du nord à bord de la corvette la Reine Hortense, Paris, Michel Lévy frères, 1857 [dostęp 2018-07-05].
  4. World Trade Organization – Home page, www.wto.org [dostęp 2018-07-05] (ang.).
  5. a b 70 years of Polish-Icelandic post-war relations, www.msz.gov.pl [dostęp 2018-07-05] (ang.).
  6. a b c Anna Wojtynska, History and characteristic of migration from Poland to Iceland, „Integration or Assmilation” [dostęp 2018-07-05] (ang.).
  7. Henryk M. Broder, Iceland’s Face of Immigration Is Distinctly Polish, „Time”, 20 czerwca 2011, ISSN 0040-781X [dostęp 2018-07-05] (ang.).