Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi
Przebudźmy sumienia Polaków!
Państwo  Polska
Siedziba Kraków
Data założenia 1999
Rodzaj stowarzyszenia Stowarzyszenie
Profil działalności non profit
Zasięg Polska i zagranica
Prezes Sławomir Olejniczak
Nr KRS 0000112287
Data rejestracji 28 czerwca 1999
Powiązania Tradycja, Rodzina i Własność
brak współrzędnych
Strona internetowa

Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi – polska organizacja pozarządowa chcąca łączyć katolików świeckich o poglądach konserwatywnych.

Stowarzyszenie powstało w lipcu 1999 r. w Krakowie z inspiracji działających na świecie Stowarzyszeń Obrony Tradycji, Rodziny i Własności (TFP). Jest organizacją typu non profit i działa w oparciu o dobrowolne wpłaty i datki ze strony darczyńców. W listopadzie 2001 roku została powołana fundacja Instytut Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi w celu koordynacji działań Stowarzyszenia[1]. Stowarzyszenie na swojej stronie twierdzi że swoją działalność prowadzi zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z dekretu soborowego Apostolicam Actuositatem[2] oraz, że jako stowarzyszenie prywatne wiernych które nie posiada z punktu widzenia prawa kościelnego osobowości prawnej nie podlega też prawu kanonicznemu[2].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie jest aktywne na polu działalności społecznej, poprzez organizację różnych akcji, jak np. coroczny Marsz dla Życia i Rodziny. Angażuje się w działania oświatowe i edukacyjne, takie jak organizacja spotkań naukowych, wykładów, konferencji. Działa także na rynku wydawniczym: do tej pory opublikowało kilkadziesiąt książek, regularnie wydaje dwa czasopisma: „Polonia Christiana” oraz „Przymierze z Maryją”. Prezesem stowarzyszenia jest Sławomir Olejniczak.


Krakowskie Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Piotra Skargi powołało fundację im. Piotra Skargi a ta w 2013 roku powołała Ordo Iuris.[3]


Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie jest oskarżane o stosowanie psychomanipulacji, której celem jest wyłudzanie pieniędzy oraz podszywanie się pod autorytet Kościoła Katolickiego. Jak zauważa o. Tomasz Franc, dyrektor Dominikańskiego Centrum Informacji o Ruchach Religijnych i Sektach w Krakowie: Często sprzedają różańce lub książki religijne, odwołują się do Boga i patriotyzmu. W części mogą mieć rację, bo modlitwa różańcowa może zdziałać cuda, ale sam przedmiot nie jest cudowny[4].

Według oficjalnego komunikatu Kurii Krakowskiej[5]:

Stowarzyszenie jest organizacją prywatną, założoną przez osoby świeckie, nie powiązaną instytucjonalnie z Kościołem i działającą na własną odpowiedzialność. Stowarzyszenie nie przedstawiło swego statutu do aprobaty władzy kościelnej, dlatego nie może być traktowane jako uznane przez Kościół stowarzyszenie wiernych (kan. 299 § 3).

Komunikat ten został wystosowany przez Kurię Metropolitalną w Krakowie w wyniku licznych zapytań wiernych, którzy uskarżali się na natarczywy ton korespondencji, w której Stowarzyszenie w sposób uciążliwy próbuje narzucać kontynuowanie kontaktów i zamawianie dalszych materiałów[5].

Odpowiedź na krytykę[edytuj | edytuj kod]

Organizacja odpiera zarzut o sprzedaż różańców lub książek religijnych, twierdząc że nie robi tego w celach zarobkowych a od 2021 roku planuje wycofać się z działalności gospodarczej[6]. Stowarzyszenie twierdzi, że nie informuje wiernych o cudowności przedmiotu, mimo używania terminu „cudowny”. Ma to miejsce na przykład w przypadku akcji „Cudowny Medalik”, jak inaczej jest nazywany Medalik Niepokalanego Poczęcia[7][8].

Stowarzyszenie wygrało również sprawę z księdzem Wiktorem Gumiennym, byłym Kustoszem Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, który został zmuszony do przeproszenia w sądzie za rozpowszechnianie krzywdzących i nieprawdziwych informacji na jego temat, jakoby trudniło się ono działalnością mającą na celu oszukiwanie wiernych i prowadzącą do niejasnych i złych celów, a także iż jego działalność miałaby być niezgodna z prawem kościelnym[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. SKCH i Instytut im. ks. Piotra Skargi (pol.). Instytut im. Ks. Piotra Skargi. [dostęp 2018-04-02].
  2. a b O nas - Przebudźmy sumienia Polaków! SKCh im. Ks. Piotra Skargi – strona oficjalna, piotrskarga.pl [dostęp 2020-10-09].
  3. Podboje Ordo Iuris. To rozpędzona maszyna polityczna fundamentalistów, oko.press [dostęp 2020-12-23].
  4. O. Franc: naciągacze często podszywają się pod Kościół (pol.). Katolicka Agencja Informacyjna, 2011-02-01. [dostęp 2018-02-02].
  5. a b Komunikat Kurii Krakowskiej – Stowarzyszenie im. Ks. Piotra Skargi (pol.). Diecezja Warszawsko-Praska. [dostęp 2018-02-02].
  6. a b Redakcja, Były kustosz Lichenia przeprasza Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi. "Pisałem nieprawdę", wsensie.pl [dostęp 2020-10-13] (pol.).
  7. 190. rocznica objawienia cudownego medalika, niedziela.pl [dostęp 2020-12-23] (pol.).
  8. Przyjmowali cudowny medalik, niedziela.pl [dostęp 2020-12-23] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]