Straż Obywatelska (1914–1915)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Straże obywatelskie – ochotnicze formacje powoływane w latach 1914-1915 w miejscowościach, powiatach i guberniach Królestwa Polskiego po wybuchu I wojny światowej dla zachowania bezpieczeństwa i porządku. Powiązane były z Komitetami Obywatelskimi. Zależnie od miejsca, w którym powstawały, nosiły też nazwę Milicji Obywatelskiej[1].

Pierwsze Straże Obywatelskie powstały na terenie Zagłębia Dąbrowskiego (jeszcze przed 1 sierpnia 1914 r.), a pierwsze próby założenia straży obywatelskiej w Warszawie datowane są na 1 sierpnia. W Warszawie próbowano jeszcze powołać straż obywatelską w październiku 1914, ale ostatecznie rozpoczęła działalność - przejmując zapewnienie porządku w Warszawie - 2 sierpnia 1915 roku po opuszczeniu miasta przez wojska rosyjskie[1].

Po wybuchu I wojny Miejska Straż Obywatelska powstała także we Lwowie w Galicji pod zaborem austriackim[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Polskie organizacje bezpieczeństwa w okresie I wojny światowej – Policja Państwowa, policjapanstwowa.pl [dostęp 2018-01-29] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-29] (pol.).
  2. Miejska Straż Obywatelska. „Słowo Polskie”. Nr 420, s. 3, 20 września 1914. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]