Strażnica KOP „Michałówka”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica KOP „Michałówka”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Organizacja
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza
Podległość Kompania graniczna KOP „Łanowce”
Rozmieszczenie batalionu KOP „Dederkały” w 1931
Kompania KOP Łanowce.png

Strażnica KOP „Michałówka”[a] – zasadnicza jednostka organizacyjna Korpusu Ochrony Pogranicza pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1924 roku, w składzie 1 Brygady Ochrony Pogranicza, został sformowany 4 batalion graniczny. W 1928 roku w skład batalionu wchodziło 17 strażnic[1], w tym 125 strażnica KOP „Michałówka”[2]. W latach 1928 – 1939 w strukturze organizacyjnej 3 kompanii granicznej KOP „Łanowce” funkcjonowała strażnica KOP „Michałówka”[3][4][5][6][7][8][9][10]. Strażnica liczyła około 18 żołnierzy i rozmieszczona była przy linii granicznej z zadaniem bezpośredniej ochrony granicy państwowej[11].

W 1932 roku obsada strażnicy zakwaterowana była w budynku KOP[6]. Strażnicę z macierzystą kompanią łączyła droga polna długości 12 km[8].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Podstawową jednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej był batalion graniczny. Odcinek batalionu dzielił się na pododcinki kompanii, a te z kolei na pododcinki strażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[12].

Strażnica KOP „Michałówka” w 1932 roku ochraniała pododcinek granicy państwowej szerokości 4 kilometrów 210 metrów od słupa granicznego nr 1818 do 1822[6], a w 1938 roku pododcinek szerokości 4 kilometrów 980 metrów od słupa granicznego nr 1819 do 1824[8].

Sąsiednie strażnice:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierwotnie nosiła numer 125.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]