Strażnica WOP Jaryłówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Strażnica WOP Kruszyniany)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Kruszyniany/Jaryłówka
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1956
Organizacja
Dyslokacja Kruszyniany; Jaryłówka
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 28 komenda odcinka
223 batalion WOP
22 Brygada WOP
Dysl wop 1945 6.png

Strażnica WOP Kruszyniany/Jaryłówka – podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 28 komendy odcinka jako 131 strażnica WOP (Kruszyniany)[1] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[2].

W 1951 roku 131 strażnica WOP stacjonowała w m. Jaryłówka.

Z dniem 1.06.1952 roku strażnicę nr 131 włączono do 223 batalionu WOP[3]. Wiosną 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic. Strażnica otrzymała numer 125[3]. Z dniem 15. 11.1955 roku zlikwidowano sztab batalionu[a]. Strażnica podporządkowana została bezpośrednio pod sztab brygady. W sztabie brygady wprowadzono stanowiska nieetatowych oficerów kierunkowych odpowiedzialnych za służbę graniczną strażnic [4].

W lipcu 1956 roku rozwiązano strażnicę [4]. W jej miejsce zorganizowano placówkę graniczną WOP kategorii „B” Jaryłówka. Placówka swoim zasięgiem obejmowała powiat białostocki[4].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Faktyczną ochronę granicy strażnica rozpoczęła w czerwcu 1946 roku[5]. W 1960 roku 3 placówka WOP Jaryłówka ochraniała 60 km odcinek granicy państwowej od znaku granicznego 1535 do zn. gr. 1635.

Sąsiednie strażnice:

130 strażnica WOP Krynki132 strażnica WOP Jałówka

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • ppor. Paszkowski[3]
  • chor. Dominik Bienie.. (?-1952)
  • chor. Walenty Chechoń (1952-?)
  • por. Mikołaj Syczewski (dowódca placówki) – (1956-?)[6]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz dowódcy WOP nr 049 z 27.10 1955 roku → Historia BOWOP ↓, s. 114-134

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Zenon Jackiewicz: Wojska Ochrony Pogranicza: (1945-1991): krótki informator historyczny. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej, 1998. ISBN 83-909304-3-9.
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP sygn.2825/1. Rejestr główny jednostek WOP.
  • ASGr.Historia Białostockiego Oddziału Wojsk Ochrony Pogranicza. Białystok 1960