Strażnica WOP Stare Łysogórki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP Stare Łysogórki
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Organizacja
Dyslokacja Stare Łysogórki[1]
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Podległość 11 komenda odcinka
121 batalion WOP
Dysl wop 1945 3.png
121 batalion WOP 1957.png

Strażnica WOP Stare Łysogórki – podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 11 komendy odcinka[1] jako 54 strażnica WOP (Glickie Łyse Górki)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3].

Od stycznia 1951 roku strażnica podlegała dowódcy 121 batalionu WOP[4][5]. W 1954 roku wprowadzono nową numerację strażnic, a 54 strażnica Łysogórki otrzymała nr 52. W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica Łysogórki III kategorii była 24. w 9 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza.

Batalion WOP Mieszkowice został rozformowany w 1958 roku[a] Strażnice rozformowanego batalionu podporządkowano 93 batalionowi w Słubicach[6](sic!). Strażnicę Łysogórki przekazano z powrotem Pomorskiej Brygadzie WOP i włączono w skład 122 batalionu WOP[b]. Po reorganizacji batalionu Chojna w 1958 roku strażnica Łysogórki posiadała numer 3[7]. Rozkazem organizacyjnym dowódcy WOP nr 0148 z 2.09.1963 przeformowano strażnicę lądową kategorii III Łysogórki na strażnicę WOP rzeczną kategorii I.

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku 27 strażnica WOP III kategorii ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 9180 m od znaku granicznego 620 do zn. gr. 606.

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • kpt. Henryk Ferster (był 10.1946)[c].
  • ppor. Henryk Milkiewicz (1953-1955)[9]
  • ppor. Michał Jackowski (15.10.1955-1.03.1959)[9]
  • por. Mieczysław Marszałek (1959-1962)[10]
  • kpt. Czesław Wyraz (1962-co najmniej do 1965)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie DWW nr 07/WW z 28.03.1958[6].
  2. Rozkaz dowódcy WOP nr 05/org.mob z 21.04.1958[7].
  3. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 052 z 19.10.1946[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Andrzej Wojtaszak, Kazimierz Kozłowski: Żołnierz polski na Pomorzu Zachodnim X-XX wiek : materiały z sesji naukowej z 10 listopada 1999 r. : praca zbiorowa. Szczecin: Oddział Edukacji Obywatelskiej, 2001. ISBN 83-86992-76-X.
  • Archiwum Straży Granicznej, DWOP, sygn. 217/143 k.119 -123. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
  • ASGr. Historia Pomorskiej Brygady WOP. Szczecin 1961
  • Archiwum Straży Granicznej. Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.