Strażnica WOP Zgorzelec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strażnica WOP/SG Zgorzelec
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
od 1991 strażnica SG
Organizacja
Dyslokacja Zgorzelec
Formacja Wojska Ochrony Pogranicza
Straż Graniczna
Podległość 4 komenda Zgorzelec
84 batalion WOP
Łużycki Oddział SG
Dysl wop 1945 1.png
84 batalion WOP w 1957.png

Strażnica w Zgorzelcu:

  1. podstawowy pododdział graniczny Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.
  2. graniczna jednostka organizacyjna polskiej straży granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Strażnica została sformowana w 1945 roku w strukturze 4 komendy odcinka Zgorzelec jako 17 strażnica WOP[1] (Zgorzelice)[2] o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego[3]. W 1947 roku została przeformowana na strażnicę I kategorii[4] – 55 wojskowych[5].

W 1956 roku rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica specjalna Zgorzelec była 22. w 8 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza[6].

W 1956 roku rozformowano GPK Zgorzelec. Jej funkcję przejęła strażnica nr 22 Zgorzelec[7].

W 1960 roku, po kolejnej zmianie numeracji, strażnica posiadała numer 6 i zakwalifikowana była do kategorii I w 8 Łużyckiej Brygadzie WOP[6]. W 1964 roku strażnica WOP nr 5 Zgorzelec uzyskała status strażnicy lądowej i zaliczona została do I kategorii[6].

Po rozwiązaniu w 1991 roku Wojsk Ochrony Pogranicza, strażnica w Zgorzelcu weszła w podporządkowanie Łużyckiego Oddziału Straży Granicznej[8].

Ochrona granicy[edytuj | edytuj kod]

W 1958 roku w strażnicy zorganizowano drużynę "służby niemundurowej"[a].

Strażnice sąsiednie:

16 strażnica WOP Adomierzyce; 18 strażnica WOP Penzig

Dowódcy strażnicy[edytuj | edytuj kod]

  • por. Dyzmund Schachner (był 10.1946)[b].
  • kpt. Henryk Ferster - był w 1948[9]
  • kpt. Henryk Ciechanowski - (?-1952)[10]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie MSW nr 0165 z 21 lipca 1958 → Historia ŁBWOP ↓, s. 47
  2. Rozkaz personalny dowódcy WOP nr 054 z 19.10.1946. → Rozkazy personalne D WOP ↓

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Zarys historii Wojsk Ochrony Pogranicza 1945-1985. Warszawa: Wojskowa drukarnia w Łodzi, 1985.
  • Jerzy Prochwicz: Wojska Ochrony Pogranicza 1945-1965. Piotrków Trybunalski: Naukowe Wydawnictwo Piotrkowskie, 2011. ISBN 978-83-7726-027-2.
  • Halina Łach: System ochrony polskiej granicy państwowej. Olsztyn: Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych. Wydział Humanistyczny UWM, 2013. ISBN 978-83-935593-8-1.
  • Grzegorz Zaręba. Przyczyny reorganizacji WOP w latach 1946 – 1948. „Biuletyn Centralnego Ośrodka Straży Granicznej”. 3/08, 2008. Koszalin: Centralny Ośrodek Straży Granicznej. ISSN 1429-2505. 
  • Archiwum Straży Granicznej, zespół arch. D WOP sygn. 217/143 k.120 -121. Wykazy dyslokacyjne WOP 1946.
  • Historia Łużyckiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza z lat 1945–1991 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
  • Archiwum Straży Granicznej, Rozkazy personalne dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza.
  • Archiwum Straży Granicznej. Wykazy dyslokacyjne jednostek i pododdziałów Wojsk Ochrony Pogranicza.