Straduń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°2′58″N 16°22′50″E
- błąd 38 m
WD 53°3'N, 16°26'E, 53°3'2.56"N, 16°22'51.46"E
- błąd 20493 m
Odległość 205 m
Straduń
wieś
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat czarnkowsko-trzcianecki
Gmina Trzcianka
Liczba ludności (2006) 200
Strefa numeracyjna 67
Kod pocztowy 64-980[1]
Tablice rejestracyjne PCT
SIMC 0530560
Położenie na mapie gminy Trzcianka
Mapa lokalizacyjna gminy Trzcianka
Straduń
Straduń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Straduń
Straduń
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Straduń
Straduń
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Straduń
Straduń
Ziemia53°02′58″N 16°22′50″E/53,049444 16,380556

Straduń (niem. Straduhn)– wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka.

Integralne części wsi Straduń[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0530577 Gintorowo część wsi
0530583 Smolary część wsi
1005637 Straduński Młyn część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Straduń leży między dwoma jeziorami, Straduńskim i Długim, nad Bukówką, około 6 km na zachód od Trzcianki.

Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1532 roku. Początkowo nazywała się Stradom. W 1629 r. sołtysem wsi był Kirstanus, który jednocześnie pełnił funkcję sołtysa we wsiach Trzcianka i Rychlik. W 1715 r. w Stradomiu mieszkało trzech wolnych kmieci. Pod koniec XVIII wieku wieś zamieszkiwało siedemnastu wolnych chłopów oraz siedmiu chałupników.
W latach 1738-1755 właścicielem miejscowości oraz okolicznych miejscowości był Stanisław Poniatowski. W 1755 r. Straduń zmienił właściciela, stał się nim Józef Lasocki, herbu Dołęga. W wyniku I rozbioru Polski stał się pruską wsią. W 1945 r. trafił ponownie w granice Polski. Niemieckich mieszkańców zastąpili polscy osadnicy, głównie z byłych wschodnich województw Polski oraz województw: krakowskiego, rzeszowskiego i poznańskiego.

Straduń jest wsią letniskową. Miejscowość chętnie odwiedzają turyści z dużych miast, m.in. z Poznania, Warszawy oraz Wrocławia. W Straduniu znajdują się pensjonaty oraz gospodarstwa agroturystyczne.

Dzięki Janowi Kopczy który w darowiznie dał ziemie w 1985 r. w Straduniu stanęła kaplica pw. Matki Bożej Saletyńskiej jako filia parafii pw. Matki Bożej Saletyńskiej w Trzciance. Każdego roku 25 lipca we wsi odbywa się msza, połączona ze święceniem pojazdów mechanicznych oraz festyn poświęcony patronowi kierowców, św. Krzysztofowi[4].

W Straduniu znajduje się stacja pomiaru lustra wody i wód głębinowych, która należy do Instytutu Hydrogeologii w Warszawie.

Przez wieś przebiegają szlaki turystyczne:

  • pieszy - szlak żółty
  • rowerowy - szlak czerwony

W pobliżu wsi rosną trzy jałowce pospolite, które są pomnikami przyrody[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Straduń - filia Parafii pw. Matki Bożej Saletyńskiej w Trzciance
  5. Pomniki przyrody na terenie gminy Trzcianka. Gmina Trzcianka. [dostęp 2010-12-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Linettej, Andrzej Świątek: Trzcianka. Miasto i gmina.. Poznań: Oficyna Wydawnicza GŁOS WIELKOPOLSKI, 2002, s. 44-45. ISBN 83-88965-26-3.
  • Jan Dolata, Elżbieta Gajda, Henryk Rogacki: Trzcianka. Zarys dziejów. Poznań: Wydawnictwo KORAB, 1994, s. 45, 60. ISBN 83-901269-2-3.
  • Piotr Maluśkiewicz: Trzcianka i okolice. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 36. ISBN 83-03-02947-9.
  • Stanisława Zajchowska: Powiat trzcianecki wczoraj i dziś. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1961, s. 124-125.