Straduń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°2′58″N 16°22′50″E

- błąd

38 m

WD

53°3'N, 16°26'E, 53°3'2.56"N, 16°22'51.46"E

- błąd

20493 m

Odległość

205 m

Straduń
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

czarnkowsko-trzcianecki

Gmina

Trzcianka

Liczba ludności (2006)

200

Strefa numeracyjna

67

Kod pocztowy

64-980[1]

Tablice rejestracyjne

PCT

SIMC

0530560

Położenie na mapie gminy Trzcianka
Mapa konturowa gminy Trzcianka, po lewej znajduje się punkt z opisem „Straduń”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Straduń”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Straduń”
Położenie na mapie powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego
Mapa konturowa powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Straduń”
Ziemia53°02′58″N 16°22′50″E/53,049444 16,380556

Straduń (niem. Straduhn) – wieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim, w gminie Trzcianka.

Integralne części wsi Straduń[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0530577 Gintorowo część wsi
0530583 Smolary część wsi
1005637 Straduński Młyn część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.

Straduń leży między dwoma jeziorami, Straduńskim i Długim, nad Bukówką, około 6 km na zachód od Trzcianki.

Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1532 roku. Początkowo nazywała się Stradom. W 1629 r. sołtysem wsi był Kirstanus, który jednocześnie pełnił funkcję sołtysa we wsiach Trzcianka i Rychlik. W 1715 r. w Stradomiu mieszkało trzech wolnych kmieci. Pod koniec XVIII wieku wieś zamieszkiwało siedemnastu wolnych chłopów oraz siedmiu chałupników.
W latach 1738-1755 właścicielem miejscowości oraz okolicznych miejscowości był Stanisław Poniatowski. W 1755 r. Straduń zmienił właściciela, stał się nim Józef Lasocki, herbu Dołęga. W wyniku I rozbioru Polski stał się pruską wsią. W 1945 r. trafił ponownie w granice Polski. Niemieckich mieszkańców zastąpili polscy osadnicy, głównie z byłych wschodnich województw Polski oraz województw: krakowskiego, rzeszowskiego i poznańskiego.

Straduń jest wsią letniskową. Miejscowość chętnie odwiedzają turyści z dużych miast, m.in. z Poznania, Warszawy oraz Wrocławia. W Straduniu znajdują się pensjonaty oraz gospodarstwa agroturystyczne.

Dzięki Janowi Kopczy który w darowiznie dał ziemie w 1985 r. w Straduniu stanęła kaplica pw. Matki Bożej Saletyńskiej jako filia parafii pw. Matki Bożej Saletyńskiej w Trzciance. Każdego roku 25 lipca we wsi odbywa się msza, połączona ze święceniem pojazdów mechanicznych oraz festyn poświęcony patronowi kierowców, św. Krzysztofowi[4].

W Straduniu znajduje się stacja pomiaru lustra wody i wód głębinowych, która należy do Instytutu Hydrogeologii w Warszawie.

Przez wieś przebiegają szlaki turystyczne:

  • pieszy – szlak żółty
  • rowerowy – szlak czerwony

W pobliżu wsi rosną jałowce pospolite, które są pomnikami przyrody[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1210 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Straduń – filia parafii, [w:] Blog Parafii Matki Bożej Saletyńskiej w Trzciance [online], Onet.pl, 23 marca 2010 [zarchiwizowane z adresu 2012-07-15].
  5. Jałowiec pospolity (grupa) – Straduń, L. Rychlik (T22), Czarnkowsko-Trzcianeckie pomniki przyrody [dostęp 2022-01-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Małgorzata Linettej, Andrzej Świątek: Trzcianka. Miasto i gmina.. Poznań: Oficyna Wydawnicza GŁOS WIELKOPOLSKI, 2002, s. 44-45. ISBN 83-88965-26-3.
  • Jan Dolata, Elżbieta Gajda, Henryk Rogacki: Trzcianka. Zarys dziejów. Poznań: Wydawnictwo KORAB, 1994, s. 45, 60. ISBN 83-901269-2-3.
  • Piotr Maluśkiewicz: Trzcianka i okolice. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 36. ISBN 83-03-02947-9.
  • Stanisława Zajchowska: Powiat trzcianecki wczoraj i dziś. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1961, s. 124-125.