Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR), zwyczajowo Plan Morawieckiego – polski plan gospodarczy przygotowany w 2016 pod kierownictwem Mateusza Morawieckiego, ówczesnego wicepremiera RP, ministra rozwoju i finansów oraz przewodniczącego Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów w rządzie Beaty Szydło.

Założenia planu zostały przyjęte przez Radę Ministrów 16 lutego 2016 roku[1]. Rok później przyjęto opracowaną na ich podstawie Strategię na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.)[2].

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Plan jest odpowiedzią na pięć pułapek rozwojowych w jakie wpadła polska gospodarka, zdefiniowanych przez Mateusza Morawieckiego:

Plan zakłada rozwinięcie własnego potencjału krajowego dla odpowiedzialnego rozwoju Polski i podniesienia jakości życia mieszkańców[3].

Działania naprawcze[edytuj | edytuj kod]

Działania naprawcze w myśl planu skoncentrować się mają na pięciu filarach:

Plan wymienia też fundamenty silnego państwa: administracja elektroniczna, „inteligentne zamówienia publiczne”, odejście od zjawiska „Polski resortowej” oraz bezpieczeństwo energetyczne uwzględniające dostępność i cenę energii[4].

Finansowanie[edytuj | edytuj kod]

Szacunkowo prawie połowa środków (480 miliardów PLN) wraz z wkładem własnym będzie pochodzić z funduszy unijnych. Na 75–150 miliardów PLN oceniono potencjał inwestycyjny spółek Skarbu Państwa, a do 230 miliardów PLN potencjał inwestycyjny polskich przedsiębiorstw w postaci środków na lokatach do częściowego wykorzystania przez przedsiębiorców. Potencjał inwestycyjny Polskiego Funduszu Rozwoju to 75–120 miliardów PLN, a programów rozwojowych BGK – 65–100 miliardów PLN. Nadpłynność systemu bankowego to rezerwa w wysokości około 90 miliardów PLN. Od 50 do 80 miliardów PLN winny zapewnić programy realizowane przy współpracy instytucji międzynarodowych, głównie banków[4].

Struktura planu[edytuj | edytuj kod]

Na plan Morawieckiego składają się następujące ustawy uchwalone przez Sejm VIII kadencji i projekty ustaw:

  • Ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2016 poz. 888)[5] – zgodnie z ustawą minister właściwy do spraw gospodarki przejmuje nadzór m.in. nad: Korporacją Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych, niektórymi spółkami Skarbu Państwa zajmującymi się wspieraniem rozwoju gospodarki (m.in. nad Agencją Rozwoju Przemysłu, Polską Agencją Informacji i Inwestycji Zagranicznych, Powszechną Kasą Oszczędności Bank Polski) oraz Urzędem Zamówień Publicznych. Nadzór nad Bankiem Gospodarstwa Krajowego zostaje także przekazany ministrowi właściwemu ds. gospodarki. Przewodniczącego i członków Rady Nadzorczej BGK powołuje prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, a członków poszczególnych ministrów na wniosek szefów resortów, których przedstawiciele wchodzą w skład rady[6],
  • Ustawa z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. 2016 poz. 2255)[7] – przepisy te dotyczą zidentyfikowania i usunięcia szeregu barier prawnych z różnych gałęzi prawa, które utrudniają lub ograniczają rozwój polskiej przedsiębiorczości, stanowiąc zbędne obciążenie biurokratyczne lub istotne utrudnienie w codziennej działalności przedsiębiorstw[8],
  • Ustawa z dnia 9 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności innowacyjnej (Dz.U. 2017 poz. 2201[9]) – zgodnie z uzasadnieniem ma na celu poprawę otoczenia regulacyjnego prowadzenia działalności innowacyjnej, np.: zmiany podatkowe, rozszerzenie możliwości uzyskania statusu CBR, zmiany w zakresie samorządu rzeczników patentowych; zmiany zakresu i formy działalności Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, stworzenie możliwości udzielania przez ministra właściwego do spraw gospodarki pomocy w ramach programów w obszarze innowacyjności[10],
  • Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.U. 2018 poz. 646)[11] – która zastąpiła ustawę o swobodzie działalności gospodarczej[12] w celu przebudowy i reformy prawno-instytucjonalnego otoczenia przedsiębiorców oraz wykonywanej przez nich działalności gospodarczej w związku z realizacją „Planu na rzecz odpowiedzialnego rozwoju” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”[13],
  • Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców (Dz.U. 2018 poz. 648)[14] – wchodzi w skład pakietu „Konstytucja Biznesu” i ma na celu powołanie Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, którego celem jest urzeczywistnienie konstytucyjnej zasady wolności działalności gospodarczej oraz innych konstytucyjnych zasad ważnych dla przedsiębiorców, a także wprowadzenie zmian w polskiej rzeczywistości gospodarczej[15],
  • Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. 2018 poz. 647)[16] – regulacje, których zadaniem jest usprawnienie funkcjonowania Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) oraz Pojedynczego Punktu Kontaktowego, który zostaje zastąpiony przez Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy (PIP), co – zgodnie z uzasadnieniem – ułatwi podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej oraz usprawni i uprości proces rejestracji oraz dokonywania zmiany danych wpisywanych do CEIDG[17],
  • Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. 2018 poz. 649)[18] – przepisy te dotyczą kompleksowego uregulowania zasad uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zgromadzenie tych zasad w jednej ustawie[19], Przepisy zastąpiły ustawę z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne[19][20][21].
  • Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz.U. 2018 poz. 650)[22] – określa zasady wprowadzania zmian w szeregu ustaw odrębnych, będących konsekwencją uchwalenia ustawy – Prawo przedsiębiorców oraz innych ustaw z pakietu „Konstytucji Biznesu”[20].
  • Projekt ustawy o pracowniczych planach kapitałowych - dotyczy realizacji założeń przedstawionych w ramach Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju w zakresie utworzenia dobrowolnych Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK), polegających na stworzeniu ram prawnych funkcjonowania powszechnego i dobrowolnego systemu oszczędzania z przeznaczeniem na zabezpieczenie potrzeb finansowych po osiągnięciu wieku emerytalnego lub nabyciu uprawnień emerytalnych[23].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rząd przyjął Plan na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju – Ministerstwo Rozwoju, www.mr.gov.pl, 16 lutego 2016 [dostęp 2017-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-17] (pol.).
  2. Uchwała nr 8 Rady Ministrów z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie przyjęcia Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju do roku 2020 (z perspektywą do 2030 r.) (M.P. z 2017 r. poz. 260).
  3. a b Plan na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju. Ministerstwo Rozwoju, 2016-02-16. [dostęp 2018-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-31)].
  4. a b c PAP, Plan Morawieckiego. Oto pięć głównych filarów, money.pl, 15 lutego 2016 [dostęp 2018-01-14].
  5. Ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach eksportowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 888).
  6. Zmiany ułatwiające wdrożenie tzw. planu Morawieckiego, www.sejm.gov.pl [dostęp 2017-12-04] (pol.).
  7. Dz.U. z 2016 r. poz. 2255.
  8. Druk nr 994, www.sejm.gov.pl [dostęp 2017-12-04] (pol.).
  9. Dz.U. z 2017 r. poz. 2201.
  10. Druk nr 1934, sejm.gov.pl [dostęp 2017-12-31] (pol.).
  11. Dz.U. z 2018 r. poz. 646.
  12. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r. poz. 2168).
  13. Druk nr 2051, sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  14. Dz.U. z 2018 r. poz. 648.
  15. Druk nr 2052, sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  16. Dz.U. z 2018 r. poz. 647.
  17. Druk nr 2053, sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  18. Dz.U. z 2018 r. poz. 649.
  19. a b Druk nr 2054, sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  20. a b Druk nr 2055, sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-10] (pol.).
  21. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (Dz.U. z 1982 r. Nr 19, poz. 146).
  22. Dz.U. z 2018 r. poz. 650.
  23. Druk nr 2811, www.sejm.gov.pl [dostęp 2018-09-13] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]