Strefa ochrony ścisłej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Strefa ochrony ścisłej w Parku Narodowym polega na:

  • pozostawieniu biocenoz i ekosystemów wyłącznie swobodnemu oddziaływaniu sił przyrody,
  • niezakłócaniu naturalnych procesów rozwojowych,
  • wykluczeniu lub przynajmniej ograniczeniu nienaturalnych oddziaływań zewnętrznych na park (np. zmiana stosunków wodnych) z wyjątkiem tych sytuacji, gdy celem ochrony jest obserwacja reakcji przyrody na zewnętrzne oddziaływania, będące jednym ze stałych czynników środowiska (np. zanieczyszczenie atmosfery),
  • wykluczeniu celowych lub przypadkowych zakłóceń stosunków ekologicznych w parku przez zbiór roślin, połów ryb, obecność ludzi i pojazdów,
  • ograniczeniu i bardzo ścisłym skanalizowaniu ruchu turystycznego – jeżeli park jest udostępniany do tego ruchu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]