Strelicja królewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strelicja królewska
Ilustracja
Kwiatostan strelicji królewskiej
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd imbirowce
Rodzina strelicjowate
Rodzaj strelicja
Gatunek strelicja królewska
Nazwa systematyczna
Strelitzia reginae Aiton
Hort. kew. 1:285, t. 2. 1789
Synonimy

Strelitzia parvifolia W. T. Aiton

Strelicja królewska (Strelitzia reginae Ait.) – gatunek dużej, ozdobnej rośliny z rodziny strelicjowatych, o oryginalnej, grzbiecistej budowie i kontrastowych kolorach kwiatów: pomarańczowym i niebieskim, przypominających ubarwienie ptaków rajskich, stąd wzięła się jej angielska nazwa – Bird of Paradise. Pochodzi z Południowej Afryki, gdzie występuje nad brzegami rzek i na obszarach przybrzeżnych. Strelicja swą botaniczną nazwę otrzymała na cześć Charlotty Mecklenburg-Strelitz, żony króla Wielkiej Brytanii Jerzego III.

Morfologia[edytuj]

Łodyga
W postaci krótkiego, w większości podziemnego kłącza.
Liście
Wiecznie zielone, mocne, długości 1,5–2 m. Blaszki liściowe dorosłej rośliny osiągają do 70 cm długości i 30 cm szerokości, a same ogonki liściowe do 1 m i średnicy 1 cm[2].
Kwiaty
Okwiat o intensywnej, pomarańczowej barwie z ciemnoniebieskimi słupkami.
Owoce
Skórzaste, suche, pękające, z pomarańczowymi wypustkami i licznymi nasionami w środku.
Kwiatostan
Tzipor-gan-eden001.jpg
Pokrój
Strelitzia reginae5.jpg
Nasiona
Paradiesvogelblumensamen.jpg

Biologia[edytuj]

Bylina. Kwitnie od lutego do końca wiosny, w sprzyjających warunkach od września do końca kwietnia. Jej kwiaty wydzielają nektar, którym żywią się ptaki nektarniki, np. cukrzyki afrykańskie, dokonując jednocześnie aktu zapylania.

Zastosowanie[edytuj]

W krajach o ciepłym klimacie (np. Wyspy Kanaryjskie) używa się jej do dekoracji nie tylko ogrodów, ale również poboczy dróg i skwerów. Jako roślina doniczkowa najczęściej sprzedawana jest jej odmiana 'Humilis', osiągająca najwyżej metr wysokości. 'Mandelas Gold' ma dwubarwne, żółtopomarańczowe i purpurowoniebieskie kwiatostany.

Uprawa[edytuj]

W klimacie umiarkowanym roślinę tę można uprawiać tylko w doniczkach jako roślinę pokojową. Najlepszy termin siewu – od lutego do października. W czasie wegetacji wymaga systematycznego dokarmiania. Latem może stać w ogrodzie w miejscu zacisznym i słonecznym. Zimą najkorzystniejsza temperatura to około 10 °C i maksymalna ilość światła.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-17].
  2. Moritz Bürki, Marianne Fuchs: Leksykon roślin doniczkowych i balkonowych. Warszawa: Świat Książki, 2010, s. 297. ISBN 978-83-247-1838-2.

Bibliografia[edytuj]

  1. zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  2. Ogrodniczak.pl