Strepet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strepet
Tetrax tetrax[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
samiec
Ilustracja
samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dropie
Rodzina dropie
Rodzaj Tetrax[2]
T. Forster, 1817
Gatunek strepet
Synonimy
  • Otis tetrax Linnaeus, 1758
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     występuje przez cały rok

     przeloty

     zimowiska

     wymarł

     prawdopodobnie wymarł

Strepet[4] (Tetrax tetrax) – gatunek średniego ptaka z rodziny dropi (Otididae), zamieszkujący Półwysep Iberyjski, Maroko, Półwysep Apeniński, Korsykę, Sardynię oraz Ukrainę, południową Rosję po Kazachstan, Kirgistan, południowo-zachodnie Chiny i północny Iran. Wschodnia część populacji wędrowna, zimuje w basenie Morza Śródziemnego, Azji Mniejszej, na Kaukazie oraz w Azji Południowej.

W Polsce do początków XX wieku sporadycznie gniazdował, obecnie zalatuje wyjątkowo. Od 1950 roku stwierdzony zaledwie dwa razy: we wrześniu 2012 w woj. lubelskim[5] oraz w maju 2018 na Karsiborskiej Kępie (woj. zachodniopomorskie)[6].

Systematyka
Strepet jest jedynym przedstawicielem rodzaju Tetrax. Jest to gatunek monotypowy[7][8], choć proponowano wydzielenie wschodniej populacji, charakteryzującej się nieco większym rozmiarem i bardziej szarym upierzeniem górnych partii ciała, do podgatunku orientalis[7].
Para strepetów (samiec z prawej, samica z lewej)
Cechy gatunku
Jest to najmniejszy z dropi. Samiec w szacie godowej ma wierzch głowy płowobrązowy z ciemnymi plamkami, boki głowy szaropopielate, szyję czarną z dwoma białymi pasami, górnym w kształcie litery „U”, a dolną w formie półobroży. W locie widoczne charakterystyczne białe plamy na skrzydłach. Wierzch ciała płowobrązowy z ciemnobrązowym rysunkiem, spód biały, boki rdzawe. Samica ma głowę, szyję i wierzch ciała płowobrązowy z ciemniejszym rysunkiem, brzuch i podogonie białe. Samiec w szacie spoczynkowej oraz osobniki młodociane podobne do samicy.
Wymiary średnie
długość ciała ok. 40–50 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 105–115 cm[7]
masa ciała ok. 600–950 g
Biotop
Stepy i pola uprawne z niskimi roślinami.
Jaja
Gniazdo
Na ziemi.
Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w lutym – czerwcu 3 do 4 jaj.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 20 do 22 dni przez samicę. Samiec czuwa w pobliżu gniazda. Pisklęta opuszczają samicę jesienią.
Pożywienie
Pokarm mieszany. Zielone części roślin, owady i drobne kręgowce.
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje strepeta za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened)[3]. Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[9].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tetrax tetrax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Tetrax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2011-01-13]
  3. a b BirdLife International 2015, Tetrax tetrax, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-05-23] (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Otididae Rafinesque, 1815 - dropie - Bustards (wersja: 2015-09-04). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-12-30].
  5. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 29. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2012. „Ornis Polonica”. 54, s. 109–150, 2013. 
  6. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 35. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2018. „Ornis Polonica”. 60, s. 125–160, 2019. 
  7. a b c Collar, N., Garcia, E.F.J. & de Juana, E.: Little Bustard (Tetrax tetrax). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2019. [dostęp 2019-12-30].
  8. Frank Gill, David Donsker (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-12-30].
  9. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]