Strobilizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strobilizacja, strobilacja – wielokrotny podział poprzeczny, w wyniku którego:

  • powstaje strobila tasiemców (Cestoda),
  • z przygębowego odcinka ciała polipa powstają efyry krążkopławów (Scyphozoa). Dzielący się polip nosi nazwę strobilizatora. Strobilizacja jamochłonów jest rodzajem rozmnażania bezpłciowego, polegającego na tym, że polip (jedna z postaci organizmów należących do parzydełkowców) wielokrotnie dzieli się poprzecznie na tzw. talerzyki, a u szczytu odrywają się młodociane formy meduzy (larwy, które przekształcają się w dorosłe meduzy) zwane efyrami. Łańcuchy efyr przed oderwaniem się od polipa zwane są strobilami. Wyróżniane są dwa typy strobilizacji polipów:
    • strobilizacja monodyskoidalna – od ciała polipa oddziela się pojedyncza efyra,
    • strobilizacja polidyskoidalna – od ciała polipa oddziela się jednocześnie wiele efyr.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl Sp. z o.o., 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
  2. Zoologia : bezkręgowce. T. 1. Red. nauk. Czesław Błaszak. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-16108-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]