Strop Kleina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strop Kleinastrop składający się z belek stalowych (zwykle dwuteowych) oraz płyt międzybelkowych z cegły pełnej lub kratówki, zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami 1x20 do 2x30 mm (tzw. bednarka) albo też prętami 5,5–8 mm w zależności od obciążenia. Płyta powstaje na skutek zespolenia cegieł zaprawą cementową; zbrojenie umieszczane jest w dolnej części spoin. Płyty są oparte na dolnych stopkach belek. W zależności od ułożenia cegieł w płycie rozróżnia się stropy Kleina z płytami typu:

  • lekkiego – cegły układane "na płask" (grubość płyty 1/4 cegły, czyli 6,5 cm),
  • półciężkiego – płyta grubości 1/4 cegły wzmacniana żeberkami w postaci dwóch rzędów cegieł ułożonych "na rąb",
  • ciężkiego – cegły na całej płycie ułożone "na rąb" (grubość płyty 1/2 cegły, czyli 12 cm).

Rozstaw belek wynosi najczęściej 1,2–1,8 m. Przed deskowaniem stopki belek należy owinąć siatką Rabitza lub Ledóchowskiego w celu zapewnienia przyczepności tynku wyprawy stropu.

Strop Kleina został wynaleziony na początku XX wieku. Obecnie rzadko się go stosuje. Dla rozpiętości powyżej 5,0 m wykazuje dość duże ugięcia. W konstrukcji Kleina wykonywane są również nadproża drzwiowe i okienne w budynkach o konstrukcji murowanej.

Strop Kleina

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]