Strop Kleina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strop Kleinastrop składający się z belek stalowych (zwykle dwuteowych) oraz z płyt międzybelkowych z cegły pełnej lub kratówki, zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami 1x20 do 2x30 mm (tzw. bednarka) lub prętami 5,5–8 mm w zależności od obciążenia. Płyta powstaje na skutek zespolenia cegieł zaprawą cementową; zbrojenie umieszczone jest w spoinach. Płyty są oparte na dolnych stopkach belek. W zależności od ułożenia cegieł w płycie rozróżnia się stropy Kleina z płytami typu:

  • lekkiego – cegły układane "na płask" (grubość płyty 1/4 cegły, czyli 6,5 cm),
  • półciężkiego – płyta grubości 1/4 cegły wzmacniana żeberkami w postaci dwóch rzędów cegieł ułożonych "na rąb",
  • ciężkiego – cegły na całej płycie ułożone "na rąb" (grubość płyty 1/2 cegły, czyli 12 cm).

Rozstaw belek wynosi najczęściej 1,2–1,8 m. Przed deskowaniem stopki belek należy owinąć siatką Rabitza lub Ledóchowskiego.

Strop Kleina został wynaleziony na początku XX wieku. Obecnie rzadko się go stosuje. Dla rozpiętości powyżej 5,0 m wykazuje dość duże ugięcia.

Strop Kleina

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]