Struga (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miejscowości w województwie dolnośląskim. Zobacz też: inne znaczenia słowa Struga.
Struga
Widok wsi
Widok wsi
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Gmina Stare Bogaczowice
Wysokość 380-400 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 859[1]
Strefa numeracyjna (+48) 74
Kod pocztowy 58-311
Tablice rejestracyjne DBA
SIMC 0855345
Położenie na mapie gminy Stare Bogaczowice
Mapa lokalizacyjna gminy Stare Bogaczowice
Struga
Struga
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Struga
Struga
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Struga
Struga
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Struga
Struga
Ziemia50°49′28″N 16°13′42″E/50,824444 16,228333

Struga (niem. Adelsbach[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Stare Bogaczowice.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Zabudowa[edytuj]

Struga charakteryzuje się zabudową łańcuchową.

Położenie[edytuj]

Struga leży na północno-zachodnich przedpolach Wałbrzycha, w dolinie Czyżynki, wśród wzniesień Pogórza Wałbrzyskiego, w okolicach Masywu Trójgarbu, do którego ze Strugi prowadzi niebieski szlak. Przez miejscowość przebiega także Szlak Ułanów Legii Nadwiślańskiej.

Nazwa[edytuj]

12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Struga[2].

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIII w., w związku z budową zamku Cisy[3]. 15 maja 1807 miała miejsce w bliskiej okolicy Strugi na Czerwonym Wzgórzu bitwa polskich ułanów z Legii Polsko-Włoskiej z Prusakami.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół pw. Matki Bożej Bolesnej, XIV-wieczny, przebudowany w 1532 roku, następnie odnawiany w 1860 r., 1930 r. i 1960 r. Wewnątrz budynku znajduje się m.in. rzeźba Madonny z Dzieciątkiem w stylu gotyckim, pochodząca z drugiej połowy XV wieku. Niedaleko budynku kościoła położone są nagrobki z lat 1541–1605[5].
  • dzwonnica cmentarna, z XVII w.
  • zespół pałacowy, z XVII-XIX w.:
    • pałac Czettritzów[6], kamienno-ceglany z około 1730 roku. Pałac powstał w miejscu zamku obronnego z drugiej połowy XVI wieku. Obecnie popadający w ruinę[5]
    • oficyna, z 1560 r., przebudowana w 1730 r., przełom XIX/XX w.
    • park

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  3. Włodzimierz Koszarski, Bartłomiej Ranowicz: Sudety. Sudety Środkowe (część zachodnia) i Przedgórze Sudeckie. Warszawa: Sport i Turystyka, 1982, s. 124.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 22.10.2012]. s. 190.
  5. a b Włodzimierz Koszarski, Bartłomiej Ranowicz: Sudety. Sudety Środkowe (część zachodnia) i Przedgórze Sudeckie. Warszawa: Sport i Turystyka, 1982, s. 124.
  6. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 375

Bibliografia[edytuj]

  • Góry Wałbrzyskie, Podgórze Wałbrzyskie, Pogórze Bolkowskie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 10, pod red. M. Staffy, Wrocław 2005, ss. 432-37.

Linki zewnętrzne[edytuj]