Struga (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°49′28″N 16°13′42″E
- błąd 39 m
WD 50°49'17.18"N, 16°13'38.96"E
- błąd 1 m
Odległość 358 m
Struga
wieś
Ilustracja
Widok wsi
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Gmina Stare Bogaczowice
Wysokość 380-400 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 859[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 58-311
Tablice rejestracyjne DBA
SIMC 0855345
Położenie na mapie gminy Stare Bogaczowice
Mapa konturowa gminy Stare Bogaczowice, po prawej znajduje się punkt z opisem „Struga”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Struga”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Struga”
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa konturowa powiatu wałbrzyskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Struga”
Ziemia50°49′28″N 16°13′42″E/50,824444 16,228333
Pałac

Struga (niem. Adelsbach[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie wałbrzyskim, w gminie Stare Bogaczowice.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Struga charakteryzuje się zabudową łańcuchową.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Struga leży na północno-zachodnich przedpolach Wałbrzycha, w dolinie Czyżynki, wśród wzniesień Pogórza Wałbrzyskiego, w okolicach Masywu Trójgarbu, do którego ze Strugi prowadzi niebieski szlak. Przez miejscowość przebiega także Szlak Ułanów Legii Nadwiślańskiej.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Struga[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XIII w., w związku z budową zamku Cisy[3]. 15 maja 1807 miała miejsce w bliskiej okolicy Strugi na Czerwonym Wzgórzu bitwa polskich ułanów z Legii Polsko-Włoskiej z Prusakami.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • kościół pw. Matki Bożej Bolesnej, XIV-wieczny, przebudowany w 1532 roku, następnie odnawiany w 1860 r., 1930 r. i 1960 r. Wewnątrz budynku znajduje się m.in. rzeźba Madonny z Dzieciątkiem w stylu gotyckim, pochodząca z drugiej połowy XV wieku. Niedaleko budynku kościoła położone są nagrobki z lat 1541–1605[3].
  • dzwonnica cmentarna, z XVII w.
  • zespół pałacowy, z XVII-XIX w.:
    • pałac Czettritzów[5], kamienno-ceglany z około 1730 roku. Pałac powstał w miejscu zamku obronnego z drugiej połowy XVI wieku. Obecnie popadający w ruinę[3]
    • oficyna, z 1560 r., przebudowana w 1730 r., przełom XIX/XX w.
    • park

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. a b c Włodzimierz Koszarski, Bartłomiej Ranowicz: Sudety. Sudety Środkowe (część zachodnia) i Przedgórze Sudeckie. Warszawa: Sport i Turystyka, 1982, s. 124.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 190. [dostęp 22.10.2012].
  5. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 375

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]