Strumień lodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strumień lodowy (ang. ice stream) – strefa skanalizowanego, szybkiego płynięcia lodu w obrębie lądolodu, odpowiedzialna za wyprowadzanie z niego większości (ponad 90%) lodu i osadów. Typowe strumienie mają kilkaset kilometrów długości, kilkadziesiąt kilometrów szerokości i płyną z prędkością powyżej 400 m/rok. Cechą unikalną strumieni jest to, że są one ograniczone przez wolno płynący – stagnujący lód (prędkość przepływu ok. 50 m/rok).

Strumienie lodowe w lądolodzie antarktycznym (prędkość płynięcia lodu rośnie od wnętrza lądolodu w kierunku wybrzeża - od koloru niebieskiego do żółtego)[1]

Występowanie strumieni lodowych zostało potwierdzone przez C.W.M. Swithinbacka we współczesnym lądolodzie antarktycznym, z kolei na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w ramach projektu[2] trwają badania mające potwierdzić oraz ustalić przebieg strumieni lodowych podczas ostatniego zlodowacenia w Polsce.

Przypisy

  1. Jonathan L.J.L. Bamber Jonathan L.J.L., David G.D.G. Vaughan David G.D.G., IanI. Joughin IanI., Widespread complex flow in the interior of the Antarctic Ice Sheet, „Science”, 287 (5456), 2000, s. 1248–1250, DOI10.1126/science.287.5456.1248, PMID10678828.
  2. http://www.lgm.umk.pl/