Strupice (Jelenia Góra)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strupice, widok z ul. Wiejskiej w kierunku wschodnim

Strupice, Raszyce[1][2] (niem. Straupitz[1][3][2]) – mniejsza dzielnica Jeleniej Góry znajdująca się na północny wschód od centrum miasta między odcinkiem drogi krajowej nr 3 (E65) a drogą wojewódzką 367. Obejmuje obszar i okolice ulicy Wiejskiej, od wiaduktu kolejowego poprzez okolice obwodnicy od zachodu po obwodnicę od wschodu. Przyłączona do Jeleniej Góry w 1954.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawniej Strupice stanowiły samodzielną wieś; do Jeleniej Góry przyłączono je w 1954. W 1937 znaleziono na polach wsi wiór krzemienny, który mógł stanowić ostrze oszczepu lub grot strzały. Znaleziska topór i siekier kamiennych z lat 1892, 1934 i 1940 i ich datowania świadczą o tym, że niegdyś obszary Strupic pokrywał las, który zaczęto karczować blisko 6 tysięcy lat temu. Między Strupicami a Grabarami odnaleziono pojedyncze fragmenty naczyń glinianych charakterystycznych dla kultury łużyckiej. Prawdopodobnie Słowianie osiedlili się tu na przełomie VII i VII wieku, o czym świadczą znalezione resztki gródka nad Złotuchą. Wiadomo, że w 1288 miejscowość funkcjonowała jako Strupicz, a następnie Strupitz (1345) i Stropitz (1395). W XIII lub XIV wieku na północny zachód od wsi postawiono nieduży kościół pod wezwaniem Świętego Jerzego. W roku 1527 kościół przejęli ewangelicy, którzy w XVI wieku przebudowali go[2]. Do XVIII wieku położony obok kościoła cmentarz był wspólny dla ewangelików i katolików. W 1348 r książę Bolko II nadał miastu prawo mili; w Strupicach nie mógł więc rozwijać się handel ani rzemiosło, gdyż położone były w jej obrębie[1]. Miasto kupiło wieś dopiero w 1448 roku, od tamtego momentu Strupice należały do własności rady miejskiej[1]. W 1669 roku Strupice liczyły 96 mieszkańców wyżej 15. roku życia. W 1797 roku Strupice zamieszkiwało 1157 osób. W 1805 zbudowano tu szkołę. W 1851 roku Friedrich Erfurt z bratem Juliusem (rodzina Erfurtów osiedliła się w Jeleniej Górze w latach 40. XIX w.) kupili dawny młyn zbożowy w Strupicach, na terenie dzisiejszego mostu moście na Bobrze (łączącego ul. Złotniczą z ul. Różyckiego) i założyli na jego miejscu papiernię (firma Gebrüder Erfurt). W 1883 zakładach pracowało 140 osób (głównie byli to mieszkańcy Strupic), dla których wybudowano osiedle (dzisiejsze ulice: ul. Wiosenna, Letnia i Jordana). W 1924 roku papiernię kupiła spółka Hirschberger Papierfabrik GmbH, a następnie Hirschberger Papierfabrik Betriebgesellschaft GmbH, zlikwidowana w 1936 roku[2]. W 1954 Strupice przyłączono do Jeleniej Góry. Dzisiejszy teren dzielnicy obejmuje obszar i okolice ulicy Wiejskiej, od wiaduktu kolejowego poprzez okolice obwodnicy od zachodu po obwodnicę od wschodu[4][1].

Pod koniec lat 60. XX wieku rozpoczęła się budowa osiedla w bliskim sąsiedztwie wsi, w związku z czym w 1972 erygowano tu odrębną parafię p.w. św. Wojciecha. W 1982 r rozpoczęła się budowa nowej świątyni pod tym wezwaniem, odbywająca się poprzez rozbudowę kościoła św. Jerzego. Do większych inwestycji Strupic należy Szpital Wojewódzki, obecnie Wojewódzkie Centrum Szpitalne Kotliny Jeleniogórskiej[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[5]:

  • kościół fil. pw. św. Jerzego, z XV-XVIII w.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Dariusz Mofina: Kotlina i okolice - Strupice. 4 września 2013. [dostęp 12 lipca 2016].
  2. a b c d Karolina Matusewicz: Z dziejów Zabobrza – Strupice (do 1945 r.). Jelonka, 19 października 2015. [dostęp 12 lipca 2016].
  3. a b W Raszycach u świętego Jerzego. Jelonka, 22 września 2009. [dostęp 12 lipca 2016].
  4. Strupice, Jelenia Góra. Google Maps. [dostęp 18 kwietnia 2014].
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 44. [dostęp 7 września 2012].