Strzebiń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strzebiń
Herb
Herb Strzebinia
Fragment DW nr.906 wraz z zabudową w centrum Strzebinia, Lasy Państwowe w odrębie nadleśnictwa Koszęcin, MDK w Strzebiniu, Centrum, Kościół parafialny św.Krzyża w Strzebiniu, Budynek publicznego przedszkola w Strzebiniu
Fragment DW nr.906 wraz z zabudową w centrum Strzebinia, Lasy Państwowe w odrębie nadleśnictwa Koszęcin, MDK w Strzebiniu, Centrum, Kościół parafialny św.Krzyża w Strzebiniu,

Budynek publicznego przedszkola w Strzebiniu

Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat lubliniecki
Gmina Koszęcin
Sołectwo Strzebiń
Wysokość 210-220 m n.p.m.
Liczba ludności (2008) 3951
Strefa numeracyjna (+48) (+34) 35
Kod pocztowy 42-288
Tablice rejestracyjne SLU
SIMC 0135540
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Strzebiń
Strzebiń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Strzebiń
Strzebiń
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Strzebiń
Strzebiń
Ziemia 50°37′55″N 18°53′53″E/50,631944 18,898056
Strona internetowa miejscowości

Strzebiń (niem. Strzebin[1]) – duża wieś sołecka w południowej Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, we wschodniej części gminy Koszęcin na granicy Częstochowskiego Okręgu Przemysłowego. W latach międzywojennych siedziba gminy Strzebiń[potrzebny przypis]. Miejscowość leży przy drodze wojewódzkiej nr 906 z Zawiercia do Lublińca, na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej. Strzebiń leży na południowym zboczu rzeki Warty. Sołectwo sąsiaduje z gminą Woźniki.

W miejscowości znajduje się kościół parafialny, kaplica Matki Boskiej Częstochowskiej oraz stacja kolejowa Strzebiń. W latach 1954-72 siedziba gromady Strzebiń.

Wieś jest siedzibą sołectwa Strzebiń, które tworzą także: Bukowiec, Łazy i Prądy liczy 3951 mieszkańców[2]. Miejscowość jako parafia podlega Dekanatowi Woźnickiemu. Patronem Strzebinia jest św. Urban[potrzebny przypis]. Powierzchnia sołectwa wynosi 3322 ha[3] .

Położenie[edytuj]

Strzebiń położony jest w ziemi lublinieckiej, w północno-zachodniej części Wyżyny Śląsko-Krakowskiej. Jest to zarazem teren Śląska Białego w północnej części Górnego Śląska. Ze względu na położenie geomorfologiczne Strzebiń leży na obszarze makroregionu Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej, w dolinie górnego biegu Liswarty, ujścia Małej Panwi, głównego dorzecza Odry. Miejscowość leży na tzw. Progu Woźnickim[4].

Ponadto cały obszar miejscowości w 1998 włączony został w obręb nowo powstałego Parku Krajobrazowego Lasy nad Górną Liswartą. Na południe od miejscowości biegnie granica powiatu lublinieckiego z tarnogórskim. Wieś podlega głównemu ośrodkowi Częstochowskiego Okręgu Przemysłowego. Strzebiń leży w odległości ok. 50 km od Katowic, ok. 20 km w prostej linii (ok. 34 drogą) od Częstochowy.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie częstochowskim.

Części wsi[edytuj]

Podział wsi na części

Części miejscowości[5]:

  • Bagno – integralna część Strzebinia, położona w zachodnim krańcu wsi. Na jego terenie znajduje się cmentarz komunalny, obiekt sportowy klubu piłki nożnej LKS Victoria Strzebiń oraz budynek poczty polskiej. Dawniej przysiółek ten nosił również nazwę (Czajcze-Bagno). Obecnie podział na Bagno Północne i Bagno Południowe. Bagno zawsze należało do Strzebinia, lecz od 1967 r. stanowiło osobny przysiółek.
  • Bukowiec.
  • Dubiele.
  • Czajki – jest dzielnicą Strzebinia położoną w północno-centralnej części nad prawym brzegiem rzeki Leśnica, która jest dopływem Małej Panwi gdzie usytuowany jest staw Glinioki.
  • Centrum- najludniejsza, centralna część Strzebinia. Jej oś to ul.Lubliniecka, a głównym punktem jest Plac przy kościelny. To głównie w Centrum znajduje się większość instytucji i zabytków. Występuje w niej zabudowa wielorodzinna.
  • Kolonia Strzebińska – integralna część Strzebinia, znajdująca się w południowo-wschodniej części miejscowości, dawniej samodzielna miejscowość.
  • Kurzychowe – dawna nazwa określająca odległą część przysiółka Łaz.
  • Łazy.
  • Strzebiń Stary – najstarsza część miejscowości Strzebiń. Jej zabudowa biegnie wzdłuż ul.I Maja. Obiektami umiejscowionymi na jej terytorium są m.in.: Budynek Ochotniczej Straży Pożarnej, Miejscowe Przedszkole oraz powszechnie znany Club Havana.

Układ przestrzenny wsi należy do rodzaju łańcuchówki[6]. – typu wsi w którym zabudowa znajduje się po obu stronach drogi, która przebiegała zazwyczaj dnem doliny.

Warunki naturalne[edytuj]

Rzeźba terenu[edytuj]

Najwyższe wzniesienie wynosi 220 m n.p.m. i znajduje się w południowej części miejscowości. Terytorium wsi jest zróżnicowane geologicznie, wierzchnia część to osady polodowcowe: żwiry, piaski, gliny[7]. W niedalekiej odległości od Strzebinia przepływa rzeka Leśnica która stanowi znany szlak kajakowy.

Rozmieszczenie typu gleb w Strzebiniu charakteryzuje się wysoką udziałem gleby płowej, brunatnoziemnej oraz gleby odgórnie oglejonej[8]. Podobnie jak i działalność gospodarczo-ekonomiczna procesu terenów podmiejskich, gromadzi również zasoby występowania mady oraz gleby zniszczonej przez przemysł lub zabudowę.

Ochrona środowiska[edytuj]

Turbina wiatrowa "NEG Micon" w okolicach Strzebinia (jedna z ekonomicznych form ochrony środowiska)

Miejscowość od lat silnie zaangażowana jest w gminnym projekcie dotyczącym ograniczenia wysokiej emisji zanieczyszczeń powietrza. Gmina stosuje techniczną formę ochrony środowiska geograficznego, budując m.in. oczyszczalnie ścieków, zakładając filtry na kominy, stosując nowe technologie w produkcji i przemyśle. Stan środowiska poprawia się.

Przyroda[edytuj]

Wykaz zarejestrowanych form ochrony przyrody na terenie Strzebinia[9].

Pomniki przyrody:

Inne:

Na terenie Strzebinia znajduje się kilka terenów objętych ochroną prawną:rezerwaty przyrody, zespoły przyrodniczo-krajobrazowe oraz użytki ekologiczne.Lasy obejmujące tereny wsi są częścią jednego z największych kompleksów leśnych w Polsce-Lasów Lublinieckich.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się prawdopodobnie, od czynności trzebienia lasów, które miało tu miejsce. Na początku procesów urbanizacyjnych konieczne było dokonanie deforestacji aby na pustym placu móc dokonać lokacji miejscowości.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod obecnie używaną, polską nazwą Strzebiń, która funkcjonowała wówczas zarówno w języku polskim jak i niemieckim[10].

Historia wsi[edytuj]

Kościół parafialny Św.Krzyża w Strzebiniu na fotografii z 1952 r.
Pieczęć Strzebinia w latach 1841-1889.

Najstarszy dokument dotyczący miejscowości Trzebiem pochodzi z 1454, wydany przez księcia Bernarda, w którym potwierdza on nadanie przywilejów miejskich Woźnikom, chociaż bardziej prawdopodobną jest data 1560, kiedy to szlachcic Czebulka miała założyć miejscowość Strzebiń, co potwierdzają urbarze z lat 1571-1574. Miejscowość powstała na bazie kolonii fryderycjańskiej w okresie pruskim. Trafiła do Polski wskutek ustaleń poplebiscytowych. Wskutek pierwszego rozbioru Polski Strzebiń znalazł się w granicach pruskich. W roku 1576 Cesarz Maksymilian II Habsburg zastawił Dominium Lublinieckie Janowi Kochcickiemu składające się wówczas m.in. z wsi Strzebiń[11].

  • 1768 – powstanie Prądów.
  • 1779 – Erdman Pükler założył Kolonię Strzebińską, wówczas pod nazwą Erdmannshain.
  • Ok.1800 – powstanie przysiółka Łaz i Bukowca.
  • Od 1804 – miejscowość należała do rodu Hohenlohe rezydującego w Koszęcinie.
  • 23 lutego 1823 – we wsi Prądy należącej do sołectwa urodził się Juliusz Ligoń.
  • 1841-1889 – do użytku publicznego zostaje wydana pieczęć, godło herbu gminy Strzebinia symbolizujące grabie ułożone skośnie, zębami wbite w ziemię.
  • 1855 – pierwszym sołtysem Strzebinia zostaje Rogotz.
  • Do 1869 – Strzebiń należał do parafii Sadów, a następnie do parafii Koszęcin 1950 r. przy kościele pod wezwaniem Serca Pana Jezusa.
  • 1912 – budowa ulicy Dębowej o długości 1,5 km.
  • 1920 – założenie strzebińskiego chóru i teatru.
  • 1922 – Strzebiń w granicach Polski (po plebiscycie z 20 marca 1921 r.).
  • czerwiec 1924 – powstała ochotnicza straż pożarna, której głównym założycielem był druh Czornik Paweł z Bukowca.
  • 1926 – oddanie do użytku trakcji kolejowej Kalety-Strzebiń- Herby Nowe.
  • 1932 – uroczyste otwarcie linii kolejowej Strzebiń–Woźniki.
  • 1934 – wprowadzenie prądu elektrycznego do Strzebinia, od 1939 do Kolonii Strzebińskiej.
  • 1 września 1939 – godz.10.00 – żołnierze niemieccy wkraczają do Strzebinia. Dwaj lotnicy (29-letni) dowódca I/26 Plutonu por. obs. Wincenty Leon Wrzeszcz, oraz (32-letni) st. sierż. pil. Adam Baran giną w katastrofie lotniczej, locie bojowym zestrzeleni przez OPL. Również tego samego roku wojsko polskie wysadza w powietrze wiadukt kolejowy.
  • 1940 – germanizacja miejscowego społeczeństwa.
  • 16 stycznia 1945 – bez walk Strzebiń opuścił garnizon niemiecki, a wieś została zajęta przez sowieckie oddziały.
  • 1945-1973 – przynależność leśnictwa Strzebiń i Dubiele do nadleśnictwa Zielona. Od 1973 r. do nadleśnictwa Koszęcin.
  • 1946 – założenie klubu sportowego "LKS Victoria" Strzebiń. Tego samego roku w Strzebiniu, powstaje jedno z pierwszych po wojnie Kół Rolniczych w ówczesnym województwie katowickim, którego założycielem był kierownik szkoły Ostrowski Kazimierz.
  • 1 listopada 1948 – ks. Reginek Jerzy poświęca nowy cmentarz na Pawlikowej Górce.
  • 1949 – utworzenie dwóch leśnictw o zmniejszonym areale po ok. 700 ha:Strzebiń – z siedzibą przy ul.Lublinieckiej i Dubiele – z leśniczówką w Kolonii Strzebińskiej.
  • 1950 – zelektryfikowanie Bagna.
  • 6 maja 1951 – poświęcono w Strzebiniu, budowany od 1947, kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego przez biskupa sufragana Juliusza Bieńka.
  • 1954 – utworzenie gromady Strzebin[12]
  • 1 stycznia 1955 – otwarcie Urzędu Pocztowego przy ul.1 Maja. Od 1962 r. budynek Urzędu Poczty mieści się przy ul.Lublinieckiej.
  • 1957 – erygowanie parafii.
  • 1959- 1961 – budowa szkoły "1000-latki".
  • 31 sierpnia 1961 – otwarcie nowej szkoły podstawowej której kierownikiem był Ostrowski Kazimierz.
  • 1967 – Bagno stanowi oddzielną część Strzebinia.
  • 1973 – zniesienie gromady Strzebiń
  • 1976 – powstał dom kultury, w którym od 1996 działają miejscowe chóry Hejnał oraz Non Nomine.
  • 1977 – otwarcie wyremontowanego Wiejskiego Ośrodka Zdrowia.
  • 1979 – oddanie do użytku obiektu urzyteczności publicznej,pawilonu handlowego Anatol.Od 1995 r. Mini Market.
  • 1980 – uroczyste poświęcenie, oraz oddanie do użytku nowego budynku remizy strażackiej.
  • 1989 – założenie miejscowego, Uczniowskiego Klubu Sportowego "Strzelec Strzebiń".
  • 1993 – telefonizacja sołectwa. Upadek Państwowych Gospodarstw Rolnych (PGR).
  • 1995 – uruchomienie sieci wodociągowej.
  • 1 września 1999 – powstało gimnazjum w wyniku wprowadzenia w Polsce reformy systemu edukacji narodowej.
  • Od 2000 – organizowane są Ogólnopolskie Biegi Uliczne – "Strzebiń", pod patronatem Uczniowskiego Klubu Sportowego "Strzelec Strzebiń".
  • 2001 – komputeryzacja Sołectwa[potrzebny przypis].
  • 2004 – wykonanie kanalizacji wodno-ściekowej.
  • 2008 – założenie "Stowarzyszenia Rozwoju Sołectwa Strzebiń".
  • 2009-2012 - rozbudowa Zespołu Szkół wraz z dobudową kompleksu hali sportowej.
Mapa z 1840 r. zaznaczony Strzebiń, Kolonia Strzebińska i Bagno

Historia Strzebinia związana jest ściśle z rozwojem przemysłu. W okresie Polski Ludowej szybka rozbudowa terytorialna wsi spowodowała dynamiczny rozwój regionalny i przemysłowy[potrzebny przypis]. W Strzebiniu rozwinęło się budownictwo indywidualne, powstały murowane domy przy nowych ulicach. W latach międzywojennych miejscowość tworzyły dwie gminy: Strzebiń i Kolonia Strzebińska. W I połowie XX wieku miejscowa ludność brała pełnomocny udział w walce narodowo-wyzwoleńczej. Podczas II wojny światowej tereny sołectwa zostały włączone do III Rzeszy, z częścią Generalnego Gubernatorstwa w Częstochowie, noszącej wówczas nazwę Tschenstochau. Od czasów powojennych Strzebiń przynależał do województwa katowickiego. W latach 1975–1998 województwa częstochowskiego. Od stycznia 1999 r. należy do województwa śląskiego.

Demografia[edytuj]

Główny deptak w centrum

Wykres przedstawiający liczbę ludności Strzebinia na przestrzeni 2. ostatnich stuleci[potrzebny przypis]:

Architektura[edytuj]

Kościół parafialny Św.Krzyża w Strzebiniu

Lista obiektów sakralnych:

Obiekty o walorach historycznych:

Wieś ma 3 obiekty mostowe: wiadukt drogowo-kolejowy (ul.lubliniecka), wiadukt kolejowy z przeprawą dla pieszych (tereny dworca), oraz wiadukt kolejowy-drogowo-wodny (część dzielnicy Dubiele).

W Strzebiniu znajduje się pomnik poległych w 1939 roku żołnierzy oraz Św. Apostołów Piotra i Pawła. W centrum miejscowości, wzdłuż wschodniej ściany kościoła parafialnego usytuowany jest deptak biegnący do ul.Piaskowej.

Mapa sołectwa Strzebiń na terenie gminy Koszęcin

Gospodarka[edytuj]

Na przełomie 1955-1984 funkcjonował w Strzebiniu PGR. Obecnie zakład ten nie istnieje. W Strzebiniu bardzo szybko rozwija się mieszkalnictwo jednorodzinne, we wsi jest budowane wiele domków[potrzebny przypis].

Tereny rekreacyjne skupiają się wokół stawu Glinioki jak i również części Dubieli. Przez wieś przebiega trasa rowerowa. W odległości około 10 km od Strzebinia usytuowany jest gwiazdkowy hotel (centrum konferencyjno-biznesowe), zespół pałacowo-dworski z przełomu XIX/XX wieku.

W miejscowości znajduje się publiczna przychodnia medycyny rodzinnej, gabinet kosmetyczny, oraz hospicjum.

Ośrodki edukacyjne[edytuj]

  • Publiczne przedszkole w Strzebiniu (ul. 1 Maja 29)
  • Szkoła Podstawowa im. Juliusza Ligonia (ul. Lompy 9)
  • Publiczne Gimnazjum im. Armii Krajowej nr 2 w Strzebiniu (ul. Lompy 9)
  • Liceum Ogólnokształcące dla dorosłych w Strzebiniu (ul. Lompy 9)
  • Prywatna Szkoła tańca-budynek Domu Kultury w Strzebiniu (ul. Kolejowa 9)

Kultura[edytuj]

Dom Kultury w Strzebiniu
Charakterystyczne dla Strzebinia oznaczenie nazw ulic w barwach herbu

Strzebiń jest jednym z ważniejszych ośrodków kulturalnych i intelektualnych w okolicy. Wizytówką kulturalną Strzebinia stały się festiwale muzyczne oraz imprezy cykliczne o gminnym znaczeniu jak Śląski Festiwal Rockowy, Przegląd Muzyki Chóralnej. Swoje miejsce znajdują tutaj również miejscowy Chór "Hejnał" oraz "Non Nomine" znane i wielokrotnie nagradzane na wysoką skalę[potrzebny przypis].

Obiekty kulturalne:

  • Publiczna Biblioteka Pedagogiczna- Filia
  • Dom kultury (Ośrodek Kultury i Edukacji Regionalnej) w Strzebiniu
  • Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Strzebiniu
  • Biblioteka Parafialna
  • Centrum Kształcenia na odległość-Internetowa wioska
  • Klub osiedlowy

Lista imprez odbywających się cyklicznie w Strzebiniu[potrzebny przypis]:

  • Ogólnopolskie Biegi Uliczne
  • Festyn św. Urbana
  • Raving team Strzebiń
  • Festyn sportowy Klubu LKS Victoria
  • Śląski Festiwal Rockowy
  • Gminne Dożynki
  • Regionalny Rajd Rowerowy
  • Święto Chleba

W marcu 2008 roku zostało założone Stowarzyszenie Rozwoju Sołectwa Strzebiń, którego celem jest wspieranie zrównoważonego rozwoju sołectwa Strzebiń[13].

Kościoły w Strzebiniu[edytuj]

Parafia rzymsko-katolicka pw. Podwyższenia Krzyża Świętego istniejąca na terenie sołectwa wchodzi w skład dekanatu woźnickiego i podlega diecezji gliwickiej . 27 lutego 1869 roku biskup wrocławski utworzył w Koszęcinie samodzielną parafię, do której przyłączono m.in. Strzebiń, Łazy i Prądy. Kościołem parafialnym została kaplica zamkowa w Koszęcinie, a pierwszym proboszczem był ks.Karol Diettrich. W 1947 r. w wynajętym Domu Związkowym w Strzebiniu urządzono tymczasową kaplicę. Równocześnie rozpoczęto starania o budowę nowego kościoła. Wzniesiono go w latach 1949-1951. Wieżę kościelną ukończono w 1984 r. 15 kwietnia 1950 r. przy nowym kościele została erygowana samodzielna stacja duszpasterska. W następnym roku dokonano konsekracji kościoła, a parafię Świętego Krzyża w Strzebiniu erygowano dekretem biskupa katowickiego z 1957 r. Natomiast budowniczym kościoła pozostał ks. Erwin Muszer. Obecnie do Parafii należą: Bukowiec, Dubiele, Kurzychowe i Łazy. Parafia prowadzi księgi: chrztów, ślubów i zgonów od 1947 r. Sam kościół jako budynek jest pierwszym co do wielkości obiektem sakralnym w powiecie, a jego zawartością są relikwie krzyża św. oraz św. Ojca Pio.

Sport[edytuj]

Stadion LKS Victoria Strzebiń

Lista klubów sportowych działających w Strzebiniu:

  • Klub sportowy "LKS Victoria" Strzebiń Rok założenia: 1946, Stadion: Gminne boisko sportowe w Strzebiniu
  • Uczniowski Klub Sportowy Strzelec Strzebiń, Rok założenia:1989

Obiekty sportowe:

  • Stadion Victorii (ul. Mickiewicza 1)
  • Kort tenisowy (ul. 1 Maja 23A)
  • Boisko do siatkówki (ul. Mickiewicza 1)
  • Boisko Zespołu Szkół im. Armii Krajowej (ul. Lompy 9)
  • Hala sportowa Zespołu Szkół (ul. Lompy 9)

Komunikacja[edytuj]

Układ ulic Strzebinia
Główne skrzyżowanie z drogą wojewódzką nr 906 z Lublińca do Piasku
Strzebińskie ścieżki pieszo-rowerowe na odcinku wiadukt-Bukowiec

Początki strzebińskiej komunikacji kolejowej sięgają lat 30. XX wieku. Na początku sierpnia 1932 r. uruchomiono 13,4 km 1-torową linię kolejową Strzebiń-Woźniki.

Obecnie przez Strzebiń przebiega linia kolejowa nr 131 tzw. magistrali węglowej (Chorzów Batory-Tczew, Katowice-Gdynia) – węzeł kolejowy, łączący Górny Śląsk z nabrzeżem morskim w Trójmieście. Wcześniej także istniało połączenie kolejowe z Woźnikami oraz droga wojewódzka nr 906.

W Strzebiniu znajduje się pięć przystanków PKS skąd kilka razy dziennie odjeżdżają autobusy do Lublińca przez Koszęcin lub do Częstochowy[14].

Najbliższym międzynarodowym portem lotniczym jest regionalny port lotniczy Katowice-Pyrzowice znajdujący się w odległości ok. 50 km na południe od miejscowości.

Infrastruktura techniczna[edytuj]

We wsi znajduje się odbiornik radiowy RTON Strzebiń oraz nadajnik CB-COBRA 19DX IV Strzebiń (wieża widokowa).

Nadajniki telewizyjne:

Przypisy

  1. http://www.verwaltungsgeschichte.de/sch_lublinitz.html
  2. 1.1 Charakterystyka gminy. W: Strategia rozwoju gminy Koszęcin na lata 2004-2015. Koszęcin: UG Koszęcin, s. 3. [dostęp 2009-02-08].
  3. Statut Sołectwa Strzebiń. Koszęcin: UG Koszęcin, seria: Zał. Nr 2 do Uchwały Nr 36/V/2007 z dnia 16 stycznia 2007 r.. [dostęp 2009-02-08].
  4. Położenie (pol.). Starostwo Powiatowe w Lublińcu. [dostęp 2010-04-03].
  5. części miejscowości znajdujące się w wykazie TERYT
  6. Gleba Strzebinia (pol.). Portal Podróżniczy. [dostęp data=2010-03].
  7. Rzeźba terenu Strzebinia (pol.). Portal Podróżniczy. [dostęp data=2010-07].
  8. Gleba Strzebinia (pol.). Portal Podróżniczy. [dostęp data=2010-07].
  9. Ochrona przyrody w Strzebiniu (pol.). Nadleśnictwo Koszęcin. [dostęp data=2009-01].
  10. Johann Knie 1830 ↓, s. 764.
  11. Historia (pol.). Stowarzyszenie Rozwoju Sołectwa Lisowice. [dostęp 2009-10-11].
  12. Uchwała Nr 20/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na gromady powiatu lublinieckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 15 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Stalinogrodzie z dnia 1 grudnia 1954 r., Nr. 10, Poz. 54)
  13. Nasz Statut (pol.). Stowarzyszenie Rozwoju Sołectwa Strzebiń. [dostęp 2010-03-20].
  14. Komunikacja Strzebiń-Częstochowa (pol.). PKS Częstochowa. [dostęp 2010-03].

Bibliografia[edytuj]

Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.

  • Józef Kochanek Monografia Sołectwa Strzebiń Strzebiń 2004.
  • Echo Gminy-Strzebiń
  • Lubliniec i okolice przewodnik krajoznawczy p. red. Macieja i Teresy Janików, Górnośląska Oficyna Wydawnicza SA, Katowice
  • Baza Gmin i Sołectw-Strzebiń
  • Juliusz Braun, Strzebiń-Częstochowa. Urbanistyka i architektura, Warszawa 1977.
  • Czesław Gurtman "Mocny", Armia Krajowa walczy w Częstochowie i w okolicy. Wspomnienia, Śląsk 1996.
  • Dworzec kolejowy w Strzebinu podczas otwarcia linii w 1932, Mikołaj Studziński
  • Strzebiń i okolice p. red. Jana Myrcika, Druk-Technika, Częstochowa 1994
  • Strzebiń na starej fotografii , pod red. Stefana Krakowskiego, Katowice 1964.
  • Jerzy Pawlak "Polskie eskadry w wojnie obronnej" Warszawa 1991.

Linki zewnętrzne[edytuj]