Strzelanie stromotorowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Strzelanie stromotorowe

Strzelanie stromotorowe – metoda prowadzenia ognia artyleryjskiego, w którym pocisk jest wystrzeliwany pod stromym kątem. Ogień tego typu najczęściej prowadzi się z armatohaubic, haubic i moździerzy. Ogniem tym niszczy się głównie takie elementy jak schrony oraz skoncentrowane jednostki wroga, często ukryte za zasłonami terenowymi – prowadzenie ognia pośredniego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]