Strzelba Remington 870

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Remington 870
Ilustracja
Remington 870 Marine Magnum
Państwo

 Stany Zjednoczone

Projektant

L. Ray Crittendon, Phillip Haskell, Ellis Hailston, and G.E. Pinckney

Producent

Remington Arms

Rodzaj

Strzelba typu pump action

Historia
Produkcja

od 1951

Wyprodukowano

ponad 10 milionów egzemplarzy

Dane techniczne
Nabój

12 gauge, 16 gauge, 20 gauge, 28 gauge, oraz .410 bore

Magazynek

lufowy
pojemność od 3 do 8 nabojów

Wymiary
Długość

946 do 1293 mm

Długość lufy

457 do 762 mm

Masa
broni

3,2 do 3,6 kg

Remington 870amerykańska strzelba typu pump action. Jest używana przez policję oraz cywilów do strzelania sportowego, polowań oraz obrony własnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Remington 870 była czwartą strzelbą pump action z serii Remington Arms.

John Pedersen zaprojektował Model 10 (później ulepszony pod nazwą Model 29) pracując z Johnem Browningiem. Pedersen pomógł zaprojektować Model 17, który został zaadaptowany przez firmę Ithaca jako Ithaca 37; posłużył także jako pierwowzór do zaprojektowania Remingtona 31. Model 31 był świetną strzelbą, jednak pod względem sprzedaży cały czas stał w cieniu Winchestera 12. Firma Remington Arms znalazła rozwiązanie tego problemu w roku 1950 wypuszczając na rynek nowoczesną, niezawodną, solidną oraz stosunkowo niedrogą strzelbę – Remington model 870 Wingmaster.

Sprzedaż modelu 870 była stabilna. Osiągnęła 2 miliony egzemplarzy w 1973; w 1993 m.in. za sprawą modelu „Express” osiągnęła 7 milionów. Model 870 cały czas utrzymuje rekord najlepiej sprzedającej się strzelby pump action w historii Stanów Zjednoczonych[1].

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Istnieją setki odmian strzelby Remington 870. Remington Arms obecnie produkuje wiele modeli przeznaczonych dla ludności cywilnej, służb bezpieczeństwa oraz wojska.

Oficjalne wersje 870:

  • Wingmaster
  • Express
  • Marine
  • Magnum
  • Police
  • Tactical
  • MCS (Modular Combat System)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Harold Murtz: Gun Digest Treasury (DBI Books, 1994), str. 193.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]