Stubnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stubnica
Wisola, Wisala
Położenie
Państwo  Polska
Region Pojezierze Ińskie
Równina Drawska
Morfometria
Powierzchnia 173,9 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

2,9 km
1,1 km
Głębokość
• maksymalna

15,4 m
Położenie na mapie gminy Ińsko
Mapa lokalizacyjna gminy Ińsko
Stubnica
Stubnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stubnica
Stubnica
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Stubnica
Stubnica
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu stargardzkiego
Stubnica
Stubnica
Ziemia53°24′47″N 15°32′49″E/53,413056 15,546944

Stubnica (także Wisola) – jezioro na Pojezierzu Zachodniopomorskim, położone w gminie Ińsko, w powiecie stargardzkim, w woj. zachodniopomorskim.

Jezioro jest położone na granicy dwóch mezoregionów, tj. zachodnia część jeziora na Pojezierzu Ińskim, a wschodnia na Równinie Drawskiej. Stubnica znajduje się w Ińskim Parku Krajobrazowym, ok. 1 km na południe od miasta Ińsko.

Według danych z 1994 r. powierzchnia zbiornika wynosi 173,9 ha. Maksymalna głębokość wynosi 15,4 m[1].

W typologii rybackiej Stubnica jest jeziorem leszczowym[1].

Jezioro ma dwa duże półwyspy. Największy wychodząc z południowego brzegu rozszerza się i tworzy wzniesienie (125,5 m n.p.m.). Południowa część półwyspu nie jest zalesiona i znajduje się tam pole namiotowe. W północnej części od wierzchołku stoku ciągnie się wał o długości ok. 300 m, ułożony z różnej wielkości głazów narzutowych.

Stubnica znajduje się w obszarze specjalnej ochrony ptaków Ostoja Ińska programu Natura 2000.

Około 1 km na południowy wschód od Stubnicy leży wieś Gronówko. Na wschód od jeziora biegnie droga wojewódzka nr 151.

Nazwę Stubnica wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Nethstubben-See[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b J.Filipiak, J.Sadowski: Jeziora szczecińskie. Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1994.
  2. M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 8

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]