Sturmgeschütz III (Fl)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sturmgeschütz III (Fl)
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu Samobieżny miotacz ognia
Trakcja Gąsienicowa
Załoga 4
Historia
Produkcja 1944
Wycofanie 1945
Egzemplarze 10
Dane techniczne
Silnik V-12, chłodzony cieczą silnik typu Maybach HL 120TRM o mocy 265 KM
Poj. zb. paliwa 310 l
Długość 5,52 m
Szerokość 2,95 m
Wysokość 2,16 m
Masa 23 t
Osiągi
Prędkość 40 km/h
Zasięg 140 km na drodze, 85 km w terenie
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x miotacz ognia Flammenwerfer kal. 14 mm
1 x karabin maszynowy MG 34 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 600 szt.)
Użytkownicy
III Rzesza

Sturmgeschütz III (Fl) – niemiecki samobieżny miotacz ognia na podwoziu działa szturmowego Sturmgeschütz III, używany podczas II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1943 roku Hitler rozkazał przebudować 10 Sturmgeschützów III na samobieżne miotacze ognia. Początkowo zamierzano przebudować nowo wyprodukowane pojazdy, ale ostatecznie zdecydowano się wykorzystać 10 starszych, które wróciły do fabryki w celu przeprowadzenia remontu generalnego. Dziewięć pojazdów zakończono przebudowywać w maju 1944 r., a ostatniego oddano w kolejnych miesiącach. Jeden z pojazdów miał wypadek w lipcu 1944 r., po którym został przebudowany. Kolejne dwa pojazdy przebudowano z powrotem na działa szturmowe jeszcze w tym samym roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Doyle: Niemieckie pojazdy II wojny światowej. Poznań (Polska): Vesper, 2005 (świat), 2012 (Polska), s. 250. ISBN 978-83-7731-080-9.