Sułów (wieś w województwie dolnośląskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sułów
Herb
Herb Sułowa
Kościół pw. Piotra i Pawła
Kościół pw. Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat milicki
Gmina Milicz
Liczba ludności 1400
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 56-300 Milicz
Tablice rejestracyjne DMI
SIMC 0878300
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Sułów
Sułów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sułów
Sułów
Ziemia 51°29′56,5″N 17°10′13,1″E/51,499028 17,170306

Sułów – (niem. Sulau) wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Milicz. Wieś położona jest nad rzeką Barycz na terenie Stawów Milickich.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w polskiej formie Sulów oraz po niemiecku Sulau w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa.[1]

Po II wojnie światowej polska administracja nadała miejscowości nazwę Sulejewo[2], którą później zmieniono na polską historyczną Sułów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1775-1945 Sułów miał prawa miejskie. W latach 1945-1954 i 1973-1977 miejscowość była siedzibą gminy Sułów. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie wrocławskim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • układ urbanistyczny, z XIV w., 1755 r.
  • kościół parafialny pw. św. Piotra i Pawła, szachulcowy - mur pruski, wybudowany w latach 1731-1734[4], 1846 r.
  • kościół cmentarny ewangelicki, ob. rzym.kat. fil. pw. MB Częstochowskiej, szachulcowy - mur pruski, zbudowany w latach 1765-1767, pełniący obecnie funkcje kościoła pomocniczego
Kościół pw. MB Częstochowskiej
  • zespół pałacowy, z drugiej poł. XVII w.– XIX w.:
    • pałac, zbudowany u schyłku XVII w. w stylu barokowym, przebudowany w XVIII w. w stylu rokoko, odnowiony w latach 60. XX w. W środku wystrój barokowy i, w mniejszym stopniu, rokokowy (piec kaflowy)
    • park
  • dom, Rynek 11, z XVIII/XIX w.
  • spichrz, murowano-szachulcowy, ul. Zamkowa 3, z około 1800 w.
  • budynek gospodarczy, ob. mieszkalny, ul. Żmigrodzka 10, szachulcowy, z 1820 r.

inne zabytki:

  • zamek myśliwski (fundamenty) na wyspie koło wsi, znany od 1351 r., a zniszczony w 1500 r. Zamek wybudowany został przez Piastów oleśnickich. Pod koniec XV w. był siedzibą rycerzy-rozbójników. Zburzony został przez wyprawę wrocławskich mieszczan.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Cetwiński, 1987. Zabytki architektury w województwie wrocławskim. Wyd. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu.
  • Janusz Czerwiński: Wrocław i okolice. Warszawa: Wydawnictwo "Sport i Turystyka", 1976, s. 192. ISBN 83-217-2279-2.
  • Maria Irena Mileska (red.): Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 699. ISBN 83-01-09822-8.

Zobacz też: Sułów, Sułowo, Sułów Mały, Sułów Wielki, Sułów-Kolonia, Sułówek

Przypisy

  1. Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847, str.19.
  2. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 19.9.2012]. s. 124,125.
  4. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski podaje lata 1731-1767

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]