Sułów (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sułów
Urząd Gminy Sułów
Urząd Gminy Sułów
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Sułów
Liczba ludności (2011) 387[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-448[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0899874
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sułów
Sułów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sułów
Sułów
Ziemia50°46′00″N 22°57′15″E/50,766667 22,954167
Kościół filialny pw. bł. Czesława.

Sułówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sułów, nad Porem[3][4].

Wieś położona przy drodze wojewódzkiej nr 848.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zamojskim.

Miejscowość jest siedzibą gminy Sułów, stanowi również sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Sułów[5].

Demografia wsi w okresie 1827-2015
1827 1890 1921 2011 2012 2013 2014 2015
Liczba ludności
252 362 541 387 bd 384 384 380
Źródło: Dane własne gminy w BIP[5] GUS, Spis powszechny z 1921 roku, SgKP z roku 1890.
Uwaga: W spisie z roku 1921 występuje Sułów Kolonia z ludnością w liczbie 155 mieszkańców

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o miejscowości powstała w XIII wieku. Wieś wymienił legat papieski, biskup firmański Filip w łacińskim dokumencie z lipca 1279 r. wystawionym w Budzie na Węgrzech potwierdzając opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy; prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Sułowa[6].

W roku 1398 wieś odnotowano we włościach szczebrzeskich Dymitra z Goraja. Przekazana przez niego jako uposażenie proboszczom kościoła parafialnego w Szczebrzeszynie. Według księgi poborowej z 1578 roku posiadała 7,5 łana kmiecego[7].

W wieku XIX Sułów stanowił wieś z folwarkiem położone nad rzeką Pór, w powiecie zamojskim ówczesnej gminie Sułów parafii w Szczebrzeszynie. Wieś i folwark odległe są od Zamościa nw kierunku na zachód 26 wiorst od Szczebrzeszyna w kierunku na północ o 8 wiorst. Stacja drogi żelaznej w Rejowcu oddalona o 54 wiorsty. Wieś posiadała w roku 1890 48 osad zamieszkałych przez 362 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego z gruntem 779 mórg ziemi ornej i łąk obfitych. We wsi urząd gminy. Spis z roku 1827 roku pokazał 37 domów i 252 mieszkańców. Folwark Sułów należał dawniej do probostwa w Szczebrzeszynie. W 1890 było to własność prywatna, posiadając 5 domów i 683 morgi gruntu. Przez łąki przepływa rzeka Pór, zabierając wodę z drobnych strumyków[8].

Charakterystyka gminy Sułów w XIX wieku

W skład gminy Sułów w drugiej połowie XIX wieku wchodziły wsie: Bodaczów, Deszkowice, Gaj Gruszczański, Gruszka Zaporska, Kitów, Klemensów (pałac rezydencjonalny ordynatów Zamoyskich, z kaplicą), Michałów, Mokrelipie, Rozłopy, Sąsiadka Sułów Sułówek, Sułowiec, Tworyczów, Zakłodzie i Źrebce oraz przysiółek Nowiny. Gmina Sułów podlegała sądowi gminnemu IV okręgu w Gorajcu[8]. Gminę zamieszkiwało 6315 mieszkańców w tej liczbie: 445 prawosławnych, 5 protestantów i 42 żydów. Powierzchnia gminy wynosiła 16518 mórg (ziemi ornej 10442 mórg, łąk 2449 mórg, zabudowania 120 mórg, nieużytki 478 mórg, wody 49 mórg, mokradła i błota 40 mórg i lasu 2940 mórg). Gleba lekka, popielatka, w części czarnoziem, najwięcej gliny[8].
Przez wschodnią część gminy przepływa rzeka Wieprz w północnej części Pór.

wiek XX i II Wojna Światowa

Według spisu powszechnego z roku 1921 w miejscowości Sułów kolonia spisano 27 domów i 155 mieszkańców, we wsi Sułów 88 domów zamieszkałych przez 541 mieszkańców, tylko 20 osób było wyznania mojżeszowego[9]
W dniu 10 lipca 1943, wieś została wysiedlona przez Niemców[7].

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-11-29].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. 2013 poz. 200).
  5. a b Jednostki pomocnicze gminy Sułów. Urząd Gminy Sułów. [dostęp 2016-08-25].
  6. Piekosiński 1886 ↓, s. 144.
  7. a b Słownik historyczny województwa Zamojskiego. [dostęp 2016-11-20].
  8. a b c Sułów 1(1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XI (Sochaczew – Szlubowska Wola) z 1890 r.
  9. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IV,Województwo lubelskie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2016-11-29]. 

Bibliografia[edytuj]

  • Franciszek Piekosiński: Monumenta Meadievii Historica. Codex diplomaticus Poloniae minoris, Volumes 9-10. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1886, s. 40-41.

Zobacz też[edytuj]