Sułów (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sułów
Urząd Gminy Sułów
Urząd Gminy Sułów
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Sułów
Liczba ludności (2011) 387[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-448[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0899874
Położenie na mapie gminy Sułów
Mapa lokalizacyjna gminy Sułów
Sułów
Sułów
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Sułów
Sułów
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sułów
Sułów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sułów
Sułów
Ziemia50°46′00″N 22°57′15″E/50,766667 22,954167
Kościół filialny pw. bł. Czesława.

Sułówwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sułów, nad Porem[3][4].

Wieś położona przy drodze wojewódzkiej nr 848.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zamojskim.

Miejscowość jest siedzibą gminy Sułów, stanowi również sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Sułów[5].

Demografia wsi w okresie 1827-2015
1827 1890 1921 2011 2012 2013 2014 2015
Liczba ludności
252 362 541 387 bd 384 384 380
Źródło: Dane własne gminy w BIP[5] GUS, Spis powszechny z 1921 roku, SgKP z roku 1890.
Uwaga: W spisie z roku 1921 występuje Sułów Kolonia z ludnością w liczbie 155 mieszkańców

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o miejscowości powstała w XIII wieku. Wieś wymienił legat papieski, biskup firmański Filip w łacińskim dokumencie z lipca 1279 r. wystawionym w Budzie na Węgrzech potwierdzając opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy; prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Sułowa[6].

W roku 1398 wieś odnotowano we włościach szczebrzeskich Dymitra z Goraja. Przekazana przez niego jako uposażenie proboszczom kościoła parafialnego w Szczebrzeszynie. Według księgi poborowej z 1578 roku posiadała 7,5 łana kmiecego[7].

W wieku XIX Sułów stanowił wieś z folwarkiem położone nad rzeką Pór, w powiecie zamojskim ówczesnej gminie Sułów parafii w Szczebrzeszynie. Wieś i folwark odległe są od Zamościa nw kierunku na zachód 26 wiorst od Szczebrzeszyna w kierunku na północ o 8 wiorst. Stacja drogi żelaznej w Rejowcu oddalona o 54 wiorsty. Wieś posiadała w roku 1890 48 osad zamieszkałych przez 362 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego z gruntem 779 mórg ziemi ornej i łąk obfitych. We wsi urząd gminy. Spis z roku 1827 roku pokazał 37 domów i 252 mieszkańców. Folwark Sułów należał dawniej do probostwa w Szczebrzeszynie. W 1890 było to własność prywatna, posiadając 5 domów i 683 morgi gruntu. Przez łąki przepływa rzeka Pór, zabierając wodę z drobnych strumyków[8].

Charakterystyka gminy Sułów w XIX wieku

W skład gminy Sułów w drugiej połowie XIX wieku wchodziły wsie: Bodaczów, Deszkowice, Gaj Gruszczański, Gruszka Zaporska, Kitów, Klemensów (pałac rezydencjonalny ordynatów Zamoyskich, z kaplicą), Michałów, Mokrelipie, Rozłopy, Sąsiadka Sułów Sułówek, Sułowiec, Tworyczów, Zakłodzie i Źrebce oraz przysiółek Nowiny. Gmina Sułów podlegała sądowi gminnemu IV okręgu w Gorajcu[8]. Gminę zamieszkiwało 6315 mieszkańców w tej liczbie: 445 prawosławnych, 5 protestantów i 42 żydów. Powierzchnia gminy wynosiła 16518 mórg (ziemi ornej 10442 mórg, łąk 2449 mórg, zabudowania 120 mórg, nieużytki 478 mórg, wody 49 mórg, mokradła i błota 40 mórg i lasu 2940 mórg). Gleba lekka, popielatka, w części czarnoziem, najwięcej gliny[8].
Przez wschodnią część gminy przepływa rzeka Wieprz w północnej części Pór.

wiek XX i II Wojna Światowa

Według spisu powszechnego z roku 1921 w miejscowości Sułów kolonia spisano 27 domów i 155 mieszkańców, we wsi Sułów 88 domów zamieszkałych przez 541 mieszkańców, tylko 20 osób było wyznania mojżeszowego[9]
W dniu 10 lipca 1943, wieś została wysiedlona przez Niemców[7].

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-11-29].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. a b Jednostki pomocnicze gminy Sułów. Urząd Gminy Sułów. [dostęp 2016-08-25].
  6. Piekosiński 1886 ↓, s. 144.
  7. a b Słownik historyczny województwa Zamojskiego. [dostęp 2016-11-20].
  8. a b c Sułów 1(1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa, 1890.
  9. Spis 1921. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej. Tom IV,Województwo lubelskie, Warszawa 1924.. . [dostęp 2016-11-29]. 

Bibliografia[edytuj]

  • Franciszek Piekosiński: Monumenta Meadievii Historica. Codex diplomaticus Poloniae minoris, Volumes 9-10. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1886, s. 40-41.

Zobacz też[edytuj]