Sułoszowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sułoszowa
Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej
Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Sułoszowa
Liczba ludności (2013) 5805
Strefa numeracyjna 12
Kod pocztowy 32-045[1]
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0337231
Położenie na mapie gminy Sułoszowa
Mapa lokalizacyjna gminy Sułoszowa
Sułoszowa
Sułoszowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sułoszowa
Sułoszowa
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Sułoszowa
Sułoszowa
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krakowskiego
Sułoszowa
Sułoszowa
Ziemia50°16′10″N 19°43′30″E/50,269444 19,725000
Poczta
Kaplica
Fragment miejscowości
Fragment miejscowości

Sułoszowawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, na Wyżynie Olkuskiej, w powiecie krakowskim, w gminie Sułoszowa.

W 1595 roku wieś położona w powiecie proszowskim województwa krakowskiego była własnością wojskiego krakowskiego Stanisława Szafrańca[2]. Miejscowość jest siedzibą gminy Sułoszowa. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego. W 2013 wieś liczyła 5805 mieszkańców[3].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Pod względem geograficznym znajduje się na Płaskowyżu Sułoszowskim będącym częścią Wyżyny Olkuskiej. Południowa część Sułoszowej, Pieskowa Skała, wchodzi w skład Ojcowskiego Parku Narodowego. Na terenie wsi znajdują się źródła Prądnika, w swoim początkowym biegu zwanego Sułoszówką[4].

Sułoszowa jest jedną z najdłuższych w Polsce ulicówek – rozciąga się na długości ok. 9 km wzdłuż drogi nr 773 SienicznoWesoła k. Słomnik[4]. Jest podzielona na ulice (dawniej na działy). 18 maja 1996 zanotowano tutaj najbardziej wydajne opady deszczu w Polsce (w ciągu godziny – 180 mm).

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Sułoszowa[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0337248 Blech część wsi
0337254 Młyny Pieskoskalskie część wsi
0337260 Nowa Wieś część wsi
0337277 Pieskowa Skała część wsi
0337283 Pod Zamkiem część wsi
0337314 Podzamcze przysiółek
0337290 Stasinkowa Góra część wsi
0337308 Stopina Góra część wsi

Parafia[edytuj | edytuj kod]

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sułoszowej została erygowana według przekazu Jana Długosza w 1315 r. Kościół parafialny wzmiankowany w 1325–1327. Stanisław Szafraniec, w poł. XVI w. zamienił go na zbór kalwiński[7]. Obecny murowany w latach 1933–1939. Kościół filialny pw. NMP Królowej Polski, zbudowany w latach 1984–1989. Kaplica zamkowa w Pieskowej Skale, pw. św. Jerzego z 1661 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[8]:

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Sułoszową przebiega szlak turystyczny czerwony Szlak Orlich Gniazd oraz europejski szlak kulturowy i pątniczy „Via Regia”, będący jedną z Dróg św. Jakuba prowadzących do sanktuarium w Santiago de Compostela. Na terenie administracyjnym wsi znajduje się Zamek Pieskowa Skała oraz Maczuga Herkulesa.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Przedszkola
    • Publiczne Przedszkole ul. Szkolna 7
  • Szkoły Podstawowe
    • Szkoła Podstawowa Nr 1 im. Jana Pawła II ul. Szkolna 9
    • Szkoła Podstawowa Nr 2 im. Batalionów Chłopskich ul. Olkuska 316
  • Gimnazja
    • Gimnazjum w Sułoszowej ul. Szkolna 9

Urodzeni w Sułoszowej[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 108.
  3. Strona GUS (pol.). [dostęp 2014-11-03].
  4. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Osadnictwo i krajobraz, Kraków 1997, ZZJPK, ​ISBN 83-901471-7-3​ s. 29.
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]