Górna Jafa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sułtanat Górna Jafa)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
يافع العليا
Górna Jafa
ok. 1800–1967
Flaga Górnej Jafy
Godło Górnej Jafy
flaga Górnej Jafy Godło Górnej Jafy
Położenie Górnej Jafy
Język urzędowy arabski
Stolica Mahdżaba
Ostatni władca Muhammad ibn Salih ibn`Umar Al Harhara
Powierzchnia
 • całkowita

1600 km²

Jafa Górna (arabski: يافع العليا Yāfiʿ al-ʿUlyā), oficjalnie: Państwo Górna Jafa (arabski: دولة يافع العليا Daulat Yāfiʿ al-ʿUlyā), pol. Jafi al-Ulja – historyczne arabskie państwo w obecnym Jemenie, o powierzchni ok. 1040 km ², ze stolicą w Mahdżaba (ang. Mahjaba).

Od ok. 1800 r. niezależny sułtanat rządzony przez rodzinę Al-Harhara.

Początkiem XX wieku został uzależniony przez Wielką Brytanię i w latach 1904-1963 wchodził w skład Protektoratu Adeńskiego (ang. Western Aden Protectorate).

W 1963 roku wszedł w skład Protektoratu Arabii Południowej (ang. Protectorate of South Arabia), a po utworzeniu w 1967 roku Ludowej Republiki Południowego Jemenu przestał istnieć.

Obecnie terytorium byłego sułtanatu wchodzi w skład muhafazy Lahidż (dystrykt Jafa).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]