Subotiw

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Subotów)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Subotiw
Суботів
Ilustracja
Cerkiew św. Eliasza
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód czerkaski
Rejon czehryński
Wysokość 83 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

875
Nr kierunkowy +380 473093
Kod pocztowy 20940
Położenie na mapie obwodu czerkaskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu czerkaskiego
Subotiw
Subotiw
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Subotiw
Subotiw
Ziemia49°05′28″N 32°33′02″E/49,091111 32,550556
Portal Portal Ukraina

Subotiw (ukr. Суботів; pol. hist. Subotów) – wieś na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim, w rejonie czehryńskim, nad rzeką Tiasmyn. W 2001 roku liczyła 875 mieszkańców.

Miejsce pochowania Bohdana Chmielnickiego. We wsi znajdują się dwa muzea.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według artykułu autorstwa Edwarda Rulikowskiego, zamieszczonego w SgKP założenie wsi odnosi się do pierwszych lat XVI wieku. Obszar, na którym wieś pierwotnie zasiedliła się, należał wpierw do starostwa czerkaskiego, następnie do korsuńskiego. W 1616 r. starosta korsuński Jan Daniłowicz, wojewoda ruski, nadał Michałowi Chmielnickiemu grunt pusty w starostwie korsuńskim. Chmielnicki pochodził podobno z Mazowsza i był szlachcicem herbu Habdank (rękopis współczesny w Dzienniku Warsz., 1853, str. 268). Przeniósł się on na Ukrainę i tam osiadł pierwotnie w Lisiance (w starostwie białocerkiewskim), potem przebywał na dworze Żółkiewskich w Żółkwi, a następnie u Jana Daniłowicza w Olesku, został u tego ostatniego podstarościm w Czehryniu. Na nadanym sobie gruncie założył on futor.[1].

Bohdan stał się stroną w sporze z podstarościm Danielem Czaplińskim[potrzebny przypis], który najechał Subotów, porwał kochankę Chmielnickiego i sądownie próbował przejąć wieś[2]. Bohdan w 1648 roku zbudował we wsi zamek[potrzebny przypis], zniszczony przez wojska Stefana Czarnieckiego w 1664 roku.

Siedziba dawnej Gmina Subotów(ukr.) w powiecie czehryńskim na Ukrainie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Cerkiew św. Eliasza z 1656 r., miejsce poświęcenia mieczy przez Bohdana Chmielnickiego[3] i jego pochowania w 1657 roku. Cerkiew ma wymiary 18,19 i 15,91 m. oraz mury grubości dwóch metrów. W 1954 roku ustawiono w niej symboliczny kamienny nagrobek Bohdana Chmielnickiego. W 1995 roku zdjęto dachówkę i dach pokryto blachą miedzianą.
  • Dzwonnica z 1869 r. przy cerkwi
  • Wzgórze zamkowe
  • Trzy kamienne krzyże

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew św. Eliasza znajduje się na ukraińskim banknocie 5 UAH.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Subotów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  2. Bohdan Chmielnicki przedstawiał przywilej Władysława IV z 22 lipca 1646 dozwalający mu władać Subotowem (Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической Комиссией. Т. 10 Petersburg 1878, szpalty 465 - 467), Franciszek Rawita-Gawroński uznał to za fałszerstwo (Bohdan Chmielnicki do elekcyi Jana Kazimierza, Lwów 1906, s. 354 - 360), co Ludwik Kubala skomentował Pomimo błędów formalnych, które można często znaleźć w przywilejach, trudno się pogodzić z tem zdaniem, a to dlatego, że się Chmielnicki kilkakrotnie w r. 1648 na ten przywilej powołuje, a i Jan Kazimierz ten przywilej pod Zborowem 15 sierpnia 1649 r. potwierdza. (Wojna moskiewska R. 1654 - 1655, Warszawa 1910, s. 340).
  3. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 102.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]